Յ. ԼԱՏՈՅԵԱՆ
Միացեալ Նահանգներու նախագահը ամէն ամիս նիւթով մը միջազգային հետաքրքրութիւն ստեղծելու վրայ է: Յարատեւօրէն կը փորձէ հաստատել, որ ինքը Փութինի օգնութեամբ չէ, որ նախագահ ընտրուած է: Երբեմն նոյնիսկ հսկայ ծրագիրներ մէջտեղ կը նետէ, որպէսզի վերջաւորութեան պզտիկ յառաջխաղացք մը արձանագրէ:
Ոմանք կը հաւատան, որ Ամերիկա, Եւրոպա, Թուրքիա, Իսրայէլ եւ Ռուսիա, Իրան, Չինաստան, Սուրիա ճակատումը անպայման տեղի պիտի ունենայ, այդ ալ` Սուրիոյ մէջ:
Սակայն կը հաւատամ, որ Միացեալ Նահանգներու նախագահը միայն մեծ խօսքերու վարպետ է, եւ Ամերիկան իր արտաքին քաղաքականութեան մէջ միշտ ալ վախկոտ դուրս ելած է: Երբ նուազագոյն վնասը կրէ իր սկզբունքները կը փոխէ:
Պէտք չէ մոռնալ նաեւ Միացեալ Նահանգներու` զրպարտութիւններով պատերազմ յայտարարելու նախընթացները: Չենք մոռցած Իրաքի դէմ պատերազմի հիմնական պատճառներէն մէկը, որ օրին յայտարարեցին, թէ` Սատտամ Հուսէյն կորիզային ռումբեր ունի, եւ պէտք է բնաջնջուին ռումբերն ու Սատամը: Փաստօրէն պատերազմը աւարտեցաւ. Սատտամ Հուսէյնը կախեցին, սակայն ռումբերը չգտնուեցան, որպէսզի ոչնչացնեն:
Նոյն պարագան է սուրիական Տումայի մէջ պատահածը կամ պատճառը:
Թրամփի ամսական կեցուածքներու եւ որոշումներու մագլցումը լաւ տեղ չի տանիր երկրագունդը:
Ընդհանրապէս զօրաւորը եւ ղեկավարը, երբ զօրաւոր է, պէտք չունի նման անհաւասարակշիռ քայլեր առնելու, որովհետեւ այսօր կը հաստատենք, որ Միացեալ Նահանգները տնտեսական, ռազմական եւ արհեստագիտութեամբ աւելի զօրաւոր են Ռուսիայէն, սակայն միայն զօրաւոր ըլլալը չի բաւեր, խելք ու ողջմտութիւն պէտք է յարգելի ղեկավար ըլլալու համար: Ծառ չես կտրեր, որպէսզի լուցկի մը շինես: Այս օրերուն այս տրամաբանութեամբ աշխարհը ղեկավարողները շատ են, պէտք է զգուշ ըլլալ:
