Լիբանանի արտաքին գործոց եւ արտերկրի լիբանանցիներու հարցերու նախարար Եուսեֆ Ռաժժի էմիրաթական «Իթթիհատ» օրաթերթին հետ հարցազրոյցի ընթացքին յայտնեց. «Լիբանանեան պետութեան զէնքը պետութեան մենաշնորհը դարձնելու որոշումը կը նկատուի 35 տարի առաջ ստորագրուած Թաէֆի համաձայնագիրէն ի վեր սպասուած պատմական քայլ մը եւ սկիզբ մը ստեղծելու օրէնքի եւ գերիշխանութեան պետութիւն մը, որ երկրին մէջ թէ անկէ դուրս պատերազմի ու խաղաղութեան որոշումի մենաշնորհը ունի»:
«Նախարարաց խորհուրդի այս քայլին որդեգրումը տեղի պիտի չունենար առանց հանրապետութեան նախագահին ու վարչապետին համաձայնութեան, բարեկամ ու եղբայրական պետութիւններու աջակցութեան», նշեց Ռաժժի` աւելցնելով. «Լիբանանցիները երկար սպասեցին պետութեան իր ամբողջական իշխանութեան տարածման»:
«Միջազգային ընտանիքը, ներառեալ ելեւմտական մեծ հաստատութիւնները, ինչպէս Միջազգային դրամատունն ու Միջազգային դրամական ֆոնտը, Լիբանանին որեւէ աջակցութեան տրամադրում կապեցին երկու հիմնական պայմաններու` փտածութեան ու մսխումի դէմ պայքարելու համար տնտեսական բարեկարգումներ կատարելուն եւ զէնքը պետութեան մենաշնորհը դարձնելուն, եւ այդ պայմանները յարգելէ առաջ դէպի երկիր որեւէ գումար կամ ներդրում պիտի չհոսի», յայտնեց Ռաժժի:
«Լիբանանին իբրեւ անկախ եւ գործօն պետութիւն իր արաբական շրջապատին մէջ բնական դերին վերադառնալը շրջանային հաւասարակշռութիւնը պիտի վերականգնէ եւ լիբանանցիներուն յոյս պիտի պարգեւէ ապագայի մը նկատմամբ, որ հիմնուած է բարգաւաճման ու կայունութեան վրայ, եւ ոչ թէ` տագնապներու վրայ», նշեց լիբանանեան դիւանագիտութեան պետը:
