Ն. ԱՒԱԳԵԱՆ
Անցնող օրերուն լոյս տեսաւ Լիբանանահայ օգնութեան խաչի 26 մասնաճիւղերու պատմութիւնը ներկայացնող «Մեր պատմութիւնը» խորագիրով հատորը` մեկենասութեամբ հանգուցեալ վաստակաւոր ընկերուհիներ` Լիւսի Գրիգորեանի, Սիրարփի Ճէրէճեանի, Անժել Սապունճեանի, Ռիթա Պոսնոյեանի եւ Բեգա Գլընճեանի զաւակներուն, հրատարակութեամբ` Համազգայինի «Վ. Սէթեան» տպարանին:
Հատորին հրատարակումը սոսկ գիրք մը լոյս ընծայելու միտումը չունէր: Գիրքին առաջին էջերով լոյս տեսած Շրջանային վարչութեան կազմակերպական յանձնախումբին եւ խմբագիրին խօսքերը յստակօրէն կը հաստատեն այդ մասին:
Քանի մը տարի առաջ կազմակերպական յանձնախումբի ընկերուհիներու մտայղացումով եւ Շրջանային վարչութեան հաւանութեամբ, սկսաւ ԼՕԽ-ի 26 մասնաճիւղերու հիմնադրութեան եւ գործունէութեան մասին վկայութիւններու հաւաքը: Եւ ահա տարիներու հետեւողական փնտռտուքի արգասիքը հանդիսացաւ այս հատորը, որ ուրիշ բան չէ, եթէ ոչ` իւրաքանչիւր ԼՕԽ-ականի նուիրական աշխատանքին պատմութիւնը:
Պատմութիւնը` հիմնադրուած առաջին մասնաճիւղէն մինչեւ վերջին մասնաճիւղին: Պատմութիւնը` «Ա. Ազիրեան», «Ա. Փափազեան», «Աղթամար», «Այծեմնիկ», «Անահիտ», «Անի», «Աշխէն», «Աստղիկ», «Արագած», «Արազ», «Արցախ», «Գայեանէ», «Զուարթնոց», «Կարինէ», «Կարս», «Հայաշէն», «Հ. Փափազեան», «Հ. Սասունի», «Մեղրի», «Նայիրի», «Շուշանիկ», «Շուշի», «Ջ. Շանթ», «Ռուբինա», «Սեւան», «Սօսէ», ինչպէս նաեւ` դադրած մասնաճիւղերուն:
Պատմութիւնը` Լիբանանի տարածքին գործող ԼՕԽ-ի մասնաճիւղերուն: Պատմութիւը` անոնց ազգանուէր գործունէութեան: Մոռացութենէ փրկելու, վերակենդանացում նպատակադրող, յիշատակութեան արժանի պատմութիւնը` ԼՕԽ-ի առաքելութեան ուղիով քալած հայուհիներու: Հայուհիներ, որոնք իրենց ընտանեկան յարկերէն անդին մտածելով` ցանկացած են փութալ կարիքաւորներու պէտքերուն: Անշահախնդիր, արդարամիտ, կամաւոր ծառայութեամբ գործած եւ լաւագոյն օրինակ հանդիսացած իրենց յաջորդներուն:
«Մեր պատմութիւնը» հատորը այսօրուան ԼՕԽ-ականը անքակտելիօրէն ժողովուրդին կապող ուղեցոյց մը պիտի դառնայ անկասկած: Նորագիրներուն մէջ պիտի հրահրէ հիմնադիրներուն ազգին ծառայելու հուրը: Խթան պիտի հանդիսանայ երիտասարդութեան` հետեւելու ԼՕԽ-ի հիմնադիրներուն օրինակին, որպէսզի երիտասարդը եւս, իր կարգին, նոր շունչ եւ փայլք տայ այդ ծառայութեան:
Տեղին է նշել նաեւ, որ «Մեր պատմութիւնը» հատորի լոյս ընծաման, պատմական ճշգրտութիւններու թէ վկայութիւններու հաւաքման աշխատանքին մէջ մեծապէս նպաստեցին ընկերուհիներ Տիգի Թորիկեան, Սօսէ Ճինպաշեան եւ հատորի խմբագիր` ընկհ. Մակի Խաչերեան:
Այս աշխատասիրութիւնը վստահաբար պիտի հարստացնէ հատորը ընթերցողին` Լիբանանահայ օգնութեան խաչի բազմածաւալ գործունէութեան մասին ունեցած տեղեկութիւնները:
Բայց եւ այնպէս Լիբանանահայ օգնութեան խաչը միայն պատմութիւն չէ: «Մեր պատմութիւնը» հատորը ԼՕԽ-ի պատմութեան շղթային մէկ օղակն է: Այդ շղթային յաջորդական օղակները կազմած են հիմնադիրներուն յաջորդները, որոնք գիտակցաբար եւ հաւատարմօրէն դեռ կը շարունակեն իրենց պարտականութիւնը` հանդէպ կարօտեալին եւ ազգին:
Լիբանանահայ օգնութեան խաչը պիտի շարունակէ ժողովուրդին ծառայելու իր առաքելութիւնը: ԼՕԽ-ի առաքելութեան երթը պիտի շարունակուի նոյն թափով, եւ անոր պատմութեան էջերը հարստանան ազգին ծառայելու յարատեւ պատրաստակամութեամբ:
Բոլորի՛ն վարձքը կատար:
