ԱԶԱՏՈՒՀԻ ՍԻՄՈՆԵԱՆ-ԳԱԼԱՅՃԵԱՆ
Անդամ` Լիբանանի Հաուըրտ Գարակէօզեան հիմնարկի
Վարչական մարմինի
Լիբանանի Հաուըրտ Գարակէօզեան հիմնարկութեան մէջ տարուած ծառայութիւններուն իրենց կարեւոր նպաստը բերած նուիրեալներու խումբին կարկառուն դէմքերէն` Տոքթ․ Ռոբովթ Չորպաճեանը իր պաշտօնավարութեան երկար տարիներու ընթացքին, նախ` իբրեւ Լիբանանի Վարչական մարմնի անդամ 1987-էն սկսեալ եւ ետքը` 2004էն-2014 (10 տարիներ) իբրեւ ատենապետ ծառայեց հաւատարմութեամբ ու քրիստոնէական բարձր սկզբունքներով: Ան ցուցաբերեց գործակցութեան սքանչելի ոգի թէ՛ հաստատութեան տնօրէններ վեր․ Ռոպէր Սարգիսեանի եւ Սերոբ Օհանեանի հետ, եւ թէ Վարչական մարմինի անդամ-անդամուհիներուն հետ` ստեղծելով դրական եւ կառուցողական մթնոլորտ, որ պատճառ հանդիսացաւ հաստատութեան ուռճացումին եւ բարգաւաճման:
Իր ատենապետութեան օրերուն էր, որ հաստատութիւնը հարկադրուեցաւ սուրիական պատերազմին պատճառած հայ գաղթականներուն հասցնել անհրաժեշտ օժանդակութիւն` ընկերային, տնտեսական եւ բժշկական մարզերուն մէջ: Գարակէօզեանի ծառայութեան կարիքը ունեցողներուն թիւը բազմապատկուեցաւ, եւ մեծ թիւով սուրիահայեր լաւագոյնս օգտուեցան ընձեռուած ծառայութիւններէն:
Դեկտեմբեր ամսուն տարեկան դրութեամբ տեղի ունեցող Գարակէօզեան ընտանիքի ննջեցեալներուն նուիրուած հոգեհանգստեան արարողութիւններուն ծիրին մէջ տոքթ․ Չորպաճեան կ’արտայայտէր իր մտածումները` իր արտասանած խօսքին մէջ: Ան կը նշէր, որ մեր ունեցած նիւթական օրհնութենէն ուրիշին` կարօտեալին տալը, աստուածային պատուէր մըն էր` անդրադառնալով այն երեւոյթին, թէ ինչպէ՛ս Գարակէօզեան ընտանիքը իր զաւկին` Հաուըրտին կորուստը վերածեց հազարաւոր փոքրիկներու առողջութեան եւ զարգացման նուիրուած առաքելութեան, թէ Գարակէօզեանները հայ ժողովուրդին կտակեցին իրենց ամբողջ ունեցուածքը եւ իրենց վերջին ժառանգորդը` Լէյլան, տուաւ ինչ որ ունէր ու անձնապէս ապրեցաւ չափազանց համեստ կեանք մը: Տոքթ․Չորպաճեան կը ներկայացնէր հաստատութեան անձնակազմին եւ Վարչական մարմինին գործելաոճը` թէ անոնք ինչպէս կը ծառայեն հաւատարմութեամբ եւ բոլորին հանդէպ ցուցաբերուած անխտրական ոգիով: Ան կը շեշտէր, որ հաստատութեան դռները բաց պիտի մնան բոլոր անոնց համար, որոնք կարիքը ունին անոր ծառայութիւններուն: Ան կը հաւատար, որ բարերար ընտանիքին յիշատակը յաւերժացնող այս ձեռնարկը պիտի շարունակէ տակաւին երկար տարիներ ջերմ եռանդով, յարատեւ կամքով եւ անսասան հաւատքով:
Գարակէօզեան հաստատութեան` տոքթ․ Չորպաճեանի բերած նպաստը արժանի է յատուկ երախտագիտութեան եւ գնահատանքի: Անոր ցուցաբերած արդարամտութիւնը, անխտրականութիւնը, տկարին, հիւանդին, ծերին ու անկեալին հանդէպ ունեցած քրիստոնէական գութն ու բարձր ոգին պիտի ներշնչեն Գարակէօզեանի մեծ ընտանիքի բոլոր ծառայողները անխտիր` նոյն ոգիով շարունակելու իրենց առաքելութիւնը:
Եւ զուգադիպութիւն չէր, որ տոքթ․ Չորպաճեան իր հոգին աւանդեց Քրիստոսի հրաշափառ Ս․ Յարութեան օրը․ այդ մէկը ինքնին վկայութիւնն էր այս աշխարհի վրայ ապրած իր քրիստոնէական հաւատքին:
Տոքթ․ Չորպաճեան հեռացաւ մեզմէ` միանալու Գարակէօզեան ընտանիքի եւ վարչական կազմի նախկին անդամներուն ու տնօրէններուն: Վստահ ենք, որ ինք եւս արժանի եղաւ լսելու Տէրունական այն խօսքը, որ կ’ըսէ․- «Ապրի՛ս, բարի ու հաւատարիմ ծառայ․դուն որ քիչ բանի մէջ հաւատարիմ եղար, քեզ շատ բաներու վրայ պիտի կեցնեմ․ մտի՛ր քու Տիրոջդ ուրախութեան մէջ»: (Մատ․25:21)
Խունկ ու աղօթք անոր յիշատակին:
Պէյրութ, 17 ապրիլ 2020
