Եուրի Վարդանեան Ոչ Եւս Է

Միացեալ Նահանգներու մէջ 62 տարեկանին մահացաւ Ողիմպիական խաղերու, աշխարհի 7-ակի եւ Եւրոպայի 5-ակի ախոյեան, ծանրաբարձ Եուրի Վարդանեան:

Այժմ կը քննարկուի անոր մարմինը Հայաստան տեղափոխելու հարցը:

Եուրի Վարդանեան ծնած է 1956 թուականի 13 յունիսին:

1977 թուականին ստացած է Խորհրդային Միութեան մարմնամարզի վաստակաւոր վարպետի կոչում:

1980 թուականին աւարտած է Լենինականի (Գիւմրի) Մանկավարժական հիմնարկը:

1977-1979, 1980-1981, 1983, 1985 թուականներուն ան դարձած է աշխարհի ախոյեան եւ բաժակակիր:

1980 թուականին` ողիմպիական ախոյեան:

1977-1978, 1980-1981, 1983 թուականներուն` Եւրոպայի ախոյեան եւ բաժակակիր:

1977, 1979, 1981 թուականներուն` Խորհրդային Միութեան ախոյեան եւ 1976 թուականի բաժակակիր:

1980 թուականին իր առաջին մեծ նուաճման Եուրի Վարդանեան հասաւ Մոսկուայի ողիմպիական խաղերու ժամանակ: Ան նուաճեց ոսկի մետալ եւ սահմանեց մրցանիշ` միջին ծանրութեան դասակարգին մէջ բարձրացնելով 400 քկ:

2009 թուականին նշանակուեցաւ Հայաստանի նախագահի խորհրդական:

2013 թուականի 8 մայիսին ազատ կացուցուեցաւ նախագահի խորհրդականի պաշտօնէն եւ նշանակուեցաւ Հայաստանի Հանրապետութեան մարմնակրթութեան եւ  երիտասարդութեան հարցերու նախարար:

2014 թուականի 24 յունիսին Հայաստանի  նախագահի հրամանագիրով նշանակուեցաւ Վրաստանի մէջ Հայաստանի Հանրապետութեան արտակարգ եւ լիազօր դեսպան, այդ պաշտօնին վրայ մնաց մինչեւ 2017 թուականը:

Պարգեւատրուած է բազմաթիւ մետալներով, որոնց շարքին` Աշխատանքային կարմիր աստղ, Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց:

Արմէն Սարգսեան. «Վարդանեան Իր Մրցանիշներով Ապացուցեց, Որ Անկարելին Միայն Մարտահրաւէր Է»

Հայաստանի Հանրապետութեան նախագահ Արմէն Սարգսեան երէկ Վարդանեաններու ընտանիքին ու հարազատներուն յղեց ցաւակցական ուղերձ մը, որուն մէջ կ՛ըսուի.

«Մեծ ցաւ ապրեցայ` տեղեկանալով հայկական մարմնամարզի  առասպելներէն մէկուն` յայտնի ծանրաբարձ, ողիմպիական ախոյեան Եուրի Վարդանեանի անժամանակ մահուան մասին:

Եուրի Վարդանեան հայկական մարզաշխարհին մէջ չափանիշ ու օրինակ էր շատերուն համար: Իր ողիմպիական եւ համաշխարհային մրցանիշերով ան ապացուցեց, որ անկարելին միայն մարտահրաւէր է, որ կարելի է յաղթահարել, որ անկարելին կարելի է կարելի  դարձնել:

Անոր յաջողութիւնները կը բարձրացնէին մեր ազգային ոգին եւ  բնաւորութիւնն ու կամք կը կոփէին:

Մենք կորսնցուցինք մարզական առասպելը, որուն հետ իմ անձնական հանդիպումներս կը յիշեմ յատուկ ջերմութեամբ:

Ան նոյնպէս հասարակական ու պետական կեանքի գործուն  մասնակիցն էր եւ միշտ հայրենիքին հետ էր իր միտքերով եւ ծրագիրներով:

Անկեղծ ցաւակցութիւններս կը յայտնեմ Վարդանեաններու  ընտանիքին ու հարազատներուն, կը բաժնեմ անոնց վիշտն ու տխրութիւնը:

Եուրի Վարդանեանի պայծառ յիշատակը միշտ վառ կը մնայ մեր սրտերուն եւ հոգիներուն մէջ»:

Սերժ Սարգսեան. «Եուրի Վարդանեանի Նուաճած Բարձունքները Հիացմունքի Եւ Ոգեշնչման Աղբիւր Եղած Են Հայութեան Համար»

Հայաստանի Հանրապետութեան երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսեան իր կարգին յղեց ցաւակցական հետեւեալ ուղերձը.

«Մեծ ցաւով տեղեկացայ առասպելական մարզիկ, ծանրաբարձութեան Խորհրդային Միութեան, Եւրոպայի եւ  աշխարհի բազմակի ախոյեան, ողիմպիական ախոյեան, հասարակական եւ պետական գործիչ Եուրի Վարդանեանի մահուան մասին:

Եուրի Վարդանեանի նուաճած մարզական բարձունքները հիացմունքի եւ ոգեշնչման աղբիւր եղած են համայն հայութեան համար: Անոր օրինակին հետեւելով` բազմաթիւ հայ երիտասարդներ մարմնամարզին նուիրուելու որոշում տուած են:

Երջանիկ եմ, որ Եուրին անձամբ ճանչնալու եւ անոր հետ սերտօրէն գործակցելու կարելիութիւն ունեցած եմ:

Կորուստի այս ծանր պահուն խորին ցաւակցութիւն կը յայտնեմ Եուրի Վարդանեանի ընտանիքին, հարազատներուն, մարզական մեծ ընտանիքի բոլոր ներկայացուցիչներուն եւ անոր բազմահազար համակիրներուն»:

Նախարար Գաբրիէլ Ղազարեան. «Մեծ Եւ Անդառնալի Է Հայկական Մարմնամարզի Կորուստը»

Հայաստանի Հանրապետութեան մարմնակրթութեան եւ երիտասարդութեան հարցերու նախարարի պաշտօնակատար Գաբրիէլ Ղազարեան իր ցաւակցական ուղերձին մէջ գրած է.

«Կեանքէն հեռացած է մարզիկ մը, որ ստիպած է ոտքի կանգնիլ հազարաւոր համակիրներու, որուն ցանկացած են նմանիլ եւ ընդօրինակել բազմաթիւ երիտասարդ մարզիկներ, որուն  մարզական նուաճումներով հպարտացած է հայ ժողովուրդը:

Եուրի Վարդանեան համաշխարհային 43 մրցանիշերու հեղինակ է, 7 անգամ աշխարհի, 5 անգամ Եւրոպայի եւ 4 անգամ Խորհրդային Միութեան ախոյեան հանդիսացած է:

Վարդանեան  իր մարզական կեանքին մէջ նուաճած է աւելի քան 100 ոսկի մետալ եւ այն մարզիկն է, որ տակաւին երկար տարիներ օրինակ կրնար ծառայել բազմաթիւ  ծանրաբարձերու համար: