Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսեան` Հայոց ցեղասպանութեան 102-ամեակին առիթով յղած է հետեւեալ ուղերձը:
«Այսօր ապրիլի 24 է` Հայոց ցեղասպանութեան զոհերու յիշատակի օրը: Մենք կը խնկարկենք յիշատակը մեր սրբադասուած նահատակներուն: Տեղահանութեան քողին տակ գործադրուած Եղեռնը Օսմանեան կայսրութեան պետական ծրագիրն էր, որ գործադրուեցաւ ահաւոր, մինչ այդ չտեսնուած դաժանութեամբ եւ հետեւողականութեամբ:
«1915 թուականի ապրիլի 24-ին հազարամեակներով չափուող հայոց պատմութիւնը բաժնուեցաւ երկու մասի` մինչեւ այդ ողբերգական տարեթիւը եւ անկէ ետք: Հրաշքով փրկուած արեւմտահայութեան բեկորները սփռուեցան աշխարհով մէկ` դառնալով սփիւռքահայութիւն:
«Հայութեան նիւթական, մշակութային եւ քաղաքական կորուստները անչափելի են, բայց մեծագոյն կորուստը մարդիկ են, որոնք կրողն էին հինաւուրց, հարուստ եւ ինքնատիպ քաղաքակրթութեան:
«Մեր` ապրողներուս պարտքն է ո՛չ միայն յիշել ու յարգել զանոնք, այլ նաեւ ապրիլ, աշխատիլ ու պայքարիլ կրկնակի աւիւնով` նաեւ անոնց փոխարէն: Ապրիլ, աշխատիլ ու պայքարիլ կենսունակ աշխարհահայեացքով` հաւատալով բարիին, մարդկայնութեան եւ արդարութեան:
«1915 թուականի այդ հրէշաւոր թուականէն արդէն անցած է աւելի քան մէկ դար: Մենք գիտենք, թէ ինչերէ անցած ենք այդ ընթացքին եւ գիտենք, որ յաղթած ենք մահուան: Արցախեան հերոսամարտը վկայութիւնն է եւ ապացոյցը, որ նոր ցեղասպանութիւն պիտի չարտօնենք: Այլեւս երբեք թոյլ պիտի չտանք:
«Հայ ժողովուրդին վերածնունդը իրականութիւն է, եւ անիկա իրականութիւն դարձաւ վերապրող ժողովուրդի զաւակներուն շնորհիւ: Հայրենի հողի վրայ հայոց պետականութեան վերականգնումը իրականութիւն դարձաւ այդ զաւակներուն շնորհիւ, հայ մշակոյթի եւ գիտութեան վերազարթօնքը իրականութիւն դարձաւ այդ զաւակներուն շնորհիւ:
«Այս ընթացքին մենք աշխարհին պարգեւեցինք ստեղծագործ մտքի հանճարներու ամբողջ աստղաբոյլ մը: Նաեւ մեծանուն հայերու միջոցով աշխարհը տեղեկացաւ, թէ ի՛նչ տեղի ունեցած է մեզի հետ, եւ գիտցաւ, որ անոնք զաւակներն են բնաջնջման եզրին յայտնուած ազգի:
«Ես այս բոլորը կը թուարկեմ ընդգծելու համար մեր ժողովուրդին հսկայական կենսական ու ստեղծագործ ներուժը եւ իմ անսասան հաւատքս մեր կարելիութիւններուն ու ապագային հանդէպ: Այո՛, 1915-ին մենք յայտնուեցանք դժոխքին մէջ, բայց եթէ դէպի կեանք վերադառնալու ճամբուն վրայ մենք մեր մէջ ուժ գտած ենք նման մեծագործութիւններու, ապա անկախ պետականութեան պայմաններուն մէջ` 21-րդ դարուն, ի զօրու կ՛ըլլանք շատ աւելին ընելու:
«Այսօր` ապրիլ 24-ին, Հայոց ցեղասպանութեան զոհերու յիշատակը խնկարկելու օրը, մենք կը բարձրանանք Ծիծեռնակաբերդի բարձունք կամ կ՛այցելենք այլ յուշարձաններ Հայաստանի տարբեր շրջաններուն մէջ, ինչպէս նաեւ սփիւռքի մէջ: Յիշենք, որ այս տարեկան երթը երթն է վերածնած ժողովուրդի մը, որ չէ մոռցած, թէ ի՛նչ ձգած է իր ետին, բայց եւ այնպէս վստահութեամբ կը նայի դէպի յառաջ»:
