ԴԵՐԵՆԻԿ ՄԵԼԻՔԵԱՆ
«Ալիք» օրաթերթի գլխաւոր խմբագիր
Թեհրանեան եռակողմ հանդիպմանը (առաջինը կայացել է 3 տարի առաջ) Թուրքիան հիմնական օրակարգ` Սիրիայի խնդրում այս անգամ էլ մնաց ձեռնունայն: Հարցն այն է, որ ինչպէս նախորդ եռակողմում, այս անգամ էլ Իրանի ու Ռուսաստանի Դաշնութեան մօտեցումները Սիրիայի մասով գրեթէ ամբողջապէս համընկնում էին իրար, հակառակ Թուրքիայի, որն ստիպուած հանդէս եկաւ ընդհանուր, այսպէս ասա, հակաահաբեկչական պայքարում միւս երկու երկրներին համագործակցութեան հրաւիրելը…
Յատկապէս ԻԻՀ հոգեւոր առաջնորդի Սիրիայի հարցով բարձրաձայնած շեշտադրումները ինքնին յստակեցնում են Իրանի անբեկանելի կողմնորոշումը այդ խնդրում, որն, ինչպէս ասուեց, աւելի շատ աղերս ունէր ՌԴ-ի դիրքորոշումների հետ…
Յատկանշելի է, որ ինչպէս միշտ Թուրքիայի լարախաղաց դիւանագիտութիւնն Իրանի դէպքում անխուսափելիօրէն պատնէշւում ու վրիպում է, մանաւանդ եթէ միջամուխ է լինում (յատկապէս` այժմուայ տարածաշրջանային ընդհանուր ճգնաժամի խորապատկերներին) հոգեւոր առաջնորդը` որպէս գերագոյն ղեկավար ԻԻՀ արտաքին քաղաքականութեան դիրքորոշումներում: «Սիրիայի տարածքային ամբողջականութեան պահպանումը շատ կարեւոր է, եւ մենք դէմ ենք Սիրիայի հիւսիսում ռազմական գործողութիւն սկսելուն… Այդ գաղափարն անպայման կը վնասի ինչպէս Սիրիային, այնպէս էլ Թուրքիային, ինչպէս նաեւ` ողջ տարածաշրջանին…», ընդգծել է այաթոլլա Խամենէին:
Գալով էրտողանեան ըստ էութեան 2-րդ շոքային իրավիճակին, որն, անշուշտ դարձեալ այաթոլլա Խամենէիի բաց տեքստով յայտարարելու արդիւնքն էր, դա «ՀԱՅ-ԻՐԱՆԱԿԱՆ հազարամեակների սահմանի եւ կենսական հաղորդակցուղու» գերկարեւորումն էր, եւ որպէս կարմիր գիծ` դա անձեռնմխելի լինելու առումով, որն ոչ աւել-ոչ պակաս թիրախաւորեց ըստ էութեան փանթուրքիստական ու փանթուրանական վերստին գլուխ բարձրացրած թուրք-ազրպէյճանական նկրտումներին…
Յուսանք, որ արցախեան 44-օրեայի պատճառով ձեւաւորուած թուրք-ազրպէյճանական չարիքի դաշինքը գոնէ այս անգամ չի համարձակուի նոր սադրանքների ու դաւադրութիւնների բեմականացմանը, չնայած` նման դէպքերում իր լարախաղացութեան նշաձողը ուղղում է, ինչպէս երբեւէ, դէպի ՆԱՏՕ, Իսրայէլ, Եւրոմիութիւն ու ընդհանրապէս ԻԻՀ-ին հակադրուող ճամբարներ:
