Սլաք. Իսկական «Քաղաքական Սուտ»-ը

ՎԱՀՐԱՄ ԷՄՄԻԵԱՆ

Թուրքիոյ նախագահի բանբեր Իպրահիմ Քալըն անդրադարձաւ Ֆրանսայի նախագահ Էմանուէլ Մաքրոնի` Ապրիլ 24-ը Ֆրանսայի մէջ Հայոց ցեղասպանութեան յիշատակման ազգային օր հռչակելու մտադրութեան մասին յայտարարութեան:

Թուրքիոյ նախագահի բանբերը այդ յայտարարութիւնը «բուռն կերպով» դատապարտելէ եւ Մաքրոնի կողմէ «իր երկրին դիմագրաւած քաղաքական խնդիրներէն ինքզինք փրկելու նպատակով պատմական դէպքերը իբրեւ քաղաքական նիւթ օգտագործելը» մերժելէն ետք յայտարարեց. «Ենթադրեալ Հայոց ցեղասպանութիւնը քաղաքական սուտ մըն է, որ կը հակասէ պատմական ճշմարտութեան, եւ Թուրքիան ատոր որեւէ արժէք չի տար»:

Իրա՞ւ, որովհետեւ կատարուած անդրադարձը, «բուռն կերպով» մերժումը եւ Ֆրանսայի նախագահին հասցէին հնչած ամբաստանութիւնը ճիշդ հակառակը ցոյց կու տան: Անոնք անգամ մը եւս կը հաստատեն, որ իսկական սուտը Հայոց ցեղասպանութեան մասին «պատմական ճշմարտութեան չհամապատասխանող քաղաքական սուտ մը» ըսելն է եւ մանաւանդ այն պնդումը, թէ Թուրքիան Հայոց ցեղասպանութեան հարցին որեւէ արժէք չի տար:

Եթէ այդ պնդումը ճիշդ է, ուրեմն ինչո՞ւ անոր փորը այսքան կը ցաւի ամէն անգամ, որ Հայոց ցեղասպանութեան մասին բանաձեւ մը որդեգրուի կամ նոյնիսկ յայտարարութիւն մը կատարուի:

 

 

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (1)
  • Մարտիկ Մատէնճեան 7 months

    Պարո Էմմիեան, մատդ վէրքին վրայ դրիր: Ամէն անգամ որ ցեղասպանութեան մասին խօսուի, հոգ չէ թէ հայկական եւ ընդհանուր, Թուրքիա կը տագնապի: Այդ ընելով, թուրքեր չեն հասկնար որ աւելի լաւ է ընդունիլ քան մերժել, որովհետեւ մերժելով կամ դատապարտելով, հայոց հարցի ջրաղացին ջուր կը հայթայթեն: Վերջերս, Գալիֆորնիոյ մէջ հայկական կարգ մը դպրոցներու պատերուն թուրքական դրօշներ դրուեցան: Դնողը (կամ դնողները) շատ աւելի օգուտ տուին հայերուն, քան վախցնելու թէ՝ «գիշեր մը յանկարծ Արցախ պիտի յայտնուինք» խօսքը: Օրերով եւ ամենուրեք հակաթուրք արտայայտութիւններ եւ դատապարտում լսուեցաւ: Աւելի լա՞ւ չէ ընդունիլ կատարուած սպանդը որպէս ցեղասպանութիւն քան դրժելը կամ սուտի վերագրելը: