ՀԱՅՐ ԱՒԵՏԻՔ
Ինչո՞ւ եւ ի՞նչ վճռեցինք: Ո՞ր նիւթի շարունակութիւնն է: Այս գրութիւնը նիւթի մը շարունակութիւնը չէ՛, այլ` մեր կայացուցած որոշումներուն եւ տուած խոստումներուն յիշեցման նամակը: Ընդհանրապէս տօնական գեղեցիկ օրերուն կը սկսինք խորհիլ եւ որոշումներ տալ, այսպէս` «Այս տարի լաւ մարդ պիտի ըլլամ: Այս տարի շատերու պիտի օգնեմ: Բոլոր այն մարդոց հետ, որոնց հետ կապերս խզած եմ, զանոնք պիտի վերամշակեմ: Բարի քրիստոնեայ ու հաւատացեալ պիտի ըլլամ: Աղօթական կեանքիս մէջ առաւել եւս պիտի խորանամ»: Եւ այսպէս, խոստումներու շարքը կրնայ երկարիլ ու երկարիլ:
Սիրելի՛ ընթերցող, դո՛ւն գիտես, թէ ի՛նչ խոստացած ես նախ Աստուծոյ, ապա` անձիդ եւ շրջապատիդ: Սակայն տակաւին նոյն վճռակամութեանդ վրա՞յ ես:
Մենք ամէն օր բարի մարդ մնալու պարտաւորութիւնը ունինք, որովհետեւ մարդկութիւնը մեզմէ այդ կը պահանջէ: Չարացած մարդկութեան հետ մենք եւս պէտք չէ չարանանք: Մենք պէտք է տարբեր ըլլանք` բոլորին մէջէն մատնորոշուող: Այսօր մարդկութիւնը կը տառապի բարիներու չգոյութենէ: Վճռած էինք բարի ըլլալ, սակայն եկէք` մնա՛նք: Վճռելը ամէնէն դիւրինն է, մնալը` դժուար:
Տակաւին, վճռած էինք մնայուն աղօթող ըլլալ, չէ՞: Գիտէ՞ք` մեր աղօթքի ձայնով Աստուծոյ ականջները կ՛ուրախանան, սիրտը կը ցնծայ եւ մեր աղօթական կեանքի ճամբով կը լսէ մեր բոլոր մտահոգութիւններն ու ի պահանջել հարկին կու տայ յարմարագոյն լուծումը: Արձանագրուածները ճերմակ էջը գեղեցկացնելու համար չե՛ն, այլ` իրականութեամբ իմաստաւորուած ճշմարտութիւն, զոր կարելի է հասկնալ, ըմբռնել ու մանաւանդ ապրիլ` փորձառութեամբ:
Վճռած չէի՞նք, որ մեզմէ նեղացող կամ մեր նեղացած անձերուն հետ դարձեալ բարեկամութիւն մշակել: Մտածած էինք դարձեա՛լ ուրախացնել զանոնք ու դարձեա՛լ շահիլ անոնց ներկայութիւնը մեր կեանքերէն ներս: Եթէ պիտի ըսես` կտրուածը չի՛ շինուիր, ուրեմն քեզի կ՛ըսեմ` սակայն վիրաւորուածը կը դարմանուի:
Ինչպէս ինծի համար, նոյնպէս քեզի համար, սիրելի՛ ընթերցող, ամէնէն նեղացուցիչ մարդը կրնայ խոստմնադրուժ անձը ըլլալ: Կարելի չէ շուտով դարձեալ վստահիլ խոստմնադրուժ մարդուն: Կարելի չէ՛, որովհետեւ կրնայ ամէն ինչի մէջ այդպէս ըլլալ, եւ ինչպէս արձանագրեցի, կրնայ սովորութեան վերածած ըլլալ, որմէ ձերբազատիլը քիչ մը դժուար է: Խոստմնադրուժ մարդը նաեւ կրնայ անվստահելի ըլլալ, որովհետեւ ան կրնայ ամէն բան պատահականութեան կամ անտարբերութեան ձգել, ուստի, եկէք, մեր խոստումին տէրն ու տիրականը ըլլանք, որպէսզի մթութեան մէջ լոյսով փնտռուինք:
Պօղոս առաքեալի արձանագրած հետեւեալ հատուածը միասնաբար վերածենք կեանքի նշանաբանի. «Նոր մարդ եղէք` ձեր Արարիչին պատկերին համաձայն նորոգուելով» (Կողոսացիս 3.10):
