Հայ յեղափոխական դաշնակցութիւնը այն կազմակերպութիւնն է, որ հերոսներու սխրանքներով լեցուն պատմութիւն կերտելով` իրաւամբ դարձաւ ազգակերտ ու հայրենակերտ կուսակցութիւն:
Ազգակերտ դարձաւ, որովհետեւ ստրկութեան մէջ ապրող ժողովուրդին ազգային հպարտութիւն ներշնչեց եւ անոր ոգեղէն զարթնումի մղեց: Հոգեպէս ազատագրելով հայ մարդը` ազգային գիտակցութեամբ լուսաւորեց անոր ներաշխարհը ու յեղափոխութեան մղեց զինք: Այլ խօսքով, 6 դարու ստրկութենէն ետք իր իրաւունքներուն համար մարտնչող ազգը կերտեց:
Հայրենակերտ կուսակցութիւն դարձաւ, որովհետեւ ազատագրական պայքարի կազմակերպումով անկախ Հայաստանի կերտման ճամբան բացաւ, յեղափոխական սերունդներու հոգիներուն մէջ պայքարի հաւատք սերմանեց ու իր շուրջ համախմբելով բոլոր ազնիւ մարտնչողները, գործակցելով բոլորին հետ` քաղաքական, պատերազմական ամենադաժան ու անյուսալի պայմաններուն մէջ անկախ հայրենիք կերտեց:
19-րդ դարուն անոր նպատակը անկախ հայրենիքի կերտումն ու հայ ժողովուրդի ազատագրումն էր: Այսօր ունինք անկախ հայրենիք ու ազատ ժողովուրդ, սակայն արդար ու ժողովրդավար համակարգ ստեղծելու մարտահրաւէրին ընդառաջ` գործելու պարտաւորութիւն ունի նաեւ կուսակցութիւնը: Միւս կողմէ` գոյութիւն ունի արցախեան պայքար, Հայ դատ, ամբողջական հայրինիքին տիրանալու ձգտում եւ սփիւռք դարձած հայութիւն:
Ուստի Դաշնակցութիւնը իր փառաւոր անցեալով հայ կեանքի ներկայ մարտահրաւէրներուն անսալու, քաղաքական եւ իմացական ճակատներու վրայ ներկայ սերունդներու նորագոյն գաղափարներուն, նորանոր սխրանքներուն դրօշակիրը ըլլալու պարտաւորութիւնն ու յանձնառութիւնը ունի` գաղափարական իր հիմքով, մշտանորոգ գործելաոճով:
Որովհետեւ Դաշնակցութիւնը լոկ կուսակցութիւն մը չէ: Ան հայ ժողովուրդի իղձերուն մարմնացումն է, այս իսկ պատճառով դաշնակցականութիւնը լոկ կուսակցականներու մենաշնորհը չէ, ազգային տենչերով ապրող իւրաքանչիւր հայու էութիւնն իսկ է: Մարտնչող զինուորին զէնքն է Դաշնակցութիւնը, պաքարող մտաւորականին գրիչն է, աշխատունակ բանուորին բազուկն է ու գիւղացիին բահն ու բրիչը: Այս բոլորին հանրագումարն է ան, ու այս բոլորը Դաշնակցութեան ուշադրութեան առարկան պիտի դառնան նաեւ: Այդպէս պէտք է ընկալել Դաշնակցութիւնը` դէպի դուրս բացուող եւ բոլորը իր մէջ ընդգրկող կուսակցութիւն որպէս:
Ներկայ յարափոփոխ պայմաններուն մէջ ան կոչուած է քայլ պահելու իր ժամանակին հետ եւ նոյն այդ ժամանակին շունչով վերափոխուելու տեւաբար ու վերափոխելու իր շրջապատը:
Ըլլալով գործնապաշտ ու իրատես` ՀՅԴ-ն յաճախ գործած է ու պիտի գործէ բազում զոհողութիւններով, նոյնիսկ նուազագոյն արդիւնքին յանգելով` պիտի գործէ առաւելագոյն ճիգով, նոյնիսկ նուազագոյն բերքը ստանալով, սակայն, ամէն բանի մէջ նուազագոյնի փոխարէն, առաւելագոյնը տալու պատրաստակամութեամբ:
«Գ.»
