Ուրբաթ, 3 յունիս 2016-ի երեկոյեան ժամը 7:00-ին, «Սիրան Մանուկեան» հանդիսասրահի գեղեցկօրէն յարդարուած բեմը, հրաւիրատոմսն ու յայտագիրը արդէն իսկ կը յուշէին, թէ հանդէսի կեդրոնական նիւթը` «Այսօրուան գործը վաղուան մի՛ ձգեր» պատգամող Հրաչիկին «Յետոյ» պատմուածքն էր:
Կոկոն դասարանի աշակերտները հանդէսի բացումը կատարեցին` Լիբանանի, Հայաստանի ու քոլեճի քայլերգներով, իսկ Ծաղիկ դասարանէն երեք աշակերտներ կատարեցին բացման խօսքը:
Մեծ պարոններու եւ օրիորդներու արդուզարդով բեմ բարձրացան մանկամսուրի մանուկները` ուրախութեամբ լեցնելով իրենց ծնողներուն ու հարազատներուն սրտերը: Անոնք իրենց բեմական առաջին փորձառութիւնը ապրեցան` մերթ բեմէն իրենց ծնողները փնտռելով ու մերթ պարելով:
Ապա Ծաղիկ դասարանի աշակերտները ներկայացուցին թատրոնը, ուրախ պար մը եւ արաբական պար մը, եւ յաջորդաբար բողբոջները` խամաճիկներու եւ գոյներու պարերը, իսկ կոկոնները` թիթեռնիկներու եւ մեղուներու պարը եւ «Ձիւներու մէջ» պարը, մինչ Ծաղիկ դասարանի աշակերտները մէջընդմէջ հանդէս եկան թատերական պատկերներով:
Յետոյ շրջանաւարտ փոքրիկները իրենց վկայականի տարազներով ու իրենց ձեռքին ունենալով դպրոցին կողմէ իրենց տրամադրուած ընտանեկան նկարները` տողանցեցին սրահէն դէպի բեմ եւ իբրեւ շնորհակալութեան արտայայտութիւն` այդ նկարները` տուին իրենց ծնողներուն ու համաչափ ու ինքնավստահ շարժումներով ներկայացուցին հայկական պար մը, հարուածային նուագարաններով ու գունաւոր երիզներով կատարեցին երկու նուագներ ու ապա երգեցին հայերէն, արաբերէն ու անգլերէն մանկական երգեր:
Ապա գործադիր մանկապարտիզպանուհի Մարալ Էքմեքճեան բեմ հրաւիրեց քոլեճի տնօրէն Զոհրապ Ղազարեանը: Տնօրէնը հանդէսի կեդրոնական նիւթին ակնարկելով` հաստատեց, որ հակառակ այն իրողութեան, որ դասին կամ գործին «յետոյ» ըսելը սփոփիչ է ու դիւրին, սակայն «հիմա»-ն աւելի ազդու է ու արդիւնաբեր:
Ան շեշտը դրաւ մանկապարտէզի նպատակին վրայ` յստակացնելով, որ հոն աշխատանք կը տարուի պատրաստելու այնպիսի աշակերտներ, որոնք իրենց ստացած գիտութեան կողքին ունենան ստեղծագործ միտք, մտածելու կարողութիւն եւ ճիշդը սխալէն զատորոշելու կարողութիւն:
Տնօրէնը նաեւ շնորհակալութիւն յայտնեց ծնողներուն` իրենց գործակցութեան համար, շեշտելով, որ բոլորին միացեալ ճիգերով միայն կարելի է հասնիլ գնահատելի արդիւնքներու, եւ խօսքը եզրափակեց` ըսելով. «Մենք միասնաբար հիմը դրինք հայ անհատին. ապագայ հայ ղեկավարին, հայ գիտնականին, հայ բժիշկին, հայ արուեստագէտին, գիտակից հայ մօր ու հայ հօր: Վա՛յ այն հայուն, որ կը կորսնցնէ իր ինքնութիւնը եւ կ՛իյնայ համաշխարհայնացման ծուղակը»:
Ան շրջանաւարտ փոքրիկներուն ըսաւ, որ ուսուցիչ- աշակերտ համագործակցութեամբ կրթական իրենց երթը պիտի ըլլայ հեզասահ, ու մաղթեց, որ անոնք մօտ տասնամեակ մը ետք դարձեալ բարձրանան այս բեմը` ստանալու իրենց երկրորդականի վկայականները:
Սարգիս քհնյ. Սարգիսեան խօսք առնելով հաստատեց, որ վկայուող սերունդները հայ ժողովուրդի ապագան են, եւ մաղթեց, որ անոնք աւելի բարձր վկայականներու արժանանան:
Ապա տնօրէնը, գործադիր մանկապարտիզպանուհին եւ Սարգիս քհնյ. Սարգիսեանը կատարեցին վկայականներու բաշխումը:
Մանկապարտէզի վկայական ստացան`
Ծաղիկ 1
Եագուպեան Սթեֆանի, Էթոյեան Ժիւլի, Կերեքմէզեան Նարինէ, Մուրատեան Սէրլի, Պապիկեան Կրէյս, Ֆստըգճեան Մեղրի, Աճեմեան Պարգեւ Նեքթարիոս, Էքշճեան Դրօ, Մանճիկեան Կարէն, Մարկոսեան Սերժ, Սալորեան Փիթըր, Օգճեան Քեւըն:
Ծաղիկ 2
Արմաղանեան Միրէյ, Գալայճեան Փաթիլ, Շամլեան Մելինա, Սարգիսեան Մարիան, Տէր Սարգիսեան Քրիսթինա, Աշճեան Նարեկ, Ապաճեան Հրակ, Եղիայեան Յակոբ, Էքշճեան Սագօ, Յակոբեան Ժագ, Պօղոսեան Յովիկ, Սարգիս Շահան, Սարգիսեան Սերժիօ:
