Նոր Տարի` Անթեղուած Յոյսին Ընդառաջ

ԽԱՉԻԿ ՏԷՏԷԵԱՆ

Սրընթաց ժամանակներու ստուերները գրկած,
Տարին կ’աւարտի, մռայլ յանգերով դրոշմուած.
Վշտի շշուկներ, ցաւի դաժան գրկախառնութիւն,
Կորուստի օրագիր, օրերու պաստառին փորագրուած:

Կորսուած ակնթարթները կը յամենան,
Արձագանգի նման, մշուշին մէջ թանձրապատ.
Յոյսի զարկեր, վիշտերով համբուրուած,
Օրերու կտակին մէջ, մոխրագոյն ներկապնակ,
Մինչ տարին կ’աւարտի, ողբի հանդիսութեամբ:

Փորձութիւններու մէջէն յարատեւող, տոկուն սիրտն իմ,
Կը կրէ բզկտուած աշխարհի մը բեռը ահաւոր,
Եւ ցաւը` կորսուած հողին, ուր յիշողութիւններ են գամուած,
Դառնահեծ հեքիաթներու սերմեր կը կրեն, արցունքախառն.
Ափսոսանքի դառն ճաշակ, դաժան ելք, ծանր հաշուեգին,
Լռութեան արձագանգներուն մէջ, կը կորսուին երազներ անհուն:

Աշխարհ` լուռ ականատեսը դաժան եղելութեան,
Ուր ազատութիւնը կը տնքայ, երկունքին մէջ գիշերին,
Հողին տակ, փոփոխութեան հունտեր կը մնան թաղուած,
Վաղուան յոյսի, երբ արդարութեան ծիլերը աճիլ սկսին:

Ու այս լլկող խաւարին ընդմէջէն, գուցէ կայծ մը ծնի,
Գուցէ կրկին ծառանայ փիւնիկը, արցունքոտ աչքերով,
Զի մոխիրէն կարո՜ղ է յարատեւելու նոր կամք մը ծնի,
Մեր յամառ ուժի, դարերու ուխտի վկայութիւնը գրկած:

Ու մինչ տարին կը հեռանայ, նոր արշալոյսը կը ծագի,
Թող բուժիչ մրմունջները յոյսի, փոխարինեն արցունքները հոսած:
Ժամանակի պաստառին դիմաց, ուր վիշտեր են սերմանուած,
Յոյսը կրկին ծնի մեր սրտերուն, ծլարձակումով մը անսպասելի,
Ու արշալոյսին գիրկընդխառն, բերէ խոստումն իր` անթեղուած:

2023, Թորոնթօ