Զրոյց Մեծն Տէրեանի Հետ

ՀՐԱՆԴ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ

Բարե՛ւ, Մե՛ծդ,

Կը դեգերիմ աշունաբոյր խոհական անդաստանիդ մէջ անծայր,
ծալքերուն մէջ թաքնուած, ես կ՛որոնեմ թախծախիտ
աշխարհներդ հրաբորբ,
որոնք ալեակ առ ալեակ կեանքիդ ափը կ՛ափլիզեն
կը տարածուին կազմելով երկնակամարը խոհերուդ
գերզգայուն զեփիւռներու համբոյրով…
Դալուկ շունչը աշունիդ երանգներու իր բոյրով
խորհուրդներու տարափով կեանքի պահերն կ՛օրհներգէ…
Առանձնութեան խոհերդ կը շշնջան`
«Արածներիդ համար երբեք չես ասելու ախ ու ափսոս,-
Չարածներիդ համար պիտի ասես ափսո՜ս, հազա՜ր ափսոս»:
Իրա՞ւ… Տէրեա՛ն…
Հոգիներու վեհ նրբակերտ, խօսքի վարպետ,
իրա՞ւ կ՛ըսես…

Երանի՜ քեզ…

Երանի՜ քեզ, մե՜ծ բանաստեղծ,
որ կը յուզուիս «չարածներդ» ափսոսալով…
«Չարածնե՜րդ»…
Չկատարուած, կեանքին չեկած,
անորոշի փոշիին մէջ լուռ կորսուած…
Կը ներես զիս, վարպե՛տդ մեծ,
տարբերելով խոհէն քու լուրջ:
Ես կ՛ափսոսամ… կեանքս կազմող կատարուածի՛ն…
Կը թափառիմ ես մթամած
մութ օրերուս տարափն գրկած,
ափսոսանքի հոյլով ծածկուած:
Ես կ՛ափսոսա՛մ…
Հա՛, կ՛ափսոսամ
կատարուածի՛ն` «արածների՛ս»`
կեանքս կազմող դրուագներու առկայութեան…
Ափսոսանքներս դրօշ պարզած կը հալածեն զիս ամէն օր…
«Արածնե՛ր»-ս… կեանքս կազմող օրերս լուռ, կը տանջե՛ն զիս`
– Երանի՜ թէ` կանաչ ծառը չկտրէի…
– Երանի՜ թէ` սխալ ճամբայ ես չընտրէի…
– Երանի՜ թէ` չընէի այն, որ արցունքով չողողուէին աչքերն անոր…
– Երանի՜ թէ` մեղմ խօսէի… հասկցնէի՜…
– Երանի՜ թէ` ձեռքը ամուր ես բռնէի… եւ ճիշդ ճամբան ես ցուցնէի…
– Երանի՜ թէ` երանութեան պահեր տայի փոխան ցաւի…
– Երանի՜ թէ` ես ակամայ երբեք, երբեք վիրաւորանք չգործէի…
– Երանի՜ թէ` չընէ՛ի այն ինչ որ ըրի…
– Երանի՜ թէ…
Ափսոսանքնե՜ր, ափսոսանքնե՜ր կատարուածի՛ն, Տէրեա՛նդ մեծ…
Արարքներս, կեանքս կազմող մութ սիւներ են…
Չարածներս, երկնքի մէջ լոկ կերպար են անորոշի բոյրով ներկուած…
Արարքներս շուրջպար բռնած
կը հեգնե՛ն զիս… կը հալածեն
վերադարձի ճանապարհս լուռ կը փակեն…
Երջանի՛կ ես, մե՜ծ բանաստեղծ,
չկատարուած անորոշը ափսոսալով…
Իսկ ես… մա՜րդ եմ, մե՛ծ բանաստեղծ,
ես մարդասէ՛ր մարդ եմ, վարպե՛տ,
կեանքի ճամբան իր կորուսած…
Ա՜հ, երանի չ’ափսոսայի՛…
Չ’ափսոսայի՜…
Տէրեա՛ն, գիտե՞ս,
Այս խենթ կեանքի մեծ անիւի
երկու կողմը մենք ծուարած էակներ ենք:
Դուն կ՛ափսոսաս «չարած»-ներուդ,
Ես կ՛ափսոսամ «արած»-ներուս…
Ինչե՜ր, ինչե՜ր ես կու տայի…
եթէ միայն չ՛ափսոսայի
զիս կառուցող` «արած»-ներուս համար դաժան…
Ինչե՜ր, ինչե՜ր ես կու տայի եթէ միայն
«արած»-ներս ես ՋՆՋԷԻ՛
եւ… զերոյէ՛ն սկսէի…
ՉԱՓՍՈՍԱՅԻ՜…
ՉԱՓՍՈՍԱՅԻ՜…

—

Գրիգորեան տոմար – Օր` 9, Ամիս` Մայիս, Ամ` 2026
Հայկեան տոմար- Օր` Հրանդ, Ամիս` Մարերի, Յամի` ՏՇժԸ (4518)