ՅԱԿՈԲ ԼԱՏՈՅԵԱՆ
Մեր պատմութեան նոր փուլին սեպտեմբեր 21-ը իր ուրոյն տեղը ունի:
Փաստօրէն անցնող տասնամեակներուն ունեցանք սերունդ մը, որ տեսաւ, այցելեց, վայելեց Հայաստանի անկախ ու ազատ հանրապետութիւնը:
Շրջանային եւ մեծապետական խաղերու զոհ Հայաստանը, բոլոր ժամանակներէ աւելի, այսօր կարիքը ունի համախմբուած ըլլալու:
Եկեղեցի-պետութիւն, Արցախ-Հայաստան, Հայաստան-սփիւռք, իշխանութիւն-ընդդիմութիւն` բոլորը միասին վիրաւոր եւ ոչ բաղձալի կացութեան մէջ են:
Տարեդարձները առիթ են վերատեսութեան ենթարկելու ի՛նչ ըրինքն ու ի՛նչ աւելի լաւ բան կրնանք ընելը:
Տարեդարձները առիթ են մաքրուելու եւ նոր էջ բանալու:
Տարեդարձները առիթ են նոր սկիզբ դնելու:
Հայաստանի Հանրապետութիւնը, վստահ եմ, եւ բոլորս ալ գիտենք, որ շատ աւելի դժուար եւ ճգնաժամային օրեր անցուցած է:
Սակայն ժամանակը փաստած է, որ ազգային գերխնդիրները եւ գոյամարտի պատերազմը միշտ անձնական հաշիւներէ վեր մնացած են:
Անհրաժեշտը հայրենիքի գոյատեւումն է: Հայ ժողովուրդի երազներու իրականացումն է: Վարդահեղեղ արշալոյսի հաւատքի կամքը ունենալն է:
Բնականաբար կրնանք շրջանցել այս ալ: Կրնանք եւ պէ՛տք է շրջանցենք` յանուն մեր սերունդներու պայծառ ապագային:
Թող սեպտեմբեր 21-ը մեր կեանքին մէջ նոր լոյս եւ յոյս տուող թուական մը ըլլայ:
Յարգենք նահատակները, յարգենք անոնց պատգամը եւ երաշխաւորենք նոր սերունդին ապահովութիւնն ու պայծառութիւնը: Միասնակամ մնալու եւ տոկալու անհրաժեշտութիւնը պէտք է համոզում ըլլայ բոլորին մտքերուն մէջ: Մտածենք, թէ այլընտրանքները ի շահ որո՞ւ պիտի ըլլան, ի նպաստ ինչի՞:
Թող սեպտեմբեր 21-ը մեր կեանքի անկիւնադարձային օրը մնայ միշտ: Մեր կեանքին իմաստ տուող եւ նոր թռիչք ու երազանք ստեղծող տարեդարձ մը ըլլայ:
Աշխարհը, Միջին Արեւելքը, Եւրոպան, Կովկասը, արաբական աշխարհը հրաբուխի վրայ են, եւ մենք իրաւունք չունինք այս պայմաններուն մէջ աւելի ծանր ու ճնշիչ մթնոլորտ մը ստեղծելու:
