ՊԵՏԻԿ
Դարձեալ ապրիլ 24 է, ու աշխարհի ամենայետին անկիւնը գտնուող հայուն սիրտը նորէն կ՛արիւնի… 103-ամեայ վէրքերը տակաւին չեն սպիացած… ու ամէն հայ իր այս պահանջատիրութեան ուխտը կը վերանորոգէ` «Կը յիշենք ու կը պահանջենք»:
Անշուշտ չենք կրնար մոռնալ արհաւիրքը: Հայ մանուկը որբացաւ, հայ կինը այրիացաւ ու հայ աղջիկը անպատուըւեցաւ ու բռնի դաւանափոխ եղաւ կամ դարձաւ թուրքին հարճը. հայ ծերունին` տեղահան իր գիւղէն, տունէն ու պարտէզէն, անօթի ու ծարաւ դարձաւ քմահաճ թուրքին ձիուն սմբակներուն խաղալիք:
1915-ին, երբ աշխարհատարած երկիրներու քարտէսները կը վերագծուէին, ու բանակներու քմայքին համաձայն, երկիրներու տարածքները կը ձեւակերպուէին, թուրքը օսմանեան չակերտուած կայսրութեան մը ինքնախաբէութիւնը կ՛ապրէր, եւ ինքզինք գերազանց տեսնելով հայ շինականէն` որոշեց բռնագրաւել մեր շէներն ու գիւղերը: Սպանդ կազմակերպեց հայ մտաւորական դասին, ու մեր ժողովուրդը ձգեց անտէր-անտիրական, որ խեղճ ու անօգնական տեղահան եղաւ ու քշուեցաւ մինչեւ Սուրիոյ չոր ու ցամաք անապատ, որ մէկուկէս միլիոն ազնիւ հայերու գերեզման դարձաւ:
1915-ին Միացեալ ազգերու կազմակերպութիւն չկար աշխարհի վրայ: Չկար Ապահովութեան խորհուրդ ու Միջազգային դատարան: Կային դիւանագիտական ներկայացուցիչներ, հիւպատոսներ, որոնք իրենց պետութիւններուն հաղորդեցին կատարուած նախճիրին ահաւորութիւնը:
Բայց կայ վրիժառու բազուկ` ՀՅԴ-ն ունենալով մղիչ ուժ, կային վրէժխնդիր կամաւորներ, ինչպէս էր Թեհլիրեան Սողոմոնը, որ Պերլինի մէջ գետին փռեց Թալէաթ կոչուած ճիւաղը եւ Գերմանիոյ դատարանը ունկնդրելով Թեհլիրեանի պատճառաբանութիւնները` զայն ԱՆՄԵՂ հռչակեց ու ազատ արձակեց:
Համաշխարհային Բ. պատերազմէն ետք, երբ ծնունդ առաւ Միացեալ ազգերու կազմակերպութիւնը, ահաւոր ոճիրներուն առջեւ, 1948-ին անհրաժեշտ տեսաւ հաստատել Միջազգային դատարան Հոլանտայի Լահէյ քաղաքին մէջ:
Այսօր եղեռնագործ անպատիժ թուրքը կը համարձակի իր սահմաններէն դուրս զինուորական գոյութիւն հաստատել ու թրքական դրօշակ պարզել:
Դատարաններ եւ պատժամիջոցներ կը միտին կանխարգիլել գործուած ոճիրներու կրկնութիւնը, իսկ անպատիժ մնացած ոճրագործ Թուրքիան դարձեալ չի տատամսիր թաթը երկարել ու Աֆրինի մէջ նոր ոճիրներ գործել…
Իսկ թրքաբարոյ Ազրպէյճանը Սումկայիթի ջարդէն, հայ բռունցքի յաղթանակէն ու Արցախի հայկական պետութիւն յայտարարուելէ ետք կը շարունակէ, հեռուն նստած, հայ սահմանապահ զինուորները որսալ:
Հայ ժողովուրդը ամէնուրեք Հայաստան ու Արցախ անկախ պետութիւնները կը յիշեն ու կը պահանջեն ոճրագործ թուրքին դատապարտումը եւ ոճիրներուն հատուցումը:
