Ժորժ Կիւրիւնեանի Յիշատակին

ԲԺԻՇԿ ԿԱՐՊԻՍ ՀԱՐՊՈՅԵԱՆ

Յաճախ կը դժուարանանք հասկնալ Աստուծոյ կամքը եւ անոր արդարութեան իմաստը, մասնաւորապէս` երբ դէմ յանդիման գտնուինք անակնկալ, ցաւալի եւ դժուար կացութեան մը կամ պատահարի մը:

Ինչո՞ւ մահը մօտեցաւ եւ տարաւ անձ մը, որ կը մարմնաւորէր աստուածային ու մարդկային սէրը եւ համակ ծառայութեան, զոհողութեան եւ ուրիշին օգնելու ճշմարտութիւնը: Այս բոլորը լուսարձակներէ հեռու, հաւատքով, համեստութեամբ եւ ազնուութեամբ ու մանաւանդ` առանց ոչ մէկ ակնկալութեան եւ սպասումի:

Ինչո՞ւ այսքան կայծակնային արագութեամբ հարուածեց մահը այս ազնիւ հոգին, ընտանիքին բարի սամարացին, առաքինի, հոգատար եւ նուիրեալ ամուսինը, հաւատացեալ անձնաւորութիւնը: Ինչո՞ւ այս սուր եւ անակնկալ յաւիտենական ճամբորդութիւնը:

Այժմ ոչ եւս է քենեկալս` Ժորժ Կիւրիւնեանը:

Տնտեսագէտ-դրամատնագէտ եւ ԷՄԻՐԷՅԹՍ դրամատան տնօրէն` Ժորժ Կիւրիւնեանը ինկաւ պարտականութեան պատնէշին վրայ:

Ժորժ Կիւրիւնեան իւրայատուկ անձնաւորութիւն մըն էր: Ան գործեց անաղմուկ եւ լուսարձակներէ հեռու` ի շահ իր համայնքին, իր եկեղեցիին եւ իր ժողովուրդին: Եղաւ անպարտելի եւ ամուռ: Եղաւ իր ընտանիքին, ծնողքին եւ քոյրերուն անխախտ սիւնը եւ պահապան աղաւնին ու հրեշտակը: Ան ապրեցաւ իր կեանքի ընկերուհիին` իր կողակիցին Սոնիկին հետ ամբողջական սիրով, նուիրումով, հաւատարմութեամբ եւ յարգանքով: Անոնց սիրոյ ներաշխարհը կը դրսեւորուէր փոխադարձ հեզութեամբ եւ ազնուութեամբ:

Ան ունէր անսահման ծառայութեան եւ օգնելու ոգի: Ան մեծահոգի էր: Ժորժին գերագոյն գոհունակութիւնը իր կնոջ եւ ընտանիքին  երջանկութիւնն էր: Ասիկա իրեն համար առաջնահերթութիւն էր: Ան հոգեպէս հանգիստ կը զգար իր շրջապատը շէն եւ ուրախ տեսնելով: Այս մէկը կ՛իրականանար եւ կ՛իմաստաւորուէր իր տեսանելի ու անտեսանելի հոգատար արարքներով, որոնք իրեն համար սրբազան պարտականութիւններ էին:

Ժորժ իրապաշտ էր եւ գործնական: Կեանքը կը դիտէր իմաստութեամբ եւ կը դրսեւորէր իր բացառիկ փորձառութիւններով:

Բարի, ազնիւ, կիրթ, զուսպ, գիտակից, ծառայասէր, մաքուր հոգիով եւ անկեղծութեամբ օժտուած անձնաւորութիւն էր:

Ոխը գոյութիւն չունէր իր բառամթերքին մէջ: Իրեն դէմ եղած անբաստանութիւններն ու ոտնձգութիւնները կ՛ընդունէր խոհեմութեամբ եւ ներողամտութեամբ: Նենգութիւն չէր գիտեր: Իր սիրտը եւ հոգին մաքուր էին:

Ժորժ եղաւ բացառիկ դրամատնագէտ: Գործին մէջ ունէր հեռատեսութիւն, խորհրդաւոր հայեացք եւ զօրաւոր հոտառութիւն: Իր խօսակիցը կը կախարդէր շուտով:

Գործին մէջ կը սիրէր պաշտօնականութիւնը: Խստապահանջ ճշդապահ, ուղղամիտ եւ օրէնքի ու կանոնի մարդ էր: Ան ունէր խորունկ եւ երկնասլաց համբերութիւն. Անոր ժպիտը մեղմ էր եւ աննշան: Չունէր տնօրէնի մը խայթող խօսքն ու նայուածքը: Կը մօտենար իր պաշտօնակիցներուն որպէս գործընկերներ եւ խրատատու:

Ժորժը խօսքէն աւելի գործին կը հաւատար: Ան գործեց որպէս պատասխանատու եւ ղեկավար տնօրէն, առանց ցուցամոլութեան եւ սնափառութեան: Իր անձը ի սպաս դրաւ Աստուծոյ եւ մարդոց ծառայութեան: Իր հմտութիւնը եւ կարողութիւնները ի սպաս դրաւ անխտիր իրեն դիմող բոլոր մարդոց, որպէսզի բարելաւուի անոնց ելեւմտական իրավիճակը: Այս բոլորը ան կը կատարէր խոնարհաբար եւ սիրով, որպէս պարտականութիւն, առանց ոչ մէկ ակնկալութեան եւ շահամտութեան: Ան կը գործէր եռանդով, բարձր ոգիով եւ  պատասխանատուութեան ամբողջական գիտակցութեամբ: Ան սիրուած էր անխտիր բոլոր հայ թէ օտար գործակիցներու եւ գործատէրերու կողմէ: Ան նուաճեց իր բարեկամներուն եւ գործակիցներուն հոգին, միտքը եւ սիրտը:

Ժորժը ճանչցուած էր որպէս կարող, վաստակաւոր եւ վստահելի տնօրէն: Ան վայելեց դրամատան վերին մարմիններուն վստահութիւնը եւ արժանացաւ անոնց յիրաւի յարգանքին, ակնածանքին եւ գնահատանքին:

Ան ունէր սիրալիր եւ յարգալից փոխյարաբերութիւն նաեւ պետական, քաղաքական, ընկերային, համայնքային եւ յարանուանական շրջանակներուն հետ:

Այսպէս ճանչցայ իմ անզուգական քենակալս:

Սիրելի՛ եւ անմոռանալի Ժորժ,

Որպէս քենեկալ, յետ մահու կ՛ուզեմ զրոյց մը ունենալ քեզի հետ.- աշխատեցար եւ տքնեցար տարիներ շարունակ եւ երազներ հիւսեցիր ապագայիդ հաշուոյն, սակայն ակնթարթի մը մէջ բոլոր երազներդ անհետացան:

Քեզ ճանչցայ որպէս մտերիմ կրտսեր եղբայր եւ քենեկալ, որպէս խոհեմ եւ բարեսիրտ բարեկամ, որպէս ազնուական հոգի եւ միտք, որպէս պայծառամիտ եւ հանդարտաբարոյ տնօրէն ու ղեկավար:

Կարելի՞ է մոռնալ ամէն ինչ, որ դուն կատարած ես անձայն ու լուռ, կարելի՞ է չափսոսալ կեանքի խաւարման իրականութենէն:

Սիրելի՛ Ժորժ, առ յաւէտ պիտի յիշեմ քու մտերմիկ եւ անկեղծ խօսակցութիւններդ, քու եղբայրական խրատներդ, ցուցմունքներդ եւ կեանքի փիլիսոփայութեան հանդէպ քու մօտեցումներդ:

Մահուանդ փոթը շուտով դարձաւ տխրութեան եւ վիշտի հեքիաթ ու դաժան իրականութիւն: Քու մահովդ հոգիս եղաւ թախծոտ, խոցոտ ու մռայլ:

Քու բացակայութիւնդ իմ կեանքիս մէջ պիտի դառնայ մորմոք ու ցաւ, իսկ անունդ փարոս մը պիտի ըլլայ իմ կեանքիս վերջալոյսին:

Սիրելի՛ Ժորժ, վստահ եմ դագաղիդ մէջ հանգիստ ու խաղաղ կը ննջես եւ բանաստեղծին նման սրտիդ խօսքը կ՛ուղղես մեզի եւ կ՛ըսես`

Մնաք բարով, ասում եմ ես, բոլոր մարդկանց` չար ու բարի,
Տանջուող ու որբ Ադամորդուն ասում եմ ես մնաս բարով:
Մնաք բարով, ասում եմ ես, ընկերներիս` մօտ ու հեռու,
Ոսոխներիս` չար ու արթուն, ասում եմ ես մնաք բարով:
Գնում եմ ես մի մութ աշխարհ, հեռու երկիր, էլ չեմ գալու,
Բարի յիշէք ինձ ձեր սրտում, մնաք բարով, մնաք բարով:

Իսկ մենք կը փոխադարձենք` ըսելով.

Սիրելի Ժորժ,

Այո՛, պիտի յիշենք քեզ շարունակ: Յիշատակդ անխախտ պիտի մնայ մեր հոգիներուն եւ սիրտերուն մէջ:

Քու բացակայութիւնդ մեր կեանքին մէջ պիտի ըլլայ զգալի, սակայն քու  առաքինի կեանքդ, մաքուր հոգիդ, բազմատեսակ ծառայութիւններդ եւ անմոռանալի յիշատակներդ մեր յիշողութեան մէջ պիտի մնան անջնջելի:

Կը խոնարհինք վաստակիդ առջեւ:

Մեր աղօթքները քուլայ – քուլայ պիտի բարձրանան եւ բալասան դառնան քու բիւրեղ հոգիիդ:

Դիտէ մեզ հոնկէ, ուր որ կը գտնուիս: ՀետեւԷ մեր քայլերուն եւ արդար վճիռդ արձակէ:

Հողը թեթեւ կշռէ մարմնիդ եւ հոգիիդ վրայ:

Հանգչէ խաղաղ սիրելի՛ քենակալ:

Դեկտեմբեր 31, 2016