Եւրոպական միասնական դրամանիշը չդարձաւ եւրոյի գօտիի պետութիւններու տնտեսութիւններու հաւասարեցման միջոց, ընդհակառակը, վերջին ճգնաժամին իբրեւ հետեւանք եւրոյի գօտիի հարուստ եւ աղքատ երկիրներու միջեւ գոյութիւն ունեցող բացը մեծցաւ: Այս մասին եւրոյի գօտիի ելեւմուտքի նախարարներու խորհուրդի նիստէն ետք Պրիւքսելի մէջ մամլոյ ասուլիսի ընթացքին յայտարարեց Եւրոպական Միութեան տնտեսական եւ ելեւմտական հարցերու յանձնակատար Փիեռ Մոսքովիսին:
«Եւրոյի գօտին, ինչպէս մտածուած է, չյանգեցուց իր պետութիւններու տնտեսական զարգացման մեքենայական հաւասարեցման: Ընդհակառակը, վերջին ճգնաժամէն ի վեր մենք կը տեսնենք, որ առաւել հարուստ եւ աղքատ պետութիւններու միջեւ բացը միայն կը մեծնայ, եւ այդ է աճող Եւրոպական Միութեան դէմ ամբոխավարական կուսակցութիւններու յարձակողականութեան գլխաւոր պատճառը», նշեց ան:
2008-2009 թուականներու համաշխարհային ելեւմտական ճգնաժամի եւ 2010-2014 թուականներուն ատոր յաջորդած եւրոյի գօտիի պարտքի ճգնաժամի տարիներուն եւրոյի գօտիի երկիրներու պետական պարտքի մակարդակը աճած է գրեթէ 30 առ հարիւրով` 2007-ի համախառն ներքին արտադրութեան 64,9 առ հարիւրէն 2017-ին հասնելով մինչեւ 91,9 առ հարիւրի:
Միեւնոյն ժամանակ, Միութեան հարաւային երկիրներու պարտքի մակարդակը բնակչութեան մէկ շունչի հաշուով բազմակի կը գերազանցէ հիւսիսային պետութիւններու պարտքի մակարդակը:
