ՎԱՀՐԱՄ ԷՄՄԻԵԱՆ
Պոլսոյ Թուզլա շրջանին մէջ գտնուող «Արմէն» ճամբարը ի վերջոյ վերադարձուեցաւ հայ համայնքին: «Նոր Զարթօնք» շարժումի 6 մայիս 2015¬ին սկսած պայքարը 175 օր ետք` հոկտեմբեր 27-ին ունեցաւ դրական աւարտ մը: Ճամբարին մէջ հերթապահութիւն կատարողներուն վրայ եղած յարձակումները եկան ընդգծելու այն վտանգը, զոր Թուրքիոյ նման երկիրի մը մէջ կը դիմագրաւէին այդ ողջունելի եւ արդար պայքարի յանդուգն քայլին դիմողները: Թէեւ ատիկա նման պայքարի մը արձանագրած յաջողութեան հիմնաքարն է, բայց եւ այնպէս, այդ յաջողութեան ետին կարելի չէ չնշմարել Թուրքիոյ ներկայ իշխանութիւններուն ընտրական հաշիւները: Թէ՛ խոստումը, թէ՛ ալ ատոր կատարումը «զուգադիպեցան» իշխանութիւններուն համար կենսական խորհրդարանական ընտրութիւններու նախօրեակին:
7 յունիսի, խորհրդարանական ընտրութիւններէն քանի մը օր առաջ, կալուածի «սեփականատէր»¬ը իշխանութիւններու թելադրանքով խոստացաւ ճամբարը վերադարձնել հայ համայնքին: Ընտրական հաշիւներով կատարուած այդ խոստումը վստահաբար անկատար պիտի մնար, եթէ Արդարութիւն եւ բարգաւաճում կուսակցութիւնը յաջողէր Թուրքիոյ խորհրդարանի աթոռներուն մեծամասնութիւնը ապահովել: Եթէ անոնք կալուածը հայ համայնքին վերադարձնելու բարի կամքը ունեցած ըլլային, արդէն օրին զայն վերադարձուցած կ’ըլլային: Բարեբախտաբար Էրտողան չհասաւ սուլթան ըլլալու իր մուրազին, եւ իշխանութիւնները 1 նոյեմբերի խորհրդարանական արտակարգ ընտրութիւններէն քանի մը օր առաջ ստիպուեցան այդ ուղղութեամբ «ժեսթ» մը եւս կատարել: Անոնք ճամբարը անոր իրաւատիրոջ վերադարձնելուն այլընտրանք մը չունէին, եւ մենք, շնորհիւ «Արմէն» ճամբարի վերատիրացման համար մղուած պայքարին, հնձեցինք թրքական իշխանութիւններուն մօտ այլընտրանքի մը չգոյութեան պտուղը:
