ՎԱՀՐԱՄ ԷՄՄԻԵԱՆ
Թուրքիոյ նախագահ Ռեճեփ Թայիփ Էրտողանի քաղաքական ասպարէզի ամբողջ ընթացքին անոր ամէնէն սրբազան սկզբունքը կը թուէր ըլլալ քուէատուփերու ճամբով արտայայտուող ժողովուրդին կամքը: Ան 6 յուլիսին` Թուրքիոյ խորհրդարանական ընտրութիւններէն մէկ օր առաջ եւս կը նշէր. «Կը հաւատամ, որ իմ ժողովուրդս «այո՛» պիտի ըսէ նոր Թուրքիոյ մը, նոր սահմանադրութեան մը եւ նախագահական համակարգին… Բոլորս պէտք է յարգենք ժողովուրդին կամքը»: Ան «Նոր Թուրքիոյ» իրագործման համար ժողովուրդէն 400 աթոռ պահանջեց, սակայն ժողովուրդը իրեն տուաւ միայն 258 աթոռ: Այլ խօսքով` Թուրքիոյ ժողովուրդը մերժեց դէպի նախագահական համակարգ անցումը եւ միակուսակցական իշխանութիւնը` պահանջելով կազմել համախոհական կառավարութիւն մը:
Տոքթ. Բաբգէն Փափազեան ճիշդ կ’ըսէր, երբ մեզի` իր աշակերտներուն դիտել կու տար, թէ ամէն մարդ ժողովրդավար է, այնքան ատեն որ ժողովրդավարութիւնը ի նպաստ իրեն է: ժողովրդավարական հոլովոյթէն բխող ոչ բարենպաստ արդիւնքն է, որ իսկական ժողովրդավարը կը զատորոշէ կեղծ ժողովրդավարէն, կը բացայայտէ ոչխարի մորթով ծպտուած գայլը եւ վար կ’առնէ կեղծաւորին դիմակը: Այդպէս ալ եղաւ Էրտողանի պարագային:
Ամբողջ 13 տարի «ժողովուրդի կամք»-ին սրբազանութեան մասին իր ժողովուրդին եւ շրջանի այլ երկիրներուն քարոզներ կարդացողը, արտաքին քաղաքականութիւնը այդ սկզբունքով արդարացնողը ոչ միայն անտեսեց 7 յուլիսի ընտրութիւններուն ընթացքին արտայայտուած ժողովուրդին կամքը, այլ նաեւ աշխուժ կերպով ականահարեց անոր իրագործումը եւ քուէարկողներուն 69 առ հարիւրի կամքին դէմ յեղաշրջում կատարելու փորձով մը երկիրը մղեց կանխահաս ընտրութիւններու: Բարեպաշտ իսլամականը անտեսեց «Ձայն բազմաց` ձայն Աստուծոյ»-ի կանոնը, մերժեց ժողովուրդին-Աստուծոյ կամքը, զայն սխալ նկատեց եւ յանդգնեցաւ ժողովուրդին-Աստուծոյ առիթ ընծայել սրբագրելու գործած «սխալը»: Ինչ որ ակներեւ մեղք մըն է, որուն հետեւանքները, անկախ անոր արդիւնքէն, պիտի ըլլան ծանր բոլորին համար:
