Հինգշաբթի, 27 փետրուար 2025-ի առաւօտուն, Սրբոց Վարդանանց զօրավարաց տօնին առիթով, Անթիլիասի մայրավանքի Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ մայր տաճարին մէջ մատուցուեցաւ սուրբ եւ անմահ պատարագ: Արամ Ա. կաթողիկոսի նախագահութեամբ, սուրբ պատարագը մատուցեց եւ յաւուր պատշաճի քարոզեց կաթողիկոսարանի «Կիլիկիա» մատենադարանի եւ ձեռագիրներու ու հնատիպերու բաժանմունքներու տնօրէն Շահան արք. Սարգիսեան:
Սրբազան հայրը իր քարոզին մէջ լուսարձակի տակ առաւ «պատմութիւնը առաքինի քաջերուն, որոնք պատերազմեցան» եւ «պատմութիւնը անոնց, որոնք լքեցին, նահանջեցին, ընկրկեցան, դաւաճանեցին ու հեռացան», Եղիշէ պատմիչի բառերով: Ան ըսաւ, որ յոռետես ըլլալու կարիք չկայ, սակայն պէտք է ըլլալ ճշմարտատես ու ճշմարտախօս, որպէսզի առիթ ունենանք ինքնաճանաչումի ու ինքնասրբագրումի: Քարոզիչ սրբազան հայրը նաեւ յայտնեց, որ Սրբոց Վարդանանց յիշատակը մեզ կը հրաւիրէ, համաձայն եբրայեցիներու ուղղուած նամակին, հեռանալու վատութենէ ու ստութենէ եւ միանալու հաւատքին շուրջ` հայոց ուխտի միաբանութեան համար: Ուստի, ան ըսաւ, որ մեր ժողովուրդի ներկայ իրավիճակը տարանջատուած ու անմիաբան է, եւ այսօր պէտք ունինք Վարդանանց ոգիին ու անոր ներշնչող ներկայութեան` միաւորման ու հաւատքի նորոգման ի խնդիր:
Յաւարտ սուրբ պատարագին, հայրապետական թափօրին վեհարան բարձրանալէն ետք, դպրեվանքի աշակերտները վարդանաշունչ երգերով ոգեւորուեցան ու ոգեւորեցին ներկաները` Ազատ աբղ. Ֆիլիքեանի խմբավարութեամբ:
Արամ Ա. վեհափառ հայրապետին պատգամը եկաւ ամբողջացնելու օրուան խորհուրդը: Ան իր խօսքին մէջ ընդգծեց ազգերու կեանքին մէջ խորհրդանիշներու իմաստը` վստահեցնելով, որ անոնք կ՛անդրանցնին ժամանակի սահմանները եւ չեն կորսնցներ իրենց առաքելութիւնն ու պատգամը: Այս իմաստով, մեր ողջ պատմութեան ընթացքին Վարդան Մամիկոնեանն ու Ղեւոնդ Երէցը դարձան անմահներ ու խորհրդանիշներ: Հայրապետը յայտնեց, որ Մամիկոնեանն ու Երէցը իրարմէ անջատել կարելի չէ. անոնք մէ՛կ ամբողջութիւն են եւ մէ՛կ պատգամ կը փոխանցեն մեզի: Կաթողիկոսը կոչ ուղղեց հայ ժողովուրդին` իբրեւ Վարդանի ու Ղեւոնդի թոռներու, հաւատարիմ մնալու այն հաւատքին, որ մեզ ամուր պահեց պատմութեան փոթորիկներուն դիմաց, ցեղասպանութիւններու ընթացքին յոյս տուաւ եւ գոյատեւելու մեր կամքը ամրացուց:
«Այսօր, երբ ամէն տեղ կը նշենք Վարդանանքը, հարց կու տամ` ինչո՞ւ: Անոնք պէտք չունին մեր յիշատակութեան, մեր տօնախմբութեան, երգերուն ու պատգամներուն… Անոնք սրբացած անմահներ են: Մե՛նք է, որ կարիքը ունինք անոնց. մե՛նք պէտք ունինք անոնցմէ եկող ոգիին, հաւատքին, տեսլականին եւ այն բոլոր արժէքներուն ու արժանիքներուն, որոնց հարազատ թարգմանը եղան անոնք եւ պահեցին մեր ժողովուրդը: Այսօր մեր ժողովուրդը կոչուած է նոյն ոգիով, հաւատարմութեամբ եւ կեանքի հզօրութեամբ «Ո՛չ» ըսելու, Հայաստանէն սկսեալ ամէն տեղ, այն բոլոր փորձերուն, որոնք կը փորձեն մեր քրիստոնէական հաւատքը նսեմացնել եւ մեր ազգային ինքնութիւնը գունաթափել: Վարդաններու ու ղեւոնդներու յաջորդները` մենք, բոլորս, կոչուած ենք «Ո՛չ» ըսելու այն բոլոր փորձերուն, որոնք Հայաստանի գերիշխանութիւնը, ամբողջականութիւնը, անկախութիւնն ու անվտանգութիւնը հարցականի տակ կը դնեն», ընդգծեց վեհափառ հայրապետը:
Իր պատգամի աւարտին Արամ Ա. վեհափառ հրաւիրեց մեր ժողովուրդի զաւակները միասնաբար ու հաւաքաբար վերանորոգելու մեր հաւատքը, ամրացնելու մեր կամքն ու յոյսը եւ վառ պահելու մեր տեսլականը` «վասն հաւատոյ ու վասն հայրենեաց» ամրապնդման ու անսասանութեան:
