Չորեքշաբթի, 11 փետրուար 2026-ին, «Ճինիշեան յիշատակի ձեռնարկ»-ը իր հիմնադրութեան 60-ամեակի հանդիսութիւններու շարքի մեկնարկը կատարեց իր հիմնադիրին` Վարդան Ճինիշեանին նուիրուած նախաձեռնութեամբ:
«Յիշենք Վարդան Ճինիշեանը» խորագիրով ձեռնարկը տեղի ունեցաւ Մարաշի Հայ աւետարանական եկեղեցւոյ մէջ եւ համախմբեց` հոգեւոր դասի ներկայացուցիչներ, կրթական, մշակութային եւ ընկերային հաստատութիւններու պատասխանատուներ, «Ճինիշեան յիշատակի ձեռնարկ»-ի գործադիր տնօրէնութիւնը, Հայաստանի եւ Լիբանանի գրասենեակներու տնօրէնները, Խորհրդատու մարմինի անդամներ, հիմնարկի անձնակազմը եւ լիբանանահայ համայնքի բազմաթիւ զաւակներ:
Ձեռնարկի բացման խօսքը արտասանեց «Ճինիշեան յիշատակի ձեռնարկ»-ի Բարգաւաճման ծրագիրներու համակարգող եւ ընկերային ծառայող Ճեսիքա Պաժին, որ խորին երախտագիտութիւն յայտնեց ներկաներուն եւ ընդգծեց, որ այս հաւաքը միայն անցեալը յիշելու համար չէ, այլ կենդանի վկայութիւն մը` այն մարդասիրական սկզբունքներուն, զորս Վարդան Ճինիշեան կտակեց հիմնարկին: Ան շեշտեց, որ այսօր եւս մեր աշխատանքը նպատակ ունի ոչ միայն աջակցիլ կարիքաւորին, այլ նաեւ յոյս ներշնչել, արժանապատուութիւն պահպանել եւ ծառայել մարդուն` մարդ ըլլալու իրաւունքով:
Յիշատակի ծրագիրը համալրուեցաւ գեղարուեստական յայտագիրով մը, որ տպաւորիչ մթնոլորտ ստեղծեց:
Համազգայինի «Բարսեղ Կանաչեան» երաժշտական դպրոցի ջութակի աշակերտուհիներ Փելիա Տեմիրճեան եւ Նարինէ Խտրեան կատարեցին Ա. Խաչատուրեանի «Nocturne» եւ «Polka Schnittke» ստեղծագործութիւնները: Այնուհետեւ Անայիս Կետիկեան, դաշնամուրի ընկերակցութեամբ Անտրէ Էքմեքճեանի, ներկայացուց օփերային երգեր` նուիրուած Վարդանանց յիշատակին:
Մեսրոպեան վարժարանի աշակերտ Մէյրի Էքմեքճեան ներկայացուց Եղիշէ Չարենցի «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծութիւնը, իսկ Համազգայինի եւ Երեւանի պետական երաժշտական համալսարանի շրջանաւարտ Արին Մարգարեան իր «Օրօր» երգով խորացուց օրուան խորհուրդը:
Օրուան պատգամը յղեց Մերձաւոր Արեւելքի Հայ աւետարանական եկեղեցիներու միութեան Կեդրոնական վարչութեան ատենապետ, Նոր Մարաշի Հայ աւետարանական եկեղեցւոյ հովիւը` վերապատուելի Րաֆֆի Մսըրլեան, որ իր խօսքին մէջ անդրադարձաւ ծառայութեան իմաստին` որպէս հաւատքի կենդանի արտայայտութեան: Ան ընդգծեց, որ Վարդան Ճինիշեանի ժառանգութիւնը բարեգործութեան սահմաններէն անդին է եւ կը մարմնաւորէ բարոյական ու քրիստոնէական պատասխանատուութիւն մը համայնքին հանդէպ:
«Ճինիշեան յիշատակի ձեռնարկ»-ի գործադիր- տնօրէն Էլիզա Մինասեան իր սրտի խօսքին մէջ անդրադարձաւ հիմնադիրին մեծ տեսլականին` նշելով, որ Վարդան Ճինիշեանի երազն էր տեսնել ինքնաբաւ եւ արժանապատիւ համայնք մը: Ան ընդգծեց, թէ որքան ալ դժուար ըլլայ ընդունիլը, վաթսուն տարի անց մեր ժողովուրդը տակաւին կարիքի մէջ է, եւ մեր պարտաւորութիւնն է շարունակել ծառայութիւնը` մինչեւ այն օրը, երբ օգնութեան կարիքը այլեւս չըլլայ:
Լիբանանի գրասենեակի տնօրէն Քրիստին Դանիէլեան-Սարգիսեան իր խօսքին մէջ յատուկ կերպով անդրադարձաւ Վարդան Ճինիշեանի կտակին: Ան նշեց, որ երեք տարի առաջ ստանձնելով իր պաշտօնը` իրեն փոխանցուեցան երկու հիմնական ուղերձներ` բխած հիմնադիրին կտակէն, որոնք կը գերադասէին ստանձնելիք պաշտօնին վերաբերող որեւէ պայմանագիր: Առաջինը` ծառայել բոլոր հայերուն, առանց խտրականութեան, իսկ երկրորդը` օգնութիւնը հասցնել մարդուն` անկախ ցեղային, համայնքային կամ որեւէ այլ տարբերութենէ, երբ կարիքը առաջնային է:
Ան ընդգծեց, որ այսօր ալ ձեռնարկի իւրաքանչիւր քայլ, իւրաքանչիւր ծրագիր եւ իւրաքանչիւր որոշում կը բխի այս կտակին հաւատարիմ մնալու նախանձախնդրութենէն: Ան երախտագիտութիւն յայտնեց բոլոր անոնց, որոնք տարիներ շարունակ ծառայեցին այս առաքելութեան, եւ վերահաստատեց խոստումը` շարունակելու Վարդան Ճինիշեանի ուղին ամբողջ պատասխանատուութեամբ եւ նուիրումով:
Ձեռնարկը եզրափակուեցաւ փակման աղօթքով, զոր բարձրացուց Միջին Արեւելքի Հայ աւետարանական եկեղեցիներու միութեան ատենապետ` վերապատուելի Հրայր Չոլաքեան:
Այս յիշատակի ձեռնարկը դարձաւ ոչ միայն անցեալին խոնարհում, այլ նաեւ վերանորոգուած ուխտ` հաւատարիմ մնալու Վարդան Ճինիշեանի կտակին եւ շարունակելու ծառայութիւնը` սիրով, արժանապատուութեամբ եւ յոյսով:
