ՄԱԿԱՐ Ի Գաղիա
Խիղճի լրատու Արմենակը այցի չի գար: Ինք եւ Մակարուհին յառաջդիմած են, այ-ֆոն ունին: Հեռաձայնեց: Ըսաւ. «Լսեցէ՛ք Թաւշեայ վարչապետին նոր ուղերձը»: Ապա ըսաւ. «Վարչապետին Ֆէյսպուքը կը բաւէ: Լրատուամիջոցները աւելորդ ծախս են: Անոնք ալ ակցիա պիտի ընեն, քանի որ գործազուրկ պիտի ըլլան»:
Մակարուհիին այ-ֆոնը սուլեց: Լսեցինք վարչապետին ուղերձը: Իմացանք, որ Հայաստան, Արցախ եւ սփիւռք հպարտ քաղաքացի հայ ենք: Ապշեցանք: ՀՊԱ՞ՐՏ ՀԱՅԵՐ® Մակարուհին ընդվզած էր.
– Ինչպէ՞ս հպարտ, երբ թշնամիին կը յանձնենք մեր հայրերու հողը:
Ապա գնաց եւ սուրճ պատրաստեց:
Ապակիին ետեւէն եկող ձմրան արեւը մեր պաղած յոյսերուն կը նմանէր, չէր տաքցներ: Կեդրոնականցի դարձած էր Մակարուհին.
– Տեւաբար հող կորսնցնելէ ետք, նոր սերունդը արեան գնով հող վերանուաճած էր, հիմա հայրենիք Արցախը կը յանձնեն: Վարչապետը մեզ պարտուած թրջուած հաւ դարձուց, կը ծաղրէ եւ կ՛ըսէ, որ ՀՊԱՐՏ ՀԱՅԵՐ ենք` Հայաստան, Արցախ, սփիւռք:
– ԹԱՒՇԵԱՅ հայերէնին մէջ ՀՊԱՐՏ բառը ԴՈՒԽով թերեւս նոր իմաստ ունի, որ դեռ տեղ չէ գտած բառարանի մէջ,- ըսի:
– Դուխով ազգի մէկ կէսը միւս կէսին դէմ լարեցին, ապօրէն թալանը փոխարինեցին պարգեւավճարային օրինաւոր թալանով: Հռոմի մենատէր կեսարի պէս, առանց նախագահ, Ազգային ժողով, նախարար եւ ժողովուրդ տեղեակ պահելու, անձնատուութիւն ստորագրեց վարչապետը, յաղթանակով վերականգնածը եւ իրաւ հպարտութիւնը լուցկիի բոց դարձուց:
Մակարուհին դեռ կրնար շարունակել, եթէ համակարգիչս լուր չտար, որ նամակ եկած էր: Ենթադրեալ երկար նամակ մը: Վլատիմիր Փութին իբր թէ հայերու ղրկած հազարաւոր նամակներուն պատասխանած էր` գրելով Զօրի Բալայեանին:
Հպարտ էինք, որ Մեծ Ռուսիոյ հզօր նախագահ Վլատիմիր Փութին նամակ գրած էր մեր հայրենակիցին: Կարդացինք: Մեր հպարտութիւնը փչացաւ: Վլատիմիր Փութին մեզ հպարտ կոչող կայսերական վարչապետին համար կ՛ըսէ. «®մոլորակի խոշորագոյն պետութեան ղեկավարին փորձում է դասեր տալ մի փոքրիկ երկրի դեղին մամուլի չկայացած խմբագիր` բացատրելով ինձ, թէ ինչո՞ւ եւ ինչպէ՞ս պէտք է վարուի տուեալ դէպքում Ռուսաստանը»® Կ՛աւելցնէ. «®բառացիօրէն զգուշացրել էի, որ, այդուհանդերձ, եթէ հայերդ շարունակէք չբնակեցնել Արցախը, չհզօրացնել այն, շարունակէք Արեւմուտքի քայքայիչ դրամաշնորհներով մուկ ու կատու խաղալ մեր աչքի առջեւ, ինչի պատճառով մի օր Արցախը դառնայ անպաշտպան, ես կը մտածեմ այդ մասին»:
Մակարուհին սուրճի բաժակները հաւաքեց եւ գնաց մրմրթալով.
– Հպարտութի՞ւն, թէ՞ ապիկարութեան հետեւանք վերջի սկիզբ: Պատերուն վրայ պէտք է գրել Փութինը խօսքը, որպէսզի մեր չափերը գիտնանք եւ մեր հպարտութիւնը ծալենք ու վրան նստինք, ինչպէս որ պէտք էր ըրած ըլլար «մի փոքրիկ երկրի դեղին մամուլի չկայացած խմբագիր», պոպուլիստ թաւշեայ վարչապետը:
Մակարուհին մոռցաւ կրկնելու Կեդրոնականցիին խօսքը. «Այս ալ գրէ՛ ու ղրկէ՛ գրոց բրոց ընկերներուդ»:
29 նոյեմբեր 2020
