ՔՐԻՍՏ ԻՍԿԷՆՏԷՐԵԱՆ
Խոր եւ անսահման կսկիծով կը գրեմ այս տողերը: Անկարող եմ զգացումներս թուղթին յանձնել, անչա՛փ ցնցուած եմ եւ չեմ կրնար հաւատալ այս գոյժին:
Գլխագիր Մարդ էր, գլխագիր Հայ, գլխագիր Հայր:
Որքա՛ն տուաւ եւ որքա՜ն տալիք ունէր տակաւին:
Սովորական անձ չէր ան` անկասկած. հայրենասէր, խորունկ, վեհանձն, ծառայասէր, մտաւորական, ազնիւ եւ խիզախ Մարդ էր:
Իր ծառայութեան անդրադառնալով` Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոս Գարեգին Բ. ըսած է. «Դուք ձեզ համար չկաք, այլ գոյութիւն ունիք ձեր մէջէն, ձեզմով, հայութեան համար: Ես յատուկ կերպով կը գնահատեմ մասթըր Կարօ Քեպապճեանը եւ իր մատուցած ասպետական ոգիի ծառայութիւնը»:
Ան կը հաւատար հոգիի ազնուութեան եւ բիւրեղութեան. իր խօսքերով` «Ձեր հոգին երբեք ձեզ չի դաւաճաներ, պահեցէք զայն ազնիւ»:
Բնաւ չէի երեւակայեր, որ անցեալ տարուան Լիբանան այցելութիւնը մեր վերջին ֆիզիքական տեսակցութիւնը պիտի ըլլար:
Սիրելի՛ քեռայրս, Աստուած ազնիւ հոգիդ լոյսերու մէջ հանգչեցնէ:
Կորուստդ շատ մեծ է եւ թախծալի:
Երթաս բարով դէպի լոյս:
Յիշատակդ անմա՛հ է:
Սգակիր
ՔՐԻՍՏ ԻՍԿԷՆՏԷՐԵԱՆ



