«Երկու Ժամ Փշաքաղուիլ»

ՆԺԴԵՀ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ

Գիտականօրէն անկարելի է փշաքաղուիլ ամբողջ երկու ժամ:

Եւ բնականաբար յօդուածիս վերնագիրը զարմանք յառաջացուց ձեզմէ շատերուն մէջ:

22 յուլիս 2025-ին ես «երկու ժամ փշաքաղուեցայ»:

Եւ անոնք, որոնք այդ օր Երեւանի Կարէն Դեմիրճեանի անուան մարզահամերգային համալիրին մէջ կը գտնուէին, կրնան համաձայն  գտնուիլ վերնագիրին հետ:

Սէրուժ Պաղտասարեանի կողմէ մշակուած եւ Հայաստանի պետական սիմֆոնիք նուագախումբին կողմէ մեկնաբանուած ստեղծագործութիւնները ամբողջ երկու ժամ կրցան այդ զգացումը պարգեւել:

Համերգը կազմակերպուած էր Համազգային հայ կրթական եւ մշակութային միութեան ուսանողական հաւաքի (ֆորում) 30-ամեակին առիթով եւ Համազգայինի հովանաւորութեամբ։

Բոլորին ծանօթ երաժշտութիւններ էին այդ համերգին հնչածները, սակայն` տարբեր ոճով, տարբեր ձեւով ներկայացուած:

Հսկայ դահլիճը բերնէ բերան լեցուցած հանդիսատեսներուն մէկ մասը ծանօթ էր Սէրուժին մշակումներուն, իսկ մաս մըն ալ` անծանօթ այդ ոճին, սակայն` ծանօթ այդ մեղեդիներուն:

Անոնք, որոնք ծանօթ էին, ինչպէ՛ս ես, անհամբեր կը սպասէինք, թէ կենդանի եւ սիմֆոնիք կատարումը որքա՛ն ուժեղ պիտի ըլլար:

Կը սպասէինք տեսնելու, թէ ինչպէ՛ս այդ կախարդական երաժշտութիւնները պիտի տարածուէին ամբողջ սրահին մէջ:

Կը սպասէինք տեսնելու, թէ ինչպէ՛ս պիտի ընկալէ հանդիսատեսը այս ոճը, արդեօք մեզի պէս պիտի զգա՞յ, արդեօք պիտի սիրէ՞:

Սպասումներ, որոնք շատ հաւանաբար Սէրուժին կը պատկանին, բայց մենք, որովհետեւ շատ կը սիրենք, որովհետեւ շատ կը լսենք, այդ մշակումները մերը կը համարէինք:

Իսկ անոնք, որոնք ծանօթ չէին, համերգը սկսելէն քանի մը վայրկեան ետք իսկ արդէն կ՛ըմբոշխնէին բարձրորակ, իւրայատուկ, տարբեր երաժշտութիւնը:

Այլեւս անոնք այս ոճին անծանօթ չէին:

Առաջին իսկ վայրկեանէն այդ մեղեդիներու ալիքները զիրենք կապեց, եւ բոլորիս միացուց` հայ երաժշտութեամբ, ստեղծագործներու հանճարով, Սէրուժին տաղանդով եւ նուագախումբին բարձրորակ կատարումով:

Սրահին մէջ օդը տաք էր, ոչ միայն որովհետեւ յուլիս էր, այլ` այդտեղ կազմուած ուժի եւ ջերմութեան պատճառով:

Սրահին մէջ կը զգացուէր կարօտը` ազգայինին, սէրը` մշակոյթին, կարիքը` նորին:

Նոր օրերը նոր ոճեր պէտք ունին: Սէրուժը յաջողեցաւ իրագործել այդ մէկը:

Եւ վերջապէս, նշեմ երկու հետաքրքրական երեւոյթ. մէկը, որ այդ համերգին կատարուեցաւ, իսկ միւսը այդ համերգէն անդին կը կատարուի ու պիտի կատարուի:

Համերգին ներկայ էր նաեւ հանրածանօթ յօրինող Արա Գէորգեանը, որ ելոյթէն ետք համացանցի վրայ տարածեց Սէրուժին երաժշտութենէն բաժին մը` գնահատելով անոր կատարած գործը:

Ինչո՞ւ սակայն կը նշեմ Արա Գէորգեանը:

Կը նշեմ, որովհետեւ, Հայաստանի եւ սփիւռքի տարբեր ձեռնարկներու ընթացքին` դպրոցներ, միութիւններ, կազմակերպութիւններ, տեսերիզներու կամ բեմական ներկայացումներու ժամանակ, միշտ կ՛օգտագործէին Արա Գէորգեանի երաժշտութիւնները: Բոլորիս շատ ծանօթ երաժշտութիւններ:

Իսկ այսօր թէ՛ Հայաստանի եւ թէ՛ սփիւռքի մէջ, այլեւս կը լսենք, ու վստահ եմ, պիտի լսենք Սէրուժին մշակած երաժշտութիւնները:

Երեւոյթ մը, որ գեղեցիկ է, հպարտութիւն եւ ուրախութիւն կը պատճառէ:

Ուրախութիւնն ու հպարտութիւնը պիտի կրկնուին 20 մարտ 2026-ին, երբ տեղի պիտի ունենայ «Սիմֆոնիք ֆոլք»-ի երկրորդ համերգը, եւ կրկին շատեր առիթ պիտի ունենան «երկու ժամ փշաքաղուելու»: