Արդէն իսկ քառասուն օրեր անցած են Սագօ Ջուլճեանի այս աշխարհէն առյաւէտ հեռանալուն: Անոր մահուան գուժը խոր սուգի մատնեց իր հարազատներն ու իր գաղափարակից ընկերները:
Զինք ճանչցած ենք մատղաշ հասակէն: Եղած է շրջանի պատանեկան միութեան անդամ, ապա ԼԵՄ-ական եւ վերջապէս` կուսակցական:
Լուռ կը գործէր` ամենայն բծախնդրութեամբ կատարելով իրեն վստահուած բոլոր պարտականութիւնները:
Իր հեզ ու խոնարհ վարմունքով սիրաշահած էր բոլորը:
Անկարելի է հանդիպիլ ոեւէ մէկուն, որ կրնար նեղացած եւ կամ վշտացած ըլլար Սագոյէն:
Հաւատարիմ իր աշխատանքէն, իր սկզբունքներուն եւ ընկերներուն:
Դժուար էր պատկերացնել անոր բացակայութիւնը մեր շրջապատէն:
Վաղահաս մահը կանուխ խլեց զինք` ճմլելով մեր բոլորին սիրտերը:
Թող հողը վրադ թեթեւ գայ, սիրելի՛ ընկեր:
Յիշատակդ անթառամ:
ՍԳԱԿԻՐ ԸՆԿԵՐ ՄԸ
