Նախագահութեամբ Լիբանանի հայոց թեմի առաջնորդ Շահէ արք. Փանոսեանի, մասնակցութեամբ թեմի հոգեւորականաց դասուն, չորեքշաբթի, 11 փետրուար 2026-ին, երեկոյեան ժամը 6:00-ին Սրբոց Վարդանանց եկեղեցւոյ մէջ տեղի ունեցաւ հանդիսաւոր նախատօնակ` Սրբոց Ղեւոնդեանց եւ Վարդանանց տօներուն առիթով:
Սրբազան հայրը իր քարոզին մէջ դիտել տուաւ, որ նուիրական զոյգ առիթները` Սրբոց Ղեւոնդեանց եւ Վարդանանց տօները, Եկեղեցւոյ կեանքէն ներս սովորաբար միասնաբար կը նշուին, որովհետեւ հոգեւորական եւ աշխարհական միացեալ ճակատ կազմած մեր ժողովուրդը 451 թուականին հարկադրաբար մարտի դաշտին մէջ կուրծք տուաւ Հայաստանը ասպատակող պարսից բանակին եւ այնտեղ արեամբ իր ապրելու իրաւունքը շահեցաւ:
Սրբազանը դիտել տուաւ, որ մեր ունեցածը պատմական աննշան տեղեկութիւն մըն է տեղի ունեցած ճակատամարտի մասին` աւելցնելով, որ մահու կենաց փորձութիւններ ապրած մեր ժողովուրդը հաւատքի եւ հայրենիքի պայքարի դէմ դրած իր կեանքը շարունակեց իր երթը տեսակաւոր փոթորիկներով լեցուն, սակայն` միշտ գիտակցելով, որ մահ իմացեալ անմահութիւն է: Անգիտակից պայմաններու մէջ մեռնիլ` կը նշանակէ մոռացութեան տրուիլ, մինչդեռ գիտակից պայմաններով մահուան դէմ կուրծք տալով պատերազմի մէջ իյնալ` կը նշանակէ արժանանալ արքայութեան պսակին եւ ապրիլ աւելի փառաւոր կեանքով սերունդներու յիշողութեան մէջ: Շարունակելով իր խօսքը` սրբազան հայրը ըսաւ, որ այս առիթը կը նշենք նաեւ, որպէսզի մեր ժողովուրդին եւ հոգեւորականներուն յայտնենք, թէ տեսակաւոր տագնապներու բովէն անցնող մեր ներկայ պայմաններուն մէջ կարիքը ունինք նուիրեալներու, որոնք այսօրուան նուիրումով, աշխատանքով, հաւատքով եւ հայրենասիրութեամբ յարատեւութիւն կրնան պարգեւել մեր հաւաքականութեան կեանքին, նաեւ` նոր պայծառութիւն բերել մեր Եկեղեցւոյ:
«Այս մտածումներով մենք կը դիմաւորենք մեր Եկեղեցւոյ սուրբերն ու մեծերը, որոնք թէեւ պատմութեան մէջէն անցած են, սակայն կ՛ապրին մեր յիշողութեան մէջ, նաեւ կեանք կը պարգեւեն մեզի` գալիք բոլոր ժամանակներուն համար», եզրափակեց սրբազան հայրը:
