Լիբանանեան կառավարութեան նախանցեալ օրուան սպասուած նիստի որոշումը միանշանակ չընդունուեցաւ անշուշտ: Գոհ եւ դժգոհ կողմեր կան, եւ այս կնճռոտ օրակարգի շուրջ չկայ համալիբանանեան համախոհութիւն: Բողոքողը, ամերիկեան փաստաթուղթը իսրայէլեան համարողը, խնդրոյ առարկայ կողմն է: Առանց որուն դժուար պիտի ըլլայ որոշումի իրականացումը:
Ուրեմն, մինչեւ 31 օգոստոս լիբանանեան բանակին յանձնարարուած է զէնքի մենաշնորհման գործընթացի ծրագիրը մշակել` իբրեւ ժամկէտ ունենալով տարեվերջը:
Լիբանանեան բանակին դեր վերապահուած է ՄԱԿ-ի թիւ 1701 բանաձեւով: Հըզպալլայի ոչ միայն զէնքերու կամ դիրքերու ստանձնումին կը վերաբերի դերը, այլ նաեւ ընդհանրապէս երկրի տարածքային ամբողջականութեան միակ վերահսկող ուժը դառնալուն:
Ամերիկեան փաստաթուղթով ներկայացուած պահանջներուն ընդառաջ է, որ լիբանանեան կառավարութիւնը նման որոշումի կը յանգի: Նիստը իր շարունակութիւնը ունի, եւ բողոքող կողմերէն Ամալ շարժումը կը պահանջէ կայացուած որոշումի վերանայում:
Եթէ ընդունինք սակայն, որ կառավարութեան տուած որոշումին հետքերով պիտի ընթանան հետագայ իրադարձութիւնները, ապա այս ամսավերջին պիտի ներկայացուի զէնքերու յանձնման գործընթացի ժամկէտային ծրագիր` փուլ առ փուլ իրականացնելու համար զէնքի մենաշնորհումը: Լիբանանի կառավարութիւնը այս յանձնառութիւնը ստանձնած է:
Եթէ ամերիկեան փաստաթուղթը եւ լիբանանեան որոշումը ընդառաջ են ՄԱԿ-ի թիւ 1701 որոշումին, ապա պէտք է արձանագրել, որ միջազգային բանաձեւի միակողմանի դրոյթն է, որ կ՛անցնի գործնականի: Այլ խօսքով` նման որոշում չի տարածուիր միւս կողմին վրայ, որ կը շարունակէ գրաւուած պահել լիբանանեան տարածքներ, խախտել զինադադարը, անվերջ ոտնձգութիւններ կատարել լիբանանեան օդային տարածքներու վրայ եւ շարունակել պայմաններ թելադրել լիբանանեան կողմին:
Մինչդեռ ՄԱԿ-ի համապատասխան որոշումը երկու կողմերէն ակնկալութիւններ ունի: Առանց երկրորդ կողմին յարձակողապաշտութիւնը զսպելու, արգիլելու նման գործողութիւններու սանձազերծում, առանց պահանջելու լիբանանեան ներխուժուած տարածքներէ իսրայէլեան ուժերու հեռացում, կը նշանակէ միակողմանի, ընտրովի կիրարկել 1701-ը:
Հարցը այլապէս պիտի հնչէ ուրեմն: Ամերիկեան փաստաթուղթը միայն մէկ կողմին ներկայացուած է, մինչ կան միջազգային այլ որոշումներ, որոնց գործադրելիութիւնը յատուկ փաստաթուղթով մինչ այժմ չէ պահանջուած Թել Աւիւէն:
Առանց այդ երաշխիքներուն միակողմանի յանձնառութիւն յայտարարելը խաղաղութեան հաստատումին չի ծառայեր: Հիմնովին խախտած կ՛ըլլայ ուժերու հաւասարակշռութիւնը եւ կրնայ նոյնիսկ անպաշտպան ձգել Լիբանանը թշնամիի ախորժակներուն դիմաց:
Զէնքի մենաշնորհումը սկզբունքային խնդիր է եւ անառարկելի: Բայց երաշխիքներ կ՛ենթադրէ: Լիբանանեան բանակի հզօրացում այնքան մը, որ կարողանայ դէմ դնել թշնամիի ոտնձգութիւններուն կամ պարտադրել անոր ուժերու հեռացումը լիբանանեան տարածքներէ եւ երկրորդ միջազգային երաշխիքներ փխրուն զինադուլը չխախտելու. աւելի ճիշդ վերահաստատելու:
Եթէ զինադուլը կը խախտուի, պատճառ չկայ մտածելու, որ հետագայ պայմանաւորուածութիւնները եւս պիտի չխախտուին: Միակողմանի պահանջներով փաստաթուղթերը երաշխիք չեն:
Զէնքի մենաշնորհման գործընթացը զուգահեռ շարժում պէտք է ունենայ: Իսրայէլեան կողմին Միացեալ Նահանգները պէտք է ներկայացնեն յատուկ փաստաթուղթ, որուն համար մինչեւ ժամկէտային ծրագիր պէտք է մշակուի իսրայէլեան ուժերու ամբողջական հեռացման, պատանդներու տունդարձին եւ Լիբանանի սահմաններուն անխախտելիութեան երաշխաւորման պայմաններով:
«Ա.»
