Ցտեսութիւն Վաչի՛կ
ՀԱՅԴՈՒԿ ՇԱՄԼԵԱՆ Չափազանց դժուար է սիրելի անձի մը մահուան անմիջապէս յաջորդող օրերուն իր մասին գրելը: Քանի մը տողը մէկ` մատներս պիտի դողդղան, աչքերս պիտի պղտորին, ապա յորդին, քանի մը անգամ պիտի ստիպուիմ կանգ առնել եւ պահ մը ետք միայն պիտի կարենամ, թերեւս, շարունակել: Սակայն պարտաւոր եմ այս երկտողը գոնէ գրելու: Արդէն եղան շատ առիթներ, երբ թերացայ, փախուստ տուի, ուժն ու...




















