Ազգային ազատ հոսանք կուսակցութեան ղեկավար, երեսփոխան Ժըպրան Պասիլ յայտնեց. «Պետութեան գերիշխանութեան եւ զէնքը բանակին մենաշնորհը դարձնելու մասին կը խօսին, ինչ որ բնական է: Արդեօք հարց կու տա՞ն, թէ բանակին ի՛նչ կը տրամադրեն, որպէսզի այդ առաքելութիւնը կատարէ, երբ բաւարար պենզին, անդամ կամ սարք չունի պարեկութիւն կատարելու համար»:
Ան ըսաւ, որ Ազգային ազատ հոսանք կուսակցութիւնը լիբանանեան բանակի քաղաքական մարմինն է եւ կարող է արտայայտել հանգստեան կոչուած կամ ծառայութեան մէջ գտնուող զինուորականներուն իսկական զգացումները:
«Բանակին իրենց սիրոյ մասին կը խօսին, սակայն կ՛ուզեն, որ անիկա դիտողի կարգավիճակին մէջ մնայ եւ ոչինչ կատարէ», նշեց երեսփոխանը:
«Բոլոր մարդիկ իրենց զէնքը բանակին յանձնելու ստիպուած պիտի զգան, երբ գոյութիւն ունենայ քաղաքական որոշում մը, որ հողն ու որոշումը ազատ ըլլան, եւ գոյութիւն ունենայ քաղաքական իշխանութիւն մը, որ օտարին ենթակայ չէ եւ իր հողը զինուորներու ճամբով կամ դիւանագիտութեան ճամբով ազատագրելու որոշումը ինք կու տայ, սակայն առանց ենթակայութեան», ըսաւ Ազգային ազատ հոսանք կուսակցութեան ղեկավարը:
Պասիլ Քեսրուան գաւառին մէջ հանգստեան կոչուած զինուորականներու ընթրիքի ընթացքին նշեց. «Դժբախտաբար մեր խնդիրը այն է, որ գործ ունինք անզօր եւ իր հրամանները դուրսէն ստացող քաղաքական Իշխանութեան հետ, որ իր որոշումները առանձին չի տար: Հովանաւորութեան տակ այսպէս ապրեցանք, որովհետեւ չկար մէկը, որ կը մերժէր, բացի դուք եւ մենք, պայքարողի կեցուածքի ճամբով»:
