ՍԵՒԱՆ Ճ. ԱԲԷԼԵԱՆ
«Կ՛ուզեմ գիրք մը գրել Հայոց ցեղասպանութեան 100-ամեակի առթիւ, արաբերէն լեզուով, արաբ պատանիներուն համար, որոնք չեն լսած Հայոց ցեղասպանութեան եւ հայ ժողովուրդին տառապանքներու մասին», ըսաւ Նաթալին ու սկսաւ աշխատանքին` ծնունդ տալով «Արմէնին պատմութիւնը» գիրքին:
Գիրքին հերոսն է Արմէն անունով հայ պատանի մը, Վան քաղաքէն, որ իր ընտանիքին հետ կը բռնէ գաղթի ճամբան` կորսնցնելով ամէն բան, տուն, ընտանիք, ընկերներ: Արմէն մեծ դժուարութիւններ կրելով `կը հասնի Տէր Զօր եւ անկէ` Լիբանանի Այնթուրայի որբանոցը ու հոն կը մնայ մինչեւ երիտասարդ տարիքը:
Սակայն Արմէն բնաւ չի յուսահատիր: Միշտ իր մտքին մէջ էին հայրենի Վան քաղաքը, ընտանիքը, ընկերները, հայկական սովորութիւններ, լաւաշ հացը… մանկութեան ընկերուհին` Թամարը…
Եւ օր մըն ալ պատահմամբ Արմէն կը հանդիպի իր մանկութեան ընկերուհիին` Թամարին, եւ անոնք կ՛ամուսնանան ու կը կազմեն ընտանիք` պահպանելով հայ ընտանիքի մը բոլոր արժանիքները, հայկական սովորութիւններով, աւանդութիւններով եւ կը հաստատուին Լիբանան` յարգելով զիրենք հիւրընկալող երկրին սովորութիւնները, անոր շաղուածքին ու օրէնքներուն ընտելանալով` կը դառնան նաեւ տիպար լիբանանցիներ:
Գիրքը նկարազարդուած է արուեստագէտ Նանոր Հաճեանի կողմէ:
Գիրքին վերջաւորութեան կան բացատրութիւններ, որպէսզի ընթերցողը ծանօթանայ հայկական որոշ արժանիքներու, ինչպէս` լաւաշ հացը, անմոռուկ ծաղիկին նշանակութիւնը, ո՞վ են հայերը: Հոն տեղադրուած է նաեւ հայկական այբուբենը: Այդ բաժինով հեղինակը արաբ պատանիին կը տեղեկացնէ, թէ հայերը քրիստոնէութիւնը պետականօրէն ընդունած առաջին ժողովուրդն են, Հայաստանը եւ հայ մշակոյթը ունին շատ հին պատմութիւն, եւ կը բացատրէ, թէ ի՛նչ է Ցեղասպանութիւնը:
«Արմէնին պատմութիւնը» հետաքրքրական գիրք մըն է, ուր պատանիներ, ինչո՞ւ չէ, նաեւ չափահասներ հետաքրքրութեամբ կրնան կարդալ եւ ճանչնալ հայ ժողովուրդին ապրած կեանքին ու պատմութեան մասին:
Գիրքը, անձնական նախաձեռնութեամբ բաժնուեցաւ արաբական դպրոցներու մէջ, ինչպէս` Զահլէ, Պաալպեք, Ալէյ եւ Պէյրութ, ինչպէս նաեւ` Դամասկոսի մէջ:
«Արմէնին պատմութիւնը» նուիրուած էր հեղինակին մօրը յիշատակին, ինչպէս նաեւ` աշխարհի բոլոր մանուկներուն, որոնք կը տառապին պատերազմներու պատճառով` կրելով զրկանք եւ թշուառութիւն:
Վարձքդ կատա՛ր, Նաթալի Քենտիրճեան: Կը յուսանք, որ նման նախաձեռնութիւններու ճամբով օտարներ աւելիով ծանօթանան, հետաքրքրուին մեր պատմութեամբ:
Քաջալերենք մեր շուրջը գտնուողները, որպէսզի գիտնան գիրքին արժէքը եւ ընթերցանութեան օգուտները:
