Համազգայինի «Բարսեղ Կանաչեան» երաժշտական քոլեճի 35-ամեակին առիթով երէկ` երկուշաբթի, 26 մարտի երեկոյեան ժամը 7:00-ին, Համազգայինի «Լեւոն Շանթ» կեդրոնի «Գ. եւ Հ. Արմէնեան» սրահին մէջ տեղի ունեցաւ երաժշտական երեկոյ` կատարողութեամբ դաշնակահար Մարի Աւետիս Եսայեանի, ինչպէս նաեւ անոր խտասալիկին գինեձօնը:
Համազգայինի «Բարսեղ Կանաչեան» երաժշտական քոլեճի տնօրէն Վահրամ Էմմիեան իր ելոյթին մէջ նկատել տուաւ, որ 2018-ի ընթացքին շարք մը ձեռնարկներու ճամբով պիտի նշուի երաժշտական քոլեճի հիմնադրութեան 35-ամեակը: Ան նշեց, որ այս ծիրին մէջ տեղի ունեցած առաջին ձեռնարկին ելոյթ ունեցած էր հայրենի օփերայի երգչուհի Սթեֆանի Քոչարեան. ձեռնարկի ընթացքին մեկնարկը կատարուած էր Համազգայինի «Բարսեղ Կանաչեան» երաժշտական քոլեճի նորակազմ եռեակին, որ կազմուած է քոլեճի երեք ուսուցիչներէն, որոնցմէ երկուքը նաեւ քոլեճի շրջանաւարտներ են: Շարունակելով իր խօսքը` Էմմիեան ըսաւ, թէ 2-րդ ձեռնարկի ընթացքին պիտի ունկնդրենք քոլեճի շրջանաւարտներէն եւ նախկին ուսուցիչներէն, այժմ իր երաժշտական ասպարէզը Գերմանիոյ մէջ շարունակող Մարի Աւետիս Եսայեանի յօրինումներէն փունջ մը` աւելցնելով, որ Եսայեան Լիբանանի եւ Գերմանիոյ մէջ ունեցած է մենահամերգներ եւ սենեկային խումբերու հետ զանազան ելոյթներ: Անդրադառնալով անոր 2-րդ խտասալիկին` Էմմիեան ըսաւ, որ խտասալիկի խորագիրն է «Որոնում», որուն կողքին վրայ բացատրուած է, թէ իբրեւ տարիներէ ի վեր Գերմանիա բնակող լիբանանահայ դաշնակահար, խտասալիկը կը ներկայացնէ Մարի Աւետիս Եսայեանի արմատներուն, ինքնութեան եւ երաժշտական կեանքի իմաստի փնտռտուք մը: Էմմիեան յայտնեց, որ խտասալիկին մէջ կը տողանցեն ընկճուածութիւնը, տխրութիւնը եւ ուրախութիւնը, ինչպէս նաեւ գուրգուրանքի զգացումները:
Մարի Աւետիս Եսայեան իր սրտի խօսքին մէջ յուզումով ըսաւ, թէ իր այս այցելութեամբ յիշած է 35 տարի առաջուան երաժշտանոցը, ուր կը հաւաքուէին, եւ անիկա պատերազմի ժամանակ իրենց ջերմութիւն պարգեւող յոյսն էր: «Ինչ որ Գերմանիոյ մէջ կը փնտռէի, իրականութեան մէջ այս երաժշտանոցին մէջն է: Իմ մէջս հին յիշատակներ արթնցան եւ մեծ կարօտ մը զգացի: Օտար երկիրներու մէջ այդ ջերմութիւնը եւ տաքութիւնը չենք գտներ», շեշտեց Մարի Աւետիս Եսայեան եւ անդրադառնալով իր խտասալիկին ըսաւ, ատիկա իրեն համար փնտռտուք մըն էր: Ինք Լիբանանի մէջ կը նուագէր միայն դասական երաժշտութիւն ու խորացած էր անոր մէջ եւ չէ ուզած հայկական երաժշտութիւն նուագել, սակայն երբ Գերմանիա ճամբորդած է ուսանելու, զգացած է, որ բան մը կը պակսի իր մօտ եւ սկսած է փնտռել: Ան որոշ ժամանակ մը հեռացած է դասական երաժշտութենէն, ծանօթացած է հայ թաւջութակահարի մը, եւ սկսած են միասին հայկական երաժշտութիւն նուագել եւ ժողովրդական երաժշտութիւն ներկայացնել:
Այնուհետեւ Մարի Աւետիս Եսայեան հմտութեամբ մեկնաբանեց իր յօրինումներէն «Զեփիւռ», «Աշնանային/սեպտեմբեր/նոյեմբեր», «Կարօտ», «Արձագանգներ», «Երգ առանց խօսքի», «Օրօր», «Լունայի վալսը», «Յոյսի զանգեր» երաժշտական կտորները, որոնք արժանացան ներկաներուն բարձր գնահատանքին:
Համերգի աւարտին տեղի ունեցաւ «Որոնում» խտասալիկին գինեձօնը, իսկ սրահի մուտքին տեղադրուած էին խտասալիկէն օրինակներ, որոնցմէ գոյանալիք գումարը հեղինակին փափաքով ամբողջութեամբ պիտի տրամադրուի քոլեճին:
