Երկնային Նամակ (Յակոբ Եափուճեանին)

ՊՕՂՈՍ ՇԱՀՄԵԼԻՔԵԱՆ

Սիրելի՛ Յակոբ,

Ահաւասիկ տարի մը անցած է կատարած վերջին «ճամբորդութենէդ» եւ քեզմէ ոչ մէկ լուր ստացած եմ:

Հանգիստ ճամբորդեցի՞ր: Ծնողքիդ եւ հին բարեկամներուդ հետ հանդիպումդ վստահաբար յուզիչ էր:

Մայր հայրենիքի մէջ կատարուած իրադարձութիւններուն կը հետեւի՞ս:

Վստահաբար վերէն  լաւատեսութեամբ կը նայիք բոլոր հարցերուն:

Նախապէս, երբ ճամբորդէիր, վերադարձիդ մանրամասն «տեղեկագիր» կը ներկայացնէիր մօտիկ ընկերներուդ, որոնց ցանկին մէջ գտնուելու պատիւը ունեցած եմ:

Նախքան ճամբորդելդ` կը տեղեկացնէիր երթալիք վայրիդ եւ վերադառնալիք թուականիդ մասին:

Նկարներ ուղարկելով` մեզ բաժնեկից կը դարձնէիր:

Շաբաթ օրերը հեռաձայնային այնքա՜ն հաճելի եւ օգտաշատ մեր խօսակցութիւնները երբեմն կ՛ընդհատուէին, երբ զաւակներէդ մէկը կամ միւսը փորձէր հետդ կապուիլ:

– Կը ներես, Վարանդն է,-  կամ,- Հայկն է,- ըսելով` կը խոստանայինք յաջորդ շաբաթ շարունակել մեր կիսատ ձգած խօսակցութիւնը:

Բացառաբար, վերջին կատարած «ճամբորդութիւնդ» կատարեցիր «գաղտնօրէն»: Գացիր լուռ ու մունջ:

Անկեղծ էինք իրարու հանդէպ: Իրարմէ ո՛չ մէկ գաղտնիք ունէինք, սակայն այս անգամ, վերջին անգամ, առանց իսկ տեղեակ պահելու, գացիր … գաղտնօրէն:

Գացիր անվերադարձ:

Ահաւասիկ տարի մը անցած է այդ թուականէն: Ո՛չ հեռաձայն, ո՛չ ե-նամակ, ո՛չ ալ նկար ստացած եմ քեզմէ:

Ուղարկած նամակներս եւ հեռաձայններս մնացին անպատասխան: Գրութիւններդ կարդալու կարօտը ունէի: Բազմիցս կարդացի նախապէս ուղարկած նամակներդ եւ այն տպաւորութիւնը ունեցայ, որ տակաւին մեզի հետ ես: Ուզեցի պատասխանել, սակայն…

Ամբողջ տարի մը անյոյս սպասելէ ետք, կրկին կը գրեմ` յուսալով, որ «վերէն» կարենաս կարդալ, սակայն վստահ չեմ` պիտի կարենա՞ս պատասխանել, թէ՞ ոչ:

Վստահաբար` ո՛չ: Կը հասկնամ եւ քեզմէ նեղուած չեմ: Աւելի քան 60 տարիներու մեր բարեկամութեան ընթացքին բնաւ չնեղացուցինք զիրար, հիմա՞ պիտի նեղուիմ: Բնականաբար` ո՛չ:

Կարդալու կամ գրելու առիթը ունի՞ս, թէ՞ ոչ «հանգստեան կոչուած»` ժամանակդ կ՛անցընես միայն հանգստանալով, որուն համար կը կասկածիմ: Քեզ լաւ կը ճանչնամ: Քու բառարանիդ մէջ «հանգիստ» բառը գոյութիւն չունի:

Հետաքրքրական է, հոն ալ կուսակցական ժողովներ տեղի կ՛ունենա՞ն: Քեզի համար պաշտելի Համազգայինն ու Ճեմարանը մասնաճիւղեր բացա՞ծ են:

Անհատնում հարցումներս դժբախտաբար պիտի մնան անպատասխան:

Կարօտագին բարեւներով`
Պօղոս

Լոս Անճելըս, 2019