ՎԱՀԷ ԹՈՐՈՍԵԱՆ
ՀՅԴ 33-րդ Ընդհանուր ժողովի յայտարարութեամբ ասուած է, որ Արցախի Հանրապետութեան անկախ պետականութեան կարգավիճակը եւ տարածքային ամբողջականութիւնն անսակարկելի են։
Սակայն վերջերս մտահոգութեան առիթ են հանդիսացել ոչ միայն Ռուսաստանի արտգործ նախարարի կատարած յայտարարութիւնը՝ Արցախի կապակցութեամբ, այլեւ Հայաստանի իշխանութեան կողմից նշուած արտայայտութեանը լիարժէք պատասխան չտալու փաստը։
Հայ-ռուսական սրուած յարաբերութիւնները եւ կատարուած յայտարարութիւնները ցոյց են տալիս, որ Հայաստանի վրայ Արցախի հարցում ճնշում գոյութիւն ունի եւ ինչքան էլ, որ իշխանութիւնը փորձում է այդ ճնշման առկայութեան փաստը հերքել, այն ակնյայտ է։
Այսօր Հայաստանին անհրաժեշտ է ազգային արժէքների վրայ հիմնուած, այդ արժէքները փայփայող իշխանութիւն։ Գործող իշխանութեան մէջ պատասխանատու պաշտօններ զբաղեցնող տարբեր անձիք անյարգալից յայտարարութիւններ են կատարում հայ եկեղեցու նկատմամբ, հայկական բանակի հեղինակութիւնն են հարցականի ենթարկում, յաճախ միտումնաւոր, երբեմն նաեւ անմտօրէն հարուածի տակ են առնում մեծ ճիգերի եւ զոհաբերութիւնների գնով արձանագրուած յաջողութիւնները, միասնական մտածողութեան եւ աշխատանքի շնորհիւ ձեւաւորուած ազգային գաղափարներն ու նպատակները՝ Հայոց ցեղասպանութեան պահանջատիրութեան, Արցախի հարցի լուծման, անգամ ազգային եւ պետական խորհրդանիշերի ուղղութեամբ, խաղ են անում ամբողջ ազգի յիշողութեան եւ պահանջատիրութեան որպէս հաւաքական կամքի դրսեւորում՝ «Յիշում եմ եւ պահանջում» կարգախօսի հետ ու ցաւօք որեւէ պատասխանատուութեան չեն ենթարկւում դրա համար, հարցականի տակ են տանում ընտանիքի արժէքը, անտարբեր են երկրում հաստատուող քրէական մթնոլորտի նկատմամբ եւ բազմաթիւ այլ ապազգային գործողութիւններ ու մօտեցումներ, որոնց անդրադառնալն այստեղ հնարաւոր չէ։
Այսօր մեզ պէտք է հզօր Հայաստան ու հզօր բանակ եւ դրանց հասնելու համար առաջինը պէտք է միասնութիւն, ազգային ու համահայկական մտածողութիւն եւ համերաշխութիւն՝ առանց սեւի ու սպիտակի բաժանելու։ Այդպիսով մենք կը կարողանանք դիմագրաւել երկրի դիմաց ծառացած մարտահրաւէրները, վերացնել արտաքին ուժերի ճնշումը եւ յատկապէս յաջողութեան հասնել Արցախի բանակցային գործընթացում։
Ի զուր չէ, որ Աւետիք Իսահակեանը 1905 թուականին տեսնելով, թէ կեանքի ընթացքում կայ միայն տէր լինելու կամ տիրոջը պատկանելու ճշմարտութիւնը, գրում է հետեւեալ տողերը.
Կեանքն է պայքար՝ գոռ ու դաժան
Ճզմի՛ր մարդուն եւ թռիր վեր
Իրաւունքը ուժն է միայն
Վա՜յ յաղթուածին, հազար վայեր
Տէր կամ ստրուկ պիտի լինիս
Ճշմարտութիւն չկայ ուրիշ…
Եւ ահա այս իրողութիւնից ելնելով՝ այսօր անհրաժեշտ է հայ ժողովրդին ունենալ հզօր Հայաստան, եւ դա է այն հրամայականը, որի շուրջ մեր ուշադրութիւնն ու ռեսուրսները պէտք է կենտրոնացնենք։
Իսկ Արցախի հարցով՝ հարկաւոր է օր առաջ կնքել Հայաստանի ու Արցախի հանրապետութիւնների միջեւ ռազմա-քաղաքական դաշինք, Արցախի իշխանութեանը մասնակից դարձնել բանակցային գործընթացին եւ ամէն ճիգ գործադրել՝ միջազգային մակարդակում այլ պետութիւնների կողմից Արցախի անկախութիւնը եւ ինքնիշխանութիւնը ճանաչելու ուղղութեամբ։
