ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Լիբանանեան ոսկեդարուն մասին տարբեր առիթներով խօսուած է: Խօսուած է յաճախ թաքուն կերպով, մերթ հրապարակայնօրէն ու մերթ ալ` «բարի նախանձ»-ով: Այդ տարիներուն էր նաեւ, որ լիբանանահայութիւնը կ՛ապրէր իր ամենապայծառ ժամանակները ու ատոր զուգահեռ ալ կ՛ունենար թուաքանակի հրաշալի աճ:
Ամենատարբեր բնագաւառներու մէջ լիբանանահայեր կ՛ունենային փայլուն ներդրում ու, շնորհիւ իրենց ճարտար ձեռքերուն, կը դառնային ոսկեայ օղակ մը` համալիբանանեան մեծ պրիսմակին ներքոյ: Օրինակ, եթէ մարդիկ կարիքն ունենային լաւ վարպետներու, եւ այս` ամենատարբեր ոլորտներու մէջ, անպայմանօրէն կը դիմէին հայ վարպետներու:
Այդ վարպետներէն էր Սարգիս Մանուկեանը (Ծն. 1933-ին, Պէյրութ), որ շուրջ քառասուն օրեր առաջ հեռացաւ մեզմէ` տխրութեան ցոլք մը տալով մանաւանդ սրտերուն մէջ անոնց, որոնք ճանչցած կամ գործ ունեցած էին անոր հետ:
Տորա շրջանի իր փոքրիկ խանութի պատուհանէն բոլորին կողմէ յարգուած պարոն Սարգիսը (զինք նաեւ այդպէս կը կոչէին արաբ լուսանկարիչները) դարձած էր իրաւատէր հասցէն լուսանկարչական սարքերու նորոգութեան:
Եւ իրաւամբ ամէնէն դժուար գործիքները, քամերաները կամ այդ քամերաներու յարակից մասերը կը դառնային նոր, կը նորոգուէին ու կը ստանային նոր կեանք` շնորհիւ մեր հայրենակիցի ձեռքերու հմտութեան:
Գուցէ «կանաչ ձեռքեր» ունէր ան, ու այդ ձեռքերուն համար եւ անոնց շնորհիւ` Լիբանանի ամէնէն հեռաւոր շրջաններու լուսանկարիչները կը փութային իր մօտ` լուծելու համար իրենց խնդիրները:
Համեստ, պարզ ու լռակեաց այս մարդը միեւնոյն ժամանակ խստաբարոյ անհատականութիւն էր:
Գերմանացիներու ճշդապահութեամբ եւ հայու մաքրութեամբ օժտուած պարոն Սարգիսը, որ երկար տարիներ եղած էր այդ ոլորտի վարպետը, ժամանակ մըն ալ եղած էր «Քոտաք» նկարարտադրման ընկերութեան գլխաւոր վերակացուն ու պատասխանատուն:
Շնորհիւ իր տաղանդին` ան կարողացած էր ստեղծել մեծ շրջանակ եւ իր արհեստի ոլորտին մէջ դառնալ անմրցելի ու իսկական վարպետ մը:
Նստած ձախէն աջ` Գէորգ Ահարոնեան, Լեւոն Վէքիլեան, Գրիգոր Գաուգճեան, Յակոբ Ապտալեան,
Ոտքի ձախէն աջ` պատասխանատու վարիչ` Զաքար Չորպաճեան, Ռոպէր Պետոյեան, Սարգիս Մանուկեան, Մամաս Քէհյաեան, Կարպիս Դաւիթեան, Ալպէր Էօրէճեան, Գրիգոր Պապոյեան, Նիկողոս Գալայճեան, Ճոզէֆ Ճիմպաշեան:
Այստեղ տեղին է նշել նաեւ, որ իր անհատական կեանքին մէջ պարոն Սարգիսը կարեւոր տեղ յատկացուցած էր ՀՄԸՄ-ի մեծ ընտանիքին ու դարձած` եռանդուն մարզիկ եւ սիրուած ֆութպոլիստ մը, այդպիսով ալ սատարելով ազգային եւ մարզական այդ մեծ միութեան:
Լուսանկարները`
տաղանդաւոր արուեստագէտ
եւ բեմադրիչ Արա Մածունեանին:
