Ռուսական «Վզկլիատ» օրաթերթը կը խօսի «Ազրպէյճանի եւ Հայաստանի` Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ խաղաղութեան համաձայնագիր կնքելու համար փոխան Ռուսիոյ Արեւմուտքին դիմելու» մասին` նշելով. «Ազրպէյճանցի դիւանագէտներ նշած էին, որ Ազրպէյճանի եւ Հայաստանի միջեւ 1 յունիսին Եւրոպական Միութեան վեհաժողովին, այսինքն Արեւմուտքի հովանաւորութեամբ, Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերեալ խաղաղութեան համաձայնագիր կրնայ ստորագրուիլ»:
«Ճիշդ է, որ Հայաստանի արտաքին գործոց նախարարութիւնը չի բաժներ Պաքուի մէջ իր գործընկերներուն լաւատեսութիւնը, սակայն մէկ այլ հետաքրքրական բան կայ. նախկին խորհրդային հանրապետութիւնները, որոնք 1988-էն ի վեր թշնամի են, ինչո՞ւ կը նախընտրեն Արեւմուտքի մէջ հաշտուիլ, եւ ոչ թէ` Մոսկուայի»:
Ս. Փեթերսպուրկի կառավարական համալսարանին մէջ միջազգային յարաբերութիւններու կաճառի եւրոպական ուսումնասիրութիւններու բաժինին մէջ դասախօս, «Վալտայ» ակումբի փորձագէտ Սթանիսլաւ Թքաչենքօ օրաթերթին յայտնած է. «Եւրոպայի մէջ տեղ մը խաղաղութեան համաձայնագիրի ստորագրման հարցը պէտք չէ մեզ մտահոգէ: Կովկասի շրջանին մէջ խաղաղութեան ջանքին վրայ աշխատեցան երեք ազդու կողմեր` Ռուսիան, Միացեալ Նահանգներն ու Եւրոպական Միութիւնը: Սկզբունքով` մեր ջանքերը կարելի է հաւասար որակել, եւ ասիկա կը նշեն Հայաստանի եւ Ազրպէյճանի մէջ»:
«Կարելի չէ անտեսել Հայաստանի մէջ մարդոց դժգոհութիւնը. Լեռնային ղարաբաղի հարցը տեղւոյն բնակչութեան համար շատ կարեւոր է պատմական եւ քաղաքական տեսանկիւնէն: Բայց եւ այնպէս, հասարակութեան մէջ պատերազմէն յոգնութիւնը սկսած է աւելնալ: Հետզհետէ կը տիրէ այն հասկացողութիւնը, որ Երեւան անկարող է ներկայիս փոխել տագնապին ուղղութիւնը», նշած է ան` աւելցնելով. «Այս ազդակները բողոքի ցոյցերը համեմատաբար կարճատեւ պիտի դարձնեն»:
«Որոշումը դժուար է, եւ զայն ընդունիլը դիւրին չէ, սակայն կը կարծեմ, որ հայերը ի վերջոյ պիտի ընդունին, որ գործնականին մէջ անոր այլընտրանքը գոյութիւն չունի», ըսած է Թքաչենքօ:
