Լիբանանի վարչապետի պաշտօնակատար Նեժիպ Միքաթի միջազգային ընտանիքին դարձեալ կոչ ուղղեց Լիբանանի վրայ իսրայէլեան յարձակումներն ու անոր ուղղուած սպառնալիքները դադրեցնելու` ՄԱԿ-ի թիւ 1701 որոշումի ամբողջական գործադրութեան վրայ հիմնուած լուծումի մը գոյացման ճամբան հարթելու համար:
«Պէյրութի Հարաւային արուարձաններուն վրայ իսրայէլեան վերջին յարձակումը գոյութիւն ունեցող կացութիւնը բարդացուց եւ ամրապնդեց մտավախութիւնները բախումներու նկատմամբ, որոնք հարցերը դէպի համապարփակ պատերազմ պիտի մղեն», յայտարարեց Միքաթի:
«Այս մտավախութիւնները կը փոխանցեմ Լիբանանի բարեկամ բոլոր պետութիւններուն պաշտօնատարներուն, որոնց հետ հաղորդակցութիւններ եւ հանդիպումներ կ՛ունենամ, եւ նախանձախնդիր կ՛ըլլամ, որ անոնք դռնփակ ըլլան, որովհետեւ լուռ դիւանագիտութիւնը մեր գտնուած այսպիսի նուրբ պայմաններուն մէջ ամէնէն յաջողն է», ըսաւ ան` աւելցնելով. «Այս առումով այն, ինչ որ կրնամ բացայայտել, այն է, որ երէկ կատարած հաղորդակցութիւններուս եւ ունեցած հանդիպումներուս շարքը նպաստեց Լիբանանի բարեկամներուն մօտ գոյացնելու այն համոզումը, թէ հրամայական է Իսրայէլի վրայ ճնշում բանեցնել, որպէսզի վիճակը չյանգի կացութեան մը, որուն հետեւանքները կարելի չէ նախատեսել: Այդ ճնշումը կը շարունակուի, եւ կը յուսանք, որ անիկա կարելի եղածին չափ շուտ գոհացուցիչ արդիւնքներու կը յանգի»:
«Լիբանանի դէմ իսրայէլեան սպառնալիքները լիբանանցիներուն վրայ հոգեբանական պատերազմի ծիրին մէջ են, սակայն դժբախտաբար ոմանք կը նպաստեն այդ պատերազմին` խօսելով յարձակումներու ժամկէտներու մասին եւ արդարացնելով անոնց նպատակները, մինչ բոլորը գիտեն, թէ լուծումին բանալին կրակոցի եւ իսրայէլեան յարձակումներու դադրեցումն են, ինչպէս նաեւ պաղեստինցի ժողովուրդին վրայ յարձակումի դադրեցումը եւ անոր արդար իրաւունքները տալը», ըսաւ վարչապետի պաշտօնակատարը:
Միքաթի նաեւ նշեց. «Մեր հաղորդակցութիւնները կը շարունակուին, եւ պիտի չխնայենք որեւէ ջանք, որ իսրայէլեան յարձակումին ու սպառնալիքներու դադրեցման եւ Լիբանանի մէջ կայունութեան վերականգնման կ՛առաջնորդեն: Ինչպէս նաեւ լիբանանեան կառավարական առնչակից ծառայութիւնները կը շարունակեն տարբեր ոլորտներու մէջ գետնի վրայ իրենց աշխատանքը` քայլ պահելու համար զարգացումներուն հետ:
«Իսկ ինչ կը վերաբերի ձրի քննադատութիւններուն, որոնց կրկնութենէն ոմանք հաճոյք կը ստանան, ո՛չ մենք, ո՛չ ալ մտահոգ ժողովուրդը որեւէ կարեւորութիւն պիտի տանք անոնց, որովհետեւ ներկայ զգայուն պահուն պահանջուածը լիբանանցիներուն տառապանքներն ու մտավախութիւնները նուազեցնողին վրայ կեդրոնանալն է, եւ ոչ թէ` խոր վէճերը բորբոքելը»:
