Վերջերս յաճախակիօրէն կը կրկնուէր, թէ մօտերս Կեդրոնական դրամատունը պիտի վերցնէ քաղաքացիներու անհրաժեշտ տարրական նիւթերու պետական զօրակցութեան ֆինանսաւորումը: Այս հարցը մէկէ աւելի հարցականներ եւ մտավախութիւններ յառաջացուց քաղաքացիներուն մօտ, որոնք առանց այդ ալ կը տառապին տնտեսական ու ելեւմտական անցուկ վիճակէ: Խորքին մէջ պետութիւնը, յանձին Կեդրոնական դրամատան, քաղաքացիներուն համար անհրաժեշտ հիմնական չորս մարզերու` դեղորայքի, ալիւրի, վառելանիւթի եւ ելեկտրականութեան սակագիներու նիւթական զօրակցութիւն կը տրամադրէ: Սակայն այս «նախաձեռնութիւնը» դադրելու վտանգին մատնուած է, որովհետեւ պետական սնտուկին թէ Կեդրոնական դրամատան պահեստի գումարին մէջ բաւարար պիւտճէ չէ մնացած:
Այս գծով հրաժարեալ վարչապետ Հասսան Տիապ ժողովի հրաւիրեց պատկան նախարարները (ելեւմուտքի, տնտեսութեան, առողջապահութեան եւ ուժանիւթի), Կեդրոնական դրամատան կառավարիչ Ռիատ Սալամէն եւ պետական բարձրաստիճան պատասխանատուներ ու մասնագէտներ: Սկզբունքով կը նախատեսուի, որ այսօր կէսօրէ ետք գումարուելիք այս նիստին քննարկուին նշեալ զօրակցութեան վերացման կարելիութիւններն ու անոնց հետեւանքները քաղաքացիներու ապրուստի եւ կենցաղային իրավիճակին վրայ: Կը նախատեսուի նաեւ մօտերս գումարել լրացուցիչ երկրորդ ժողով մը, ուր վերջնական ձեւով պիտի բանաձեւուի զօրակցութեան վերացման «ճակատագիրը»:
Այս առիթով ժողովրդային թէ քաղաքական ու մասնագէտ պատասխանատու շրջանակներ իրենց ընդվզումի թէ վերլուծական մեկնաբանութիւնները դրսեւորեցին` շեշտելով քաղաքացիներու ֆիզիքական թէ առողջապահական ապահովութեան պաշտպանութեան հրամայականը: Տնտեսագէտ եւ ելեւմտագէտ փորձագէտներ զգուշացուցին զօրակցութեան վերացման հետեւանքներէն: Ըստ անոնց, զօրակցութեան վերացումը ինքնաբերաբար թռիչք պիտի տայ նշեալ մարզերու սակերու սղաճին եւ ժողովուրդը դարձեալ փողոց պիտի մղէ: Օրինակ, զօրակցութեան վերացումը անհրաժեշտ պիտի դարձնէ ամերիկեան տոլարի պետական պաշտօնական սակագինը 1500 լիբ. ոսկիէն բարձրացնելու 4000 լիբ. ոսկիի (հետեւաբար` տոլարի սեւ շուկայի սակագինի բարձրացման): Նման քայլ մը վառելանիւթի մէկ թիթեղը (20 լիթր) պիտի բարձրացնէ 40-էն 60 հազար լիբ. ոսկիի: Նոյնպէս` քաղաքացիներուն տարրական դեղերու սակագիները պիտի «սաւառնին» բազմապատիկ տարողութեամբ: Այս գծով բժիշկներու սենտիքայի նախագահ տոքթ. Շարաֆ Ապու Շարաֆ յոյսի նշոյլ մը փորձեց «աւետել»` յիշեցնելով, որ Լիբանանի մէջ կը գործեն դեղերու պատրաստութեան եւ արտադրութեան յատուկ տասնմէկ գործարաններ, որոնց գործունէութեան լաւորակ եւ մասնագիտական ոճը խթանած է եւրոպական ընկերութիւններ, որ լիբանանեան այդ գործարաններուն վստահին իրենց դեղերու արտադրութեան հոլովոյթը:
