ԱՆԻ ՏԷՐ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍԵԱՆ
Աստուած ամուր եւ հաստատ պահէ ընտանեկան սրբութիւնը: Ամուսինը սիւնն է, իսկ կնկան գլխուն թագը: Մէկը միւսին կ՛ամբողջացնէ երկնային դասաւորումով:
Ընդունուած է, որ կինը բազմակողմանի յատկութիւններ ունի եւ ամէն ինչի կը հասնի, եթէ ուզէ: Նաեւ` ան կը տոկայ ցաւի եւ դժուարութիւններուն: Ան կը դաստիարակէ զաւակը, կը հոգայ անոնց սնունդն ու պէտքերը, կը ծառայէ ամուսինին եւ, տակաւին, արտատնային աշխատանքներ կը տանի:
Մեր պատմութեան սկիզբէն ծանօթ ենք մեր փափկասուն տիկիններուն, թէ որքան օգնած են իրենց ամուսիններուն թէ՛ պատերազմներու ընթացքին եւ թէ՛ դժուար օրերուն: Հայ մայրը յատուկ գուրգուրանք եւ սէր ունի իր զաւակներուն հանդէպ: Ճիշդ է, որ աշխարհի բոլոր մայրերը կը սիրեն իրենց զաւակները, սակայն հայ մօր սէրը կը գերազանցէ բոլորը:
Մայրերը ի բնէ կ՛ըլլան զգայուն, համբերող եւ սիրալիր:
Մեր հայրենիքի պատմութիւնն ալ ազդած է հայ մօր վրայ:
Ինչպէս գիտենք, Հայաստան կռուախնձոր եղած է դարերու ընթացքին, յետոյ համաշխարհային պատերազմները եւ աքսորները կոփած են մեր մայրերը եւ վերածած են բիւրեղ ադամանդի:
Մեր հեռատես մայրերն ու քոյրերը նկատելով միշտ պէտքը օժանդակութեան` հիմնած են ԼՕԽ-ը, որպէսզի աւելի լաւ ծառայեն ազգիս զաւակներուն:
Անոնք սիրայօժար, առանց որեւէ ակնկալութեան, կ՛աշխատին:
ԼՕԽ-ի ազնիւ կիները կը հոգան հիւանդները եւ կը հայթայթեն անոնց դեղերը: Նաեւ կ՛օգնեն աշակերտներուն, կ՛այցելեն հիւանդներուն: Տակաւին, կը հոգան տարեցներուն թէ՛ նիւթապէս եւ թէ՛ բարոյապէս: Յաճախ ծերերը կ՛ուրախացնեն հաւաքոյթներ կազմակերպելով անոնց համար, կամ` ճաշարաններ տանելով: Իսկ հաւաքներու ընթացքին առիթը կը տրուի ծերերուն, որ երգեն ու պարեն` յիշելով անցեալը: Ազնիւ կամաւորները ամէն նոր տարուան ընթացքին կը բաժնեն նուէրներ` տարեցներուն, կարօտեալներուն անխտիր: Քաջ կը հաւատան, որ տալը աւելի հաճելի է, քան առնելը:
Իսկ հայկական ասեղնագործութիւնը վեհ գործ մըն է, որ կ՛ընեն: Բազմաթիւ հայուհիներ կ՛երթան ձեռագործներ սորվելու ԼՕԽ-ի մէջ, ինչպէս` Ուրֆայի, Այնթապի, Վանի, Զէյթունի, Մարաշի եւ ուրիշներ:
Համեստ կիները այս բոլորը կ՛ընեն, որպէսզի ամուր եւ անսասան պահեն ազգային յատուկ ձիրքերը:
ԼՕԽ-ի մաքրութիւնն ու կազմակերպուածութիւնը բոլորին հիացումին արժանացած են միշտ: Նաեւ այս մէկը կը վկայեն ե՛ւ բժիշկները ե՛ւ տեղացիները:
Ո՞վ կարող է այսքան հսկայական եւ վեհ գործ կատարել ազգին համար: Վստահաբար միայն անձնուէր, կամաւոր հայ մայրերն ու քոյրերը` ԼՕԽ-ի միջոցով: Անոնք մի՛շտ պատրաստ են օգնելու բոլորին անխտիր:
Ուստի, ապրի եւ շա՜տ ապրի ԼՕԽ-ը` իր բոլոր ծառայողներով:
Վարձքերնիդ կատար:
