ՎԱՀՐԱՄ ԷՄՄԻԵԱՆ
ՄԱԿ-ի Ապահովութեան խորհուրդը շաբաթ, 24 փետրուարին միաձայնութեամբ որդեգրեց Սուրիոյ մէջ 30 օր զինադադար հաստատող թիւ 2401 որոշումը: Թէեւ առնչակից գրեթէ բոլոր կողմերը յայտարարեցին, թէ կ՛ողջունեն որոշումը եւ պիտի յարգեն զայն, սակայն անմիջապէս «բայց» մը աւելցնելով ձեւական ողջունումը վերածեցին տողատակի եւ գործնական մերժումի:
Թուրքիան ու քրտական Ժողովուրդի պաշտպանութեան ջոկատները յայտարարեցին, թէ զինադադարը չի վերաբերիր Աֆրինի մէջ տեղի ունեցող գործողութիւններուն, իսկ Ռուսիան, Իրանն ու Սուրիան` թէ ատիկա չի վերաբերիր Դամասկոսի արուարձաններէն Արեւելեան Ղութային: Իւրաքանչիւր կողմ նաեւ յայտարարեց, թէ զինադադարը չի վերաբերիր «ահաբեկիչներու» դէմ պայքարին: Եթէ նկատի ունենանք «ահաբեկիչ» եզրի տարատեսակ ու խիստ սեփական մեկնաբանութիւնները, կարելի է այժմէն իսկ գուժել այդ միջազգային նորափթիթ որոշումին մահը: Այս իրողութեան փաստերուն շարքին կայ նաեւ հեգնականը. Ռուսիան, որուն պահանջով բարեփոխուելէ ետք միայն որդեգրուած էր վերոնշեալ որոշումը, Արեւելեան Ղութայի մէջ հաստատեց իր սեփական «մարդասիրական առօրեայ զինադադար»-ը: ՄԱԿ-ի միջանցքներուն մէջ արդէն կը լսուին դաշոյնի բազմաթիւ հարուածներ ստացած որոշումին ձայնը. «Դո՞ւն ալ Պրութոս»:
Այս բոլորը լատիներէն «Պատերազմներու ժամանակ օրէնքները կը լռեն» առածին ճշմարտութեան մասի՞ն կը վկայեն, թէ՞ պարզապէս հարցականի տակ կ՛առնեն Ապահովութեան խորհուրդի որոշումին արժէքն ու գործնական գետնի վրայ ազդեցութիւնն ու իմաստը: Ծանօթ է, որ ՄԱԿ-ի Ընդհանուր ժողովի որոշումները խորհրդանշական ու քարոզչական բնոյթի են եւ անոնց գործադրութիւնը պարտադիր չէ, սակայն, սկզբունքով, Ապահովութեան խորհուրդի որոշումները որոշ լրջութիւն եւ կշիռ ունին: Թիւ 2401 որոշումին շուրջ ստեղծուած կացութիւնը բնականաբար չի կրնար բարենպաստ ըլլալ այդ որոշումին գործադրութեան եւ անոր ծնունդ տուած միջազգային մարմինին վարկին համար:
