Մեղաւոր Է… Ծնողքը
. Միացեալ Նահանգներու քաղաքի մը պասքեթպոլի խումբի երեք համակիրներ կը զրուցեն «Էն.Պի.Էյ.»-ի մրցումներուն ձախող արդիւնքներ արձանագրող իրենց խումբին մասին:
Առաջինը պատասխանատու կը նկատէ մարզիչը.
«Եթէ մենք աւելի լաւ մարզիկներ գնէինք, շատ աւելի լաւ արդիւնքներ կ՛ունենայինք»:
Երկրորդը կը մեղադրէ մարզիկները.
«Եթէ մեր մարզիկները աւելի ջանք թափեն. նուիրումով խաղան, մենք մեծ ակումբ ենք»:
Երրորդը կ՛ըսէ.
«Ես կը մեղադրեմ իմ ծնողքս: Եթէ ես տարբեր քաղաքի մը մէջ ծնած ըլլայի, այժմ այլ խումբի մը համակիրը կ՛ըլլայի»:
Անունը Վտանգաւոր
. Լոնտոնի մէջ տարիներ առաջ տեղի ունեցած Արսենալ-Թոթընհամ լարուած մրցումին ընթացքին, համակիրներ կը սկսին իրարու վրայ նետել ուիսքիի շիշեր: Տարեց համակիր մը կը նշմարէ, որ իր կողքին կանգնած երիտասարդը կը սարսափի: Մխիթարելու համար կ՛ըսէ.
«Տե՛ս, մի՛ վախնար, մտահոգուելիք բան չկայ: Ասիկա պատերազմի ընթացքին ռումբերու կը նմանի: Քեզ չի հարուածեր, բացի եթէ քու անունդ վրան գրուած է»:
Երիտասարդը կ՛ըսէ.
«Ճիշդ ատոր համար կը վախնամ… իմ անունս Ճոնի Ուոքըր է…»:
«Ե՛ս Ե՞րբ Պիտի Պոռամ»
. Բռնցքամարտիկ մը կը դժգոհի.
«Մանուկ էի, մայրս վրաս կը պոռար: Դպրոց սկսայ յաճախել, ուսուցչուհիս սկսաւ վրաս պոռալ: Ամուսնացայ, կինս սկսաւ վրաս պոռալ: Զաւակ ունեցայ, ան սկսաւ վրաս պոռալ: Այժմ մարզիչս վրաս կը պոռայ: Խերն անիծածս, իմ պոռալու կարգս ե՞րբ պիտի գայ:
Խիզախ Իրաւարարը
.
Մարդ մը կը հասնի դրախտի մուտքին, ուր Պետրոս առաքեալ ողջունելով զինք կը հարցնէ.
«Նախքան արտօնեմ, որ մտնես, պէտք է քեզի հարցնեմ, թէ կեանքիդ մէջ ի՛նչ ըրած ես յատուկ լաւ բան մը»:
Մարդը գլուխը կը չարչրկէ քանի մը վայրկեան: Ապա յուսահատ Պետրոս առաքեալին կ՛ըսէ.
«Յատուկ լաւ բան մը չեմ ըրած»:
Պետրոս առաքեալ մարդուն օգնելու նպատակով կը հարցնէ.
«Որեւէ խիզախ, քաջ բան մը չե՞ս ըրած»:
Մարդը հպարտ կը պատասխանէ.
«Այո՛, այո՛, ըրած եմ»:
«Կրնա՞ս զեկուցել ատոր մասին», կ՛ըսէ առաքեալը:
Ուրեմն մարդը կը բացատրէ.
«Ես իրաւարարն էի այս շատ կարեւոր մրցումին Ֆեներպահչէի եւ Պեշիկթաշի միջեւ, Ֆեների դաշտին վրայ: Մրցումը կ՛ընթանար 0-0 եւ խաղի աւարտին մնացած էր միայն 30 երկվայրկեան, երբ ես Պեշիկթաշին փենալթի մը շնորհեցի Ֆեներպահչէի կատղած համակիրներուն առջեւ…»:
«Այո՛, այո՛, իսկապէս քաջ արարք մըն է», կ՛ըսէ Պետրոս առաքեալ եւ կը հարցնէ. «Կը յիշե՞ս երբ տեղի ունեցաւ այդ դէպքը»:
«Անշո՛ւշտ, մօտաւորապէս երեք վայրկեան առաջ»:
