Երեսփոխանական Ընտրութիւններուն Սեմին. Գործը Ինքնին Խոստում Է

Յ. ԲԱԳՐԱՏՈՒՆԻ

Լիբանան քաղաքական, տնտեսական, ընկերային, առողջապահական, կրթական եւ կենցաղային ահռելի տագնապի մէջ է:

Անդամալուծուած է գրեթէ ամէն ինչ: Եւ ամէն օր տեղական եւ շրջանային մակարդակներու վրայ զիրար կը հրմշտկեն Լիբանանն ու լիբանանցին հարուածող անակնկալ կեցուածքներն ու իրադարձութիւնները:

Խոստումներն ու յոյսերը տեղատուութիւն կամ մակընթացութիւն կ՛ապրին, սակայն ամէնուրեք յուսալքութեան եւ անձնատուութեան հոգեվիճակ կը տիրէ:

Ու այս ընդհանուր թոհուբոհին մէջ Լիբանան կը պատրաստուի յառաջիկայ երեսփոխանական ընտրութիւններուն:

Ընտրութիւնները պէտք է կայանան անպայման: Մարտ թէ մայիս, Լիբանան պէտք է ունենայ նոր խորհրդարան, ապա` նոր կառավարութիւն եւ հանրապետութեան նոր նախագահ:

Ա՛յս կը պահանջէ ժողովրդավարութիւնը, սահմանադրութիւնը, օրինականութիւնը: Եւ ա՛յս կը պահանջէ իր ցաւերուն դարմանը եւ ներկայ դժոխային վիճակէն դուրս գալու ձգտող քաղաքացին:

Մինչեւ ընտրութիւններ պիտի լսուին բարձր ձայներ, սքանչելի խոստումներ, փոփոխութեան ձգտող «անփոփոխելի» դէմքերու «նուաճումներ» եւ ստապատիր ելոյթներ:

Լրատուական միջոցները վճարովի քարոզչութեան հարթակ պիտի դառնան եւ դրամն ու ժողովուրդին ցաւը պիտի շահագործուին ընտրական առաւելութիւն ապահովելու համար: Արտաքին ուժեր, պետութիւններ թէ կազմակերպութիւններ ժողովրդավարութեան պահպանման եւ փոփոխութիւն յառաջացնելու լոզունգներով յառաջ պիտի քշեն իրենց հաւատարիմ թեկնածուները` զանոնք հասցնելու խորհրդարան եւ անոնց միջոցով Լիբանանի մէջ իրագործելու իրենց ծրագիրները:

Յառաջիկայ խորհրդարանական ընտրութիւններուն պիտի մասնակցինք մենք եւս` իբրեւ քաղաքական ուժ, հասցնելու համար լիբանանցի քաղաքացիին եւ լիբանանցի հայուն ձայնը, պահանջը, ակնկալութիւնը պահելու Լիբանանը իբրեւ ազգային միասնականութեան, համայնքային գոյակցութեան, երկխօսութեան եւ ժողովրդավարութեան օրրան:

Իբրեւ լիբանանցի եւ հայ քաղաքացի, մեզի համար առաջնահերթ է մեր համայնքի ուժեղութիւնը` ի խնդիր Լիբանանի ուժեղութեան: Առաջնահերթ է միակամութիւնը` ի խնդիր Լիբանանի մէկութեան: Առաջնահերթ է քաղաքացիին բարօրութիւնը` ի խնդիր Լիբանանի բարօրութեան:

Ու իբրեւ հպարտ լիբանանցի հայ քաղաքացիներ, մենք իրաւունք ունինք Լիբանանի նկատմամբ հարիւրամեակ մը եւ աւելի կատարած մեր զոհողութիւններուն փոխարէն մեր ձայնը լսելի դարձնելու ու պահանջատէր ըլլալու որեւէ անտեսումի, որեւէ բացթողումի նկատմամբ:

Ու այս մէկը մենք պարտաւոր ենք կատարելու հաւաքաբար:

Մինչեւ երեսփոխանական ընտրութիւններ պիտի լսենք մոլորեցնող ձայներ, պիտի ենթարկուինք ստապատիր յարձակումներու, զրպարտութեանց թէ ամբաստանութեանց, պիտի երեւան նոր դէմքեր, ծառայութիւն մատուցող նոր թեկնածուներ, պիտի բաշխուի դրամ, պիտի շահագործուի մեր ժողովուրդին ցաւը, պիտի կատարուին սնամէջ ամբոխահաճոյ ելոյթներ, պիտի կազմակերպուին արուեստական այցելութիւններ:

Ու ետքը, ընտրութեան յաջորդ օրը, պիտի երեւի իրականութիւնը: Հայկական իրականութենէն հեռու մարդիկ պիտի մոռնան իրենց խոստումներն ու իրենց քուէարկողները եւ հեռանան` իրենց սեփական գործն ու իրենց վստահուած դերակատարութիւնը աւարտած ըլլալով:

Իսկ մենք` ՀՅ Դաշնակցութիւնը, հաւատարիմ ենք եւ, ինչպէս միշտ, հաւատարիմ կը մնանք մեր ժողովուրդին:

Մենք խոստումներ տալու պարտաւորութիւն չունինք: Տասնամեակներու վրայ երկարած մեր գործը վկայ է: Գործը ինքնին խոստում է, ու միաժամանակ` իրականութիւն, որ տեւաբար ալ գնահատուած է մեր ժողովուրդին կողմէ: Խոստումէն անդին գործն է կարեւորը:

Մեր ժողովուրդին կողքին միշտ կանգնած ՀՅ Դաշնակցութիւնը, անոր ամէնէն դժուարին օրերուն ծառայութիւն մատուցած ՀՅ Դաշնակցութիւնը չի կրնար վարկաբեկել իր ժողովուրդը միայն ընտրական օրակարգով նախաձեռնութիւններ կատարելով:

Եւ մեր ժողովուրդը լաւապէս կը գիտակցի այս իրականութեան:

Լաւապէս կը գիտակցի Լիբանանի հայութիւնը, թէ ո՛վ է իր մնայուն նեցուկը եւ ո՛վ է ժամանակաւոր ու պատեհապաշտ պաշտօնատենչ շահագործը:

Կը մնայ, որ մեր ժողովուրդը հաւաքաբար ամրապնդէ իր տոկունութիւնը եւ, քիչ մը եւս դիմանալով, վերցնէ երեսփոխանական ընտրութիւններու ձեռնոցը:

Արտերկրի հայ քաղաքացիներուն կողքին, հիմնական պատասխանատուութիւնը կ՛իյնայ Լիբանան ապրող քաղաքացիներուն վրայ` մեծաթիւ մասնակցութիւն բերելու յառաջիկայ ընտրութիւններուն:

Որպէսզի կարենայ ընտրել ճի՛շդը:

Որպէսզի ընտրէ զինք ներկայացնող պատասխանատուները:

Եւ միասնաբար դարձեալ կը յաղթահարենք տագնապը:

 

 

Like on Facebook
CATEGORIES
Share This

COMMENTS

Wordpress (1)
  • Վռամ 2 weeks

    Վստահ եմ որ գոնէ արտերկրի լիբանանահայերէն շատեր կը յիշեն որ վերջին ընտրութիւններուն՝ մանաւա՛նդ Միացեալ Նահանգներու մէջ բնակող լիբանանահայերուն ոտքերուն տակ կարմիր գորգ փռուեցաւ, դէպի Լիբանան թռչող օդանաւերու մէջ տեղաւորուեցան անոնք հանդերձ ընտանեօք, գրպաննին ալ՝ «Լիբանանի մէջ ծախսելու համար» քանի մը հազար տոլար դրուեցաւ…: Եւ այդ մարդիկ գացին Լիբանան՝ իրենց քուէները տուին «ճիշդ» թեկնածուներուն, երկու շաբաթով արձակուրդ վայելեցին իրենց ծննդավայրին մէջ, եւ իրենց ազգային պարտականութիւնը կատարածի հպարտութեամբ վերադարձան Միացեալ Նահանգներ:

    Իսկ այս ընտրութիւններուն՝ ձայն բարբառոյ յանապատի. ո՛չ մէկ աշխատանք, ո՛չ մէկ շարժում, ո՛չ իսկ՝ մամուլին մէջ տեղեկատուութիւն՝ քաջալերելու համար լիբանանահայերը որ առնուազն արձանագրուին, –գոնէ համակարգիչով– որպէսզի կարենան յառաջիկայ ընտրութիւններուն «մեծաթիւ մասնակցութիւն բերել»:

    Ի՞նչն է այս կրաւորական կեցուածքին պատճառը:

  • Disqus (0 )