21 փետրուար 2024-ին մահացաւ լիբանանեան թատերական կեանքին եւ ֆիլմարուեստի աշխարհին մէջ իր դրոշմը ունեցած վաստակաւոր դերասան Անթուան Մուլթաքան:
Ան միշտ պիտի յիշուի Օրեսթի, Կալիկուլայի կամ Մաքպեթի թատերական ներկայացումներուն մէջ ստանձնած իր դերերով: Ան ունէր այս առասպելական կերպարներու կազմուածքն ու ձայնը: Նախքան ճերմակ մօրուք ու սպիտակ մազեր ունենալը եւ մէջքը ծռիլը, 1960-ական թուականներուն, Անթուան Մուլթաքա, լուսարձակներու տակ կամ դուրսը, խորհրդաւոր երիտասարդ աստղ էր:
Ուատի Շահրուրի որդի` ան սկիզբը ընտրեց փիլիսոփայութեան ճիւղը: Բայց շատ արագ հասկցաւ, որ իրեն իսկապէս հետաքրքրողը թատրոնն էր: Ան իր ասպարէզի հիմնադիր նախագիծին մէջ ներառեց իր կինը` Լաթիֆէն, որ կը պատրաստուէր իրաւաբանի ասպարէզին:
Խումբ մը մշակութային ընկերներու հետ ան հիմը կը դնէ թատրերգութեան շրջանին` 1960 թուականին: Իր կնոջ հետ անոնք կը հիմնեն յայտնի «Լիբանանեան թատերական շրջանակը»` մտաւորականներու, թատրոնի սիրահարներու կլոր սեղաններ: Կը շրջագային Պաալպեքի եւ Ռաշայայի մէջ, կը ստեղծեն Էշրեֆիէ թատրոնը, Զոքաք Պլաթի փորձառական թատրոնը եւ վերջապէս` Մարուն Նաքաշի թատրոնը:
Դերասանն ու բեմադրիչը կը հետազօտէ եւ կը պայքարի լիբանանեան թատերական լեզուի ստեղծումին համար, որ տակաւին գոյութիւն չունէր:
Ան մեծ աշխատանք տարաւ դերասաններ պատրաստելու համար եւ միշտ կը հաւատար, որ թատրոնի մը իսկական յենարանը դերասանն է:
Ան նաեւ օտար թատրոններ կը թարգմանէր եւ կը թարմացնէր ըստ օրուան: Ան հերթաբար ներկայացուց` Սոֆոկլէսը, Շէյքսփիրը, Սարթրը, Տոսթոյեւսքին, Լորքան, Տիւրենմաթը, Չեխովը, Ալպին, Փիրանտելլոն, Քամիւն, որոնք հմայած են հանդիսատեսները:
Մուլթաքա միշտ նախընտրած էր թատրոնը, սակայն ան պատկերասփիւռի մէջ նաեւ իր ազդեցութիւնը ունեցաւ իր առասպելական դերով` «Աշրա ապիտ Զըղար»-ի մէջ: Այս վերջին տարիներուն ան նաեւ յաջողութիւններ ունեցաւ շարժապատկերի աշխարհին մէջ:
