Ուղիղ 18 տարի յետոյ Բեկոր եւ Մարիլու Փափազեաններու հովանաւորութեան ներքոյ իրականացաւ եւ լոյս տեսաւ Սամուէլ Կարապետեանի վաղեմի երազանաքներէն մէկը՝ «Արցախի մանրատեղանուններ» գիրքը։ Սա իր տեսակի մէջ եզակի աշխատութիւն է, որուն մէջ Սամուէլ Կարապետեան ներակայացուցած է վիմագիր արձանագրութիւններու, միջնադարեան գրաւոր աղբիւրներու, գրականութեան մէջ ներառուած մանրատեղանունները։ Այս մասին Սամուէլ Կարապետեանի «Արցախի Մանրատեղանունները» գիրքի շնորհանդէսի ժամանակ ըսած է Հայկական ճարտարապետութիւնը ուսումնասիրող հիմնադրամի ղեկավար Էմմա Աբրահամեան։
«Երբ Սամուէլն աշխատում էր Քոլատակ գիւղի մօտ գտնուող «Կօշիկ» անապատում, այնտեղ եկեղեցուն նուիրատուական արձանագրութիւններից մէկում ընթերցում է ձկնաւազ բառը, որից յետոյ հարցնում է գիւղացիներին, որոնք անմիջապէս արձագանգում են`ասելով, որ սա մեր ծկնաւազնն է, եւ պարզւում է, որ այդ անունը կրող տեղամասը գտնւում է շուրջ 5 ու կէս քմ հիւսիս-արեւելք՝ Թբլղուր գիւղի մերձակայքում, եւ հենց այդ ժամանակուանից սկսած Սամուէլն իր առաջ նպատակ է դնում հաւաքագրել մանրատեղանունները, ճշգրիտ տեղորոշել եւ մոռացութիւնից փրկել։ Նա միշտ օրինակ էր բերում Արեւմտեան Հայաստանի մեր կորցրած տեղանունները, եւ ասում էր,որ պէտք է մենք կարողանանք փրկել մեր մանրատեղանունները՝ դրանք ճշգրիտ տեղորոշելով»,-ըսած է ան։
Հիմնադրամի ղեկավարը նշած է, որ շատ կ’ուզէր, որ մեր ազգագրագէտներն ու բանասերները լծուէին մանրատեղանուններու հաւաքագրման եւ քարտէզագրման գործին, իրենք ուղղակի ֆիզիքապէս չեն հասցներ։
«Սամուէլ Կարապետեանն աշխատանքները ամբողջացնում է 2002 թուականին ԱՄՆ-ի Հայ օգնութեան ֆոնդի «Գիտութիւն եւ կրթութիւն» ազգային հիմնադրամի յատկացրած դրամաշնորհի շնորհիւ եւ որոշում է, թէ ինչպիսին պէտք է լինի գիրքը։ Այսօր գիրքը հրապարակուել է այնպէս, ինչպէս պատկերացրել է Սամուէլ Կարապետեանը»,- նշած է ան։
