ԵՒՆԻԿԷ ՏՈԳՈՒԶԼԵԱՆ-ԵԱԳՈՒՊԵԱՆ
Ուրբաթ, 17 ապրիլ 2015-ի «Ազդակ» օրաթերթին մէջ կարդացինք Զաքար Քէշիշեանին խօսքը` գրուած Համազգայինի «Կարկաչ» մանկական եւ պատանեկան երգչախումբերու համերգի նախօրեակին: Զ. Քէշիշեան իր զարմանքը եւ զայրոյթը կը յայտնէր` նկատելով, որ «տասնեակ մը լիբանանահայ վարժարաններու աշակերտներէ կազմուած յիսնեակ մը սաներէս մէկ քանիին միայն ծանօթ էին այս (Կոմիտասի) երգերը: 100 տարի Կոմիտասով ապրեցանք: Սերունդ մը առաջ կոմիտասեան երգը առօրեայ ապրում էր: Այսքա՞ն հեռացեր ենք մեր ազգային երաժշտական մաքրամաքուր ակունքէն` Կոմիտասէն…»:
Շատ տեղին եւ ճիշդ նկատառում է, որ առաջ կը բերէ Զ. Քէշիշեան: Սակայն հոս կու գայ գլխագիր հարցումը. Ո՞Վ Է ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒՆ:
Մեր մանուկները եւ պատանիները եւ, ինչո՞ւ չէ, չափահասները երբեք մեղադրելի չեն, եթէ չեն գիտեր, եթէ չեն լսած Կոմիտասի եւ այլ մեծերու մասին: Ո՞ւր պէտք է լսէ մանուկը այս բոլորը:
Առաջին հերթին` թերեւս տան մէջ: Բայց բոլորս ալ գիտենք, որ մենք իբրեւ ծնողք շատ անգամ մենք ալ չենք գիտեր, չենք լսեր ո՛չ Կոմիտաս, ո՛չ Սայաթ Նովա, ո՛չ դասական երաժշտութիւն… Մեր տուներուն մէջ յաճախ շատ աւելի հեշտ է հեռատեսիլի եւ համակարգիչի առջեւ ժամերով գամուած նստիլ, ուր ներկայացուած յայտագիրները երբեք ալ մանկավարժական խորք չունին եւ չեն գոհացներ մեր երաժշտութեան հոգեկան ծարաւը:
Յաջորդ հանգրուանը դպրոցն է, ուր երեխան կը թրծուի, կը դաստիարակուի իբրեւ հայ, իբրեւ հայ մարդ: Արդեօ՞ք մեր երաժշտութեան ուսուցիչները, հայոց լեզուի մեր ուսուցիչները պատասխանատու չեն այս հարցին կապակցութեամբ: Ո՞վ է, որ երեխային հոգիին մէջ պիտի ցանէ սերմերը հայ հոգեւոր եւ դասական երաժշտութեան` Կոմիտասի, Սայաթ Նովայի, Խաչատուրեանի եւ այլոց երաժշտական գործերը, երեխան որմէ՞ պիտի ընկալէ, սորվի, իւրացնէ այս բոլորը, եթէ ոչ` դպրոցէն ներս, իր ուսուցիչներէն: Մեր դպրոցական տարեկան ծրագիրներուն մէջ պէտք է ներառենք ա՛յս ալ: Թող երեխան մանուկ հասակէն վարժուի լսել, թող ականջը լեցուի Կոմիտասով եւ այլոց դասական երգերով եւ երաժշտութեամբ:
Երրորդ հանգրուանը մեր երաժշտանոցներն են, որոնք իսկապէս շատ լաւ աշխատանք կը տանին այս մարզէն ներս, ուր սակայն դժբախտաբար մեր երեխաներուն միայն փոքր տոկոսն է, որ կը յաճախէ, եւ որոնք աւելի առանձնաշնորհեալ են այս տեսակէտէն: Յարգա՛նք երաժշտանոցի պատասխանատուներուն եւ արուեստագէտներուն:
Վերջին խօսքս. «Կարկաչ» մանկապատանեկան խումբին ներկայացուցած շատ գեղեցիկ յայտագրին համար կը շնորհաւորեմ Զաքար Քէշիշեանը` մաղթելով նորանոր յաջողութիւններ:
25 ապրիլ 2015
