Լաթաքիա-Քեսապից` Շուշի-Հադրութ…

ԴԵՐԵՆԻԿ ՄԵԼԻՔԵԱՆ
«Ալիք» օրաթերթի գլխաւոր խմբագիր

Անկախ աշխարհագրական դիրքից ու ներքաղաքական իրավիճակներից` այսօր արդէն կարելի է համեմատական եզրեր ուրուագծել ոչ վաղ անցեալում սիրիական, իսկ ընդամէնը շաբաթներ առաջ աւարտուած արցախա-հայաստանեան պատերազմական ճգնաժամերի միջեւ:

Համեմատական եզրի եւ յատկապէս նմանութիւնների առումով, խիստ ակնբախ է երկու երկրների դէմ պատերազմ շղթայազերծած արտաքին ուժերի այսպէս ասած քոալիսիոնի ձեւաչափը: Թէ՛ Սիրիայի եւ թէ՛ Հայաստան-Արցախի դէմ համատեղ կռուել ու զինուժ են կիրառել հիմնականում Թուրքիան, ՏԱՀԵՇ-ժիհատականներն ու սիոնիստական Իսրայէլը, իսկ եթէ արցախեան 44-օրեայ պատերազմի դէպքում անմիջական թշնամին Թուրքիայի շրջանային արբանեակ Ազրպէյճանն էր, Սիրիայի դէպքում դա հակաասատ ներքին զինեալ այսպէս ասած` Ազատ բանակն էր, որ արտաքին միւս ուժերին լծակից` 6-ամեայ արհաւիրք ու աղէտալի վիճակ ստեղծեցին սիրիական երկրի համար:

Մէկ այլ նմանութիւնը երկու պատերազմներում դա ռուսական գործօնի միջամտութիւնն էր, որն Սիրիայի դէպքում պատահեց, կարելի է ասել, ժամանակին, երբ արդէն Սիրիայի տարածքային ամբողջականութիւնն խիստ վտանգի էր ենթարկուել: Իսկ Հայաստան-Արցախի դէպքում, ցաւօք, դա դերակատար եղաւ այն ժամանակ, երբ իրողապէս Հայաստան աշխարհը արցախեան մասով 75 տոկոսի տարածքային կորուստ ունեցաւ… ու` դրանից բխող այն ծանրակշիռ հետեւանքները, որոնք յաղթահարելը կրկնակի ծանրակշիռ են թւում:

… Որպէս համեմատական լրացուցիչ եզր, ակամայ մտածում ու ինքդ քեզ հարց ես տալիս` արդեօք սիրիացի ժողովուրդը չէր պահանջի նախագահ Պաշշար Ասատի հրաժարականը, եթէ վերջինս ինքնակամ ու ստորացուցիչ պայմանագրերով Թուրքիային զիջէր (արդէն ներխուժած) Աֆրինը, Մանբիճը, կամ Լաթաքիան ու հայաբնակ Քեսաբը…

Հասկացողաց շատ բարեւ…

 

 

 

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )