18 օգոստոսին Բերձորի Ս. Համբարձան եկեղեցւոյ մէջ տեղի ունեցաւ Ս. պատարագ նախքան այդ տարածքն ու եկեղեցին յանձնելն ու անկէ հեռանալը:
Ս. պատարագին մասնակցած Աղաւնոյի բնակիչ Արմէն Նիյազեան այս առիթով կը գրէ.
Բերձոր, 18.08.2022
Սուրբ Համբարձման եկեղեցին խիստ մարդաշատ է. բոլորը գլուխները կախ աղօթում են, արտասւում, օդն այնքան է ծանրացել, որ ուզում ես ճզմուել ու փլուել գետնին… Զգացումները խեղդում են, անզօրութեան ու անճարութեան գիտակցումը մթագնում է ուղեղդ… Հոգեւորականի ինքնազգացութիւնը վատանում է…
Եկել ենք հրաժեշտի պատարագի:
Խելքներս մերը չի հրաժեշտ տալու համար… Երեւի դրա համար էլ մեր ամենամարդաշատ միջոցառումները թաղման արարողութիւններն են… Տեսնես` ե՞րբ պիտի հրաժեշտ տանք ցաւին ու դառնութեանը, կորուստին ու լացին… Թաց աչքերով ցտեսութիւն ենք ասում ու լուռ հեռանում…
– Երեւի դեռ կը տեսնուենք, յուսանք` կը տեսնուենք, յուսանք` դեռ պատերիդ ներսում պիտի զրնգայ յաղթական աղօթքը… Կը ներես, որ քեզ մենակ ենք թողնելու, պինդ եղիր ու փորձիր դիմանալ…
Չէ, ինչ-որ բան սխալ է…
