ՀՅ Դաշնակցութեան Ակումբները Եւ Ժողովրդային Տուները

ՅԱԿՈԲ ՀԱՒԱԹԵԱՆ

Լիբանանի մէջ Հայ յեղափոխական դաշնակցութեան ակումբներու եւ ժողովրդային տուներու գործունէութիւնը պատմութեան ընթացքին ունեցած է յատուկ նշանակութիւն, եւ  մեր հաւաքական կեանքին մէջ անոնց ներկայութիւնը` ժամանակի հոլովոյթին հետ իր ծաւալած աշխատանքով ու ստեղծած մթնոլորտով, դարձած է կենսական ու նշանակալից: Սովորական ընկերային հաւաքավայրեր եւ ժողովավայրեր չեն եղած ու չեն տակաւին մեր ակումբներն ու  ժողովրդային տուները: Անոնք ընդհանրապէս նաեւ չեն օժտուած արդիական լայն կարելիութիւններով եւ յարմարութիւներով, բայց դարձած են պատանիին, երիտասարդին ու հասուն տարիքի մարդոց հարազատ ու անփոխարինելի միջավայր մը:

Անտարակոյս կրնանք հաստատել, որ իւրաքանչիւր ակումբ կերտած է իր հարուստ պատմութիւնը, եւ, այդ պատմութիւններու համախմբումով, կարելի է նաեւ կարեւոր չափով վերծանել լիբանանահայ գաղութի պատմութիւնը: Լիբանանի ու լիբանանահայութեան ապրած բոլոր ճակատագրորոշ փուլերուն մեր ակումբները կանգնած են պատնէշի վրայ` դառնալով աշխատանքի մեղուափեթակներ եւ մնալով դաստիարակութեան ու սերունդներու պատրաստութեան անփոխարինելի հնոցներ:

Այս կեդրոններուն մէջ դասաւանդուած է հայոց լեզու, գրականութիւն եւ պատմութիւն: Անհրաժեշտութեան պարագային այս կեդրոնները վերածուած են բժշկական նախնական ծառայութիւններ մատուցող դարմանատուներու եւ դեղարաններու: Հոն մատուցած են ընկերային ծառայութիւններ եւ առողջապահական սպասարկութիւններ, եւ վերջապէս հայ անհատի ու հայկական շրջաններու պաշտպանութեան գործին մէջ անոնք վերածուած են զինուորական կեդրոններու ու դարձած անխորտակ պարիսպ` ամէն տեսակի յարձակումներու եւ վտանգներու դիմաց:

Այս կեդրոնները նաեւ ժողովական տարբեր տեսակի հանդիպումներու վայրեր են: Այնտեղ բոլորը կը հաւաքուին գաղութային ու համահայկական մեր առաջադրանքներն ու տեսլականները, ինչպէս նաեւ տագնապները քննարկելու ու անոնց լուծման համար ուղիներ որոնելու համար: Այս կեդրոններուն մէջ Հայաստանը, Արցախը, Ջաւախքը եւ Հայ դատը առօրեայ ներկայութիւն են, ու անոնց համար ի գործ դրուած աշխատանքի ծրագրաւորման ու համադրման հիմնական օղակ:

Դաշնակցական ակումբներ եւ կեդրոններ ըլլալով հանդերձ, անոնք ժամադրավայր են ժողովուրդին բոլոր շերտերուն համար, եւ ամէն անհատ այդ կեդրոններուն մէջ կ՛ապրի իր ընտանեկան յարկի նման հարազատութիւն ու ջերմութիւն, այդ մէկը հոն կը ստեղծէ հայկական անզուգական մթնոլորտ:

Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին  ընթացքին այս կեդրոնները մեր ժողովուրդին համար դարձան ապահովութեան եւ գոյութեան պահպանման ամուր երաշխիք: Այս կեդրոններու պատմութիւնը հարստացած է անձնուրաց տղոց նահատակութեամբ, որոնք հայութեան արժանապատուութիւնն ու իրաւունքներու պաշտպանութիւնը մի՛շտ ալ գերադասած են իրենց սեփական կեանքէն: Անոնց անունները հպարտօրէն արձանագրուած են այդ կեդրոններու պատերուն վրայ` դառնալով իրերայաջորդ սերունդներու յեղափոխական ու գաղափարական դաստիարակութեան անսպառ ներշնչարան:

Այդ կեդրոններու մէջ թաղեցիները` հայը եւ արաբը, տեսած են իրենց հարցերու լուծման վաւերական միջավայր մը: Փութացած են հոն, որովհետեւ հաւատացած են, որ հոն տրուող բոլոր որոշումները հիմնուած են արդարամտութեան եւ անաչառ մօտեցումի վրայ: Այլ խօսքով` այդ կեդրոնները շատ մը պարագաներու, պետութեան կառոյցներու բացակայութեան պատճառով փոխարինած են անոնց գործունէութիւնը եւ պարտականութիւնը, անշուշտ մի՛շտ կառչած մնալով օրէնքի ու իրաւունքի անշեղ սկզբունքներու պաշտպանութեան:

Փոխուած են ժամանակներն ու սերունդները, սակայն մեր ակումբներու անհրաժեշտութիւնը մնացած է նոյնը: Մնայուն ճիգը առկայ է այդ ակումբները օժտելու կեանքի ներկայ պայմաններու համահունչ կարելիութիւններով եւ նոր սերունդին ներգրաւման միջոցներով: Անշուշտ արհեստագիտութեան արագընթաց զարգացումին հետ դժուար է բաւարարել յատկապէս ժամանակակից սերունդը, բայց անոնք կը ձգտին միշտ ալ նորարարութեամբ եւ տարբեր հետաքրքրութիւններ գոհացնող միջոցներով այդ սերունդին նաեւ ապահովել ակմբային հարազատ միջավայր:

Այսօր այս հպանցիկ ակնարկը վստահաբար բաւարար չէ մեր ակումբներու կատարած մեծ գործին արժանի գնահատականը տալու: Թերեւս պարզապէս իւրաքանչիւրին մօտ յուշ մը արթնցնելու, անցեալը ապրեցնելու եւ այդ ակմբային աշխատանքներուն մէջ իր կատարած գործին վերարժեւորումը կատարելու փոքր յիշեցումն է: Աւելի՛ն, մեր ժողովուրդին մի՛շտ ալ այդ ակումբներուն հանդէպ ունեցած յարգանքի եւ երախտագիտութեան շեշտադրումն է, որ պահած է իր այժմէականութիւնը:

Այո՛, հաւաքական յիշողութիւնը այս պարագային կարեւոր է, եւ մեր ժողովուրդը շատ լաւ գիտէ, որ այդ ակումբներն ու ժողովրդային տուները, այլ կուսակցութիւններու եւ քաղաքական կողմերու որդեգրած գործունէութեան մշակոյթին համաձայն, պարզապէս ընտրական կեդրոններ չեն, որոնք պարագայական կերպով երեսփոխանական ընտրութենէ ընտրութիւն կը բացուին ու կը փակուին, եւ որոնց գործունէութիւնը կը սահմանափակուի միայն թեկնածուներու քուէ հաւաքելու աշխատանքով: Մեր ակումբները կերտած են պատմութիւն` շնորհիւ վերեւ նշուած հանգամանքներուն եւ նաեւ իրենց ծաւալած գործունէութեան, իսկ իրենց ծառայութիւններուն մէջ ոչ մէկ ատեն դրած են գաղափարական խտրականութիւն ու հատուածական մօտեցում: Մեր ժողովուրդը Դաշնակցութեան մասին խօսելու ընթացքին միշտ ալ ակումբ բառին տուած է իւրօրինակ նշանակութիւն մը: Ակումբ բառի գործածութեամբ ան նկատի ունեցած է Դաշնակցութեան գործը եւ իր ապրած ամէն տեսակի նեղ պայմաններուն մէջ, բնական մղումով մը, առաջին հերթին ակնկալած է, որ ակումբը իրեն օգտակար դառնայ: Որեւէ մեծ թէ փոքր հարցի կամ դէպքի լուծման անհրաժեշտութեան պարագային ժողովուրդը մինչեւ այսօր առաջին հերթին հարց կու տայ. «Ո՞ւր է ակումբը» եւ կամ «ի՞նչ ըրաւ ակումբը»:

Այսօրուան լիբանանահայութեան ապրած խոր ու աննախընթաց ճգնաժամին մէջ ահաւասիկ դարձեալ մեր ակումբներն ու ժողովրդային տուները պատնէշի վրայ են: Անոնք կը գործեն 24- ժամեայ դրութեամբ, կը հսկեն մեր թաղերու ու շրջաններու անդորրութեան ու ապահովութեան, կը փութան մեր ժողովուրդի բոլոր դժուարութիւններու յաղթահարման, կը փորձեն անսալ անոր առողջապահական, ընկերային եւ սննդեղէնի կապուած տարրական կարիքներուն` հասնելով մինչեւ հանապազօրեայ հաց  եւ նորածինի կաթ ապահովելու աշխատանքներուն:

Այո՛, մեր ակումբներն ու ժողովրդային տուները այսօր` դարձեալ մեր ժողովուրդի կողքին, կը փորձեն հաւաքական գերլարուած ճիգով շրջանցել լիբանանահայութեան դիմաց ցցուած այս մեծ մարտահրաւէները:

Վերջապէս, որքան ալ ճիգ թափուի պատեհապաշտներու, քաղաքական անյայտ թէ յայտնի, այլ նպատակներ հետապնդող հայ թէ օտար կարգ մը անհատներու կողմէ նսեմացնելու այս կեդրոններու աշխատանքը, պատմութիւնը` իր ներկայով ու անցեալով, մի՛շտ ալ ոչ թէ խօսքով,  այլ գործնապէս տուած է եւ պիտի շարունակէ տալ ապացոյցը անոնց ունեցած անփոխարինելի դերակատարութեան: Այս կեդրոնները ստեղծուած են, պահուած են ու կը շարունակեն իրենց գոյութիւնը` ոչ միայն դաշնակցական ընկերներու ճամբով, այլ նաեւ ժողովուրդի բոլոր խաւերու ամբողջական ու անսակարկ ծառայութեամբ ու ներդրումով:

Փա՛ռք ու պատի՛ւ այդ կեդրոններու ճամբով իրենց կեանքը իմաստաւորած անձնուրացներուն եւ բոլոր ծառայողներուն, որոնք իբրեւ ղեկավար, համեստ շարքային, համակիր, երիտասարդ եւ պատանի մի՛շտ ալ մնացած են ու կը շարունակեն մնալ ակումբին կողքին եւ մասնակից` ազգանուէր այս եզակի գործունէութեան ու առաքելութեան:

Like on Facebook
  •  
  •  
CATEGORIES
Share This

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )