«Հայոց ցեղասպանութեան 100-ամեակը յիշելը պարտադիր է, որովհետեւ ուր յիշատակ չկայ, այնտեղ չարիքը դեռ բաց կը պահէ վէրքը: Ծածկել յանցանքը` կը նշանակէ ձգել, որ վէրքը արիւնահոսի»:
ՖՐԱՆՉԻՍԿՈՍ ՊԱՊ
Վատիկան
12 ապրիլ 2015
Այս անգամ նորընտիր պապի մը լուրը աւետող սպիտակ ծուխը չէր, որ կը ծածկէր Վատիկանը, այլ` թափանցիկ… արդարութեան ծուխը:
Ի վերջոյ, այդ թափանցիկ ծուխն ալ ընտրութեան մը հետ կապ ունէր եւ ապրիլ 12-ին Ֆրանչիսկոս պապը որոշած էր այլընտրանք մը: Ան լուսարձակի տակ առած եւ արծարծած էր շարունակ ծածկուած ու մէկդի դրուած նիւթ մը… ահաւոր նիւթ մը` ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ:
Եւ ամենայն արդարամտութեամբ, ողջմտութեամբ եւ տրամաբանութեամբ, ան մատը դրաւ վէրքին վրայ: Անոր համար կարելի չէր սպի կոչել վէրք մը, որուն դարմանը դժբախտաբար դեռ չէ կատարուած, եւ այդ` անարդարութեան արդիւնք, ցայսօր ցեղասպանութիւնները կը շարունակուին աշխարհի զանազան շրջաններէն ներս:
Յստակ էր պապին պատգամը:
Իսկ արեւմտեանի լծակի վերածուած կարգ մը լրատուամիջոցներու վերլուծումներն ու հարցադրումները, թէ արդե՞օք Վատիկան ներողութիւն պիտի խնդրէ, յատուկ պատգամով մը, կը յիշեցնեն նոյնինքն պապի նշած անցեալ դարաշրջանի այլ ողբերգութիւններէն` նացիական եւ համայնավարական կարգավիճակներու հակաքարոզչական անհիմն եւ անհեթեթ գործելաձեւը:
Պապին հրովարտակը յստակ էր:
Նոյնքան անտեղի պիտի ըլլայ գործի լծուիլ եւ հակազդել յատկապէս Անգարայէն կատարուած արձագանգներուն եւ ընդհանրապէս Թուրքիոյ մամուլի ժխտական կեցուածքին:
Արդարեւ, դեռ անցեալ տարի անցեալ պապին Թուրքիա կատարած բարեկամական այցելութենէն ետք, այս յայտարարութիւնն ու դիրքորոշումը մեծ անակնկալ եղած է Անգարայի համար:
Խորանէն արտասանուած տպաւորիչ խօսքերը պիտի ձգեն իրենց արձագանգն ու հետքը:
Բիւրաւոր մարդիկ վայելեցին այդ եզակի օրը` ականջալուր ըլլալով օրուան պատարագին:
Ներկայ էր հայութեան ընտրանին` կրօնական ու քաղաքական ղեկավարներէն մինչեւ պարզ հայորդին:
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացին ալ Տիեզերական եկեղեցւոյ վարդապետ հռչակուեցաւ: Հնչեց հայերէն պատարագն ու մեսրոպաշունչ լեզուն:
Հայածէս էր այդ օր Վատիկանը… հայահոծ, նաե՛ւ հայախօս:
4 ապրիլ 2015
