Ժ.Չ.
2018-ի համար նախատեսուած քաղաքական ու տնտեսական ժամադրութիւնները չսկսած` սկսան անակնկալ իրադարձութիւնները: Նախ օդերեւութաբանութիւնը, որ ինքզինք զգացնել տուաւ սառնամանիքով, յատկապէս` Հիւսիսային Ամերիկայի մէջ, որ յաջորդեց Քալիֆորնիոյ շրջանի հսկայական հրդեհներուն: Թրամփի ընտրութեամբ զգալի էր, որ անակնկալները պիտի չպակսէին միջազգային քաղաքական ասպարէզին մէջ: Տարերային ցնցումները եւս ճիշդ քաղաքագէտներ ընտրելու պահանջին դիմաց կը դնէ միջազգային հասարակութիւնը, պետութիւնները: Երեւոյթը նորութիւն չէ, 2017-ին ալ անպակաս չէին բնութեան խանգարումները ու անոնց ցաւալի հետեւանքները:
Ընկերային մարզէն ներս ալ Իրանի ժողովրդային անսպասելի ցոյցերը ազդանշան են շրջանային կայունութեան փխրուն վիճակին: Պետութիւններու վարած սխալ քաղաքականութիւնները ուշ կամ կանուխ ծանր հետեւանքներ կ՛ունենան եւ հակառակորդներուն յարմար առիթներ կ՛ընծայեն վիճակը շահագործելու: Ինչ որ պարագան է Միացեալ Նահանգներու եւ Իսրայէլի, ընդդէմ` Իրանի:
Իրանը Հայաստանի համար դրացի ապահով գործընկեր ըլլալով` Հայաստանի մէջ տիրող յարաբերական կայունութիւնը եւ տնտեսական զարգացումի սկզբնական դրական նշանները կրնան արմատապէս խախտիլ, եթէ Իրանի մէջ կայունութիւնը շուտով չվերահաստատուի:
Այլապէս, Հայաստանի քաղաքական համակարգը այս տարի խորհրդարանական վարչակարգի անցնելու ծրագիրով պիտի ենթարկուի հիմնական փոփոխութիւններու, որոնք իշխող կուսակցութենէն ներս ուժերու վերաբաշխումի առիթ պիտի ստեղծեն: Թէ՛ նախագահը, թէ՛ վարչապետը կատարեցին մեծ դրամագլուխով ներդրումներու մասին կարեւոր յայտարարութիւններ, որոնք հիմնականին մէջ ռուսական աղբիւրներէ պիտի տրամադրուին: Հոն է, որ կարեւորութիւն կը ստանան ռուսական ազդակը եւ Կարէն Կարապետեան խաղաթուղթը:
Եւրոպական Միութեան հետ գործակցութեան համաձայնագիրը եւս կամաց-կամաց կեանքի պիտի կոչուի, սակայն անոր արդիւնքները շատ աւելի երկար ժամանակի վրայ զգալի պիտի դառնան: Ֆրանքեւհայկական յարաբերութիւնները կարեւոր շեշտադրումներ պիտի ունենան մասնաւորապէս այս տարի: Նախ եւ առաջ Ֆրանսայի մէջ, ուր տարին պիտի սկսի փետրուարի սկիզբը CCAF-ի տարեկան ճաշով, նախագահ Մաքրոնի բարձր հովանաւորութեամբ: Նոր նախագահին հետ յարաբերութիւնները ջերմ են, սակայն որքանով այս ջերմութիւնը շօշափելի արդիւնքի պիտի յանգի, կախեալ է հայ համայնքի ներգործութենէն, անոր հաւաքական ծրագրեր առաջարկելու եւ իրագործելու կարողութենէն: Այս աշնան Երեւանի մէջ տեղի ունենալիք Ֆրանսախօսութեան վեհաժողովն ալ Ֆրանսա-Հայաստան յարաբերութիւնները բարելաւելու առիթ պիտի ըլլայ, ուր Ֆրանսահայութիւնը, հոս եւս, իր դերը ունի կատարելիք: Երկլեզուութիւնը դրական երեւոյթ է երկխօսութիւն ու գործակցութիւն զարգացնելու համար: Կարիքը կայ երկկողմանի զարգացման, քանի որ Ֆրանսահայութիւնն ալ նոյնքան պէտք ունի հայախօսութեան զարգացման` Հայաստանի եւ սփիւռքի միւս գաղութներուն հետ իր յարաբերութիւնները զօրացնելու համար:
Հայութիւնը ունի նաեւ շատ կարեւոր ժամադրութիւն մը, որ Հայաստանի անկախութեան 100-ամեակի նշումն է, Ա. Հանրապետութեան հիմնադրումը: Այս խորհուրդը իրապէս վերընթերցուելու, այժմէականացուելու կարիքն ունի: Վեց դար օտար տիրապետութիւններու ենթակայ ըլլալէ ետք` վերագտնել ինքնիշխանութիւնը, ի՜նչ մեծ բարիք է. ի՜նչ մեծ զոհողութիւններու, տառապանքի արդիւնք եւ ի՛նչ մեծ պատասխանատուութիւն, որ այսօր, 3-րդ հանրապետութեան ձեւակերպումով, դեռ չէ ըմբռնուած տեղւոյն իշխանաւորներուն կողմէ, որոնք հասակ առած ու դաստիարակուած են խորհրդային «հանգիստ ու խաղաղ» պայմաններուն մէջ: Թերեւս պահն է, որ սթափին ու լիովին ստանձնեն իրենց պատմական դերակատարութիւնը` սկսելով ժողովուրդին վստահութիւն ներշնչելէն:
