Հայրենի Կեանք

Պատրաստեց՝ ՄԱՐԻՆԱ ՀԱՄԱՄՃԵԱՆ

Երեւանի Մէջ Լոյս Տեսաւ Պետրոս Հերեանի «Ընտրանի»-ն

Երեւանի մէջ լոյս տեսաւ այնճարցի վաղամեռիկ բանաստեղծ Պետիկ Հերկելեանի (Պետրոս Հերեան) «Ընտրանի» ծաւալուն հատորը:

Հատորը խմբագրուած է հայրենի հանրածանօթ գրականագէտ Ալեքսանդր Թոփչեանի կողմէ, որ գրած է նաեւ հատորին յառաջաբանը` «Հմայքի տղան»:

Յայտնենք, որ Հերեանի «Ընտրանի»-ն լոյս տեսաւ բանաստեղծին ընկերներուն մեկենասութեամբ:

Արցախցի Բանաստեղծ Վիտալի Պետրոսեան Ընթերցողներուն Ներկայացուց «Պատերազմի Դուռը» Գիրքը

Արցախի Գրողներու միութեան անդամ Վիտալի Պետրոսեանի «Պատերազմի դուռը» գիրքին մէջ հայրենի Հադրութի կորուստն է` լքուած տունը, հայրենիքի ապագային հանդէպ բանաստեղծին մրմուռը, քաղաքական խաղերու նկատմամբ վրդովումը, պատերազմի ճռացող դուռը: Այս բոլորը ընթերցողը կը տանին աշխարհ մը, ուր պէտք է մտածել, վերլուծել, վերծանել իրականութիւնը, բայց` երբեք չկորսնցնել հաւատքը:

Գիրքին շնորհահանդէսը տեղի ունեցաւ 2 յուլիսին, Եղիշէ Չարենցի անուան գրականութեան եւ արուեստի թանգարանին մէջ:

Հեղինակը ըսաւ, որ գիրքին մէջ տեղ գտած բանաստեղծութիւնները գրուած են 2019-2021 թուականներուն: «Գիրքը չի ներկայացներ պատերազմը, այլ մինչ պատերազմը եւ անկէ ետք ստեղծուած իրավիճակը` Հայաստանի եւ Արցախի մէջ: Բուն պատերազմական գործողութիւնները գրեթէ չկան, սակայն կան պատասխաններ, թէ ինչո՛ւ սկսաւ այդ արհաւիրքը եւ ի՛նչ հետեւանքներ ունեցաւ», նշեց Պետրոսեան:

Ըստ անոր, գիրքին առաջին բաժինին մէջ անհատն է, ապա` հայրենիքը: Անդրադառնալով խորագիրին` Պետրոսեան ըսաւ, որ «Պատերազմի դուռը»  բանաստեղծութիւններէն մէկուն խորագիրն է: «Բանաստեղծութեան մէջ կը նկարագրեմ, թէ ինչպէ՛ս 1990-ական թուականներուն տատիկս բակին  մէջ զոհուեցաւ արկի պայթիւնէն: Այդ իրադարձութենէն ետք ակնյայտ կը դառնայ ամբողջ ընտանիքին դժբախտութիւնը: Մարդիկ ստիպուած դուռը բացին եւ դուրս եկան տունէն», պատմեց Վիտալի Պետրոսեան:

Նշենք, որ գիրքը լոյս տեսաւ Համազգայինի Արցախի գրասենեակի նախաձեռնութեամբ, «Արմաւ» հրատարակչատունէն:

Համազգայինի  Արցախի գրասենեակի տնօրէն Հերմինէ Աւագեան ընդգծեց, որ իրենք թէ՛ մինչեւ պատերազմ եւ թէ՛ անկէ ետք կը համագործակցին Արցախի շնորհալի երիտասարդներուն հետ եւ կը փորձեն զանոնք ճանաչելի դարձնել ո՛չ միայն Արցախի, այլ նաեւ Հայաստանի եւ սփիւռքի մէջ: Համազգայինի նպատակն է հայ մշակոյթի պահպանումը եւ տարածումը: Հ. Աւագեան պատմեց, որ քանի մը տարի առաջ Համազգայինի Արցախի գրասենեակը կազմակերպած էր ստեղծագործական մրցում մը` Արցախի երիտասարդ  ստեղծագործողները բացայայտելու նպատակով, եւ այդ մրցումին մասնակցած էր նաեւ Վիտալի Պետրոսեանը, որ այդ ժամանակ  երկու գիրքերու հեղինակ էր: «Յատուկ մրցանակը յանձնեցինք Վիտալիին` «Երեւակայութեանս երկու եսերը» բանաստեղծական շարքի համար, յետոյ անոր ստեղծագործութիւնները սկսանք տպագրել սփիւռքի գրական թերթերուն մէջ: Պատերազմէն ետք մենք արցախցի փոքրիկներուն համար կեանքի կոչած էինք «Համազգայինը Արցախի մանուկներուն համար» կրթական- մշակութային ծրագիրը, եւ Պետրոսեանը, իբրեւ հայոց լեզուի ուսուցիչ, ներգրաւուեցաւ ծրագրին մէջ եւ սկսաւ դասաւանդել Երեւանի մէջ: Այդ ժամանակ լսեցինք, որ ան կրկին բուռն ստեղծագործական կեանքով կ՛ապրի եւ կը պատրաստուի գիրք հրատարակելու: Անոր նախորդ գիրքերը մնացած են Հադրութի տան գրադարանին մէջ: Մենք որոշեցինք օժանդակել գիրքին հրատարակութեան եւ նախաձեռնեցինք  զայն: Այս գիրքին ծնունդը թող նոր խթան հանդիսանայ Վիտալի Պետրոսեանի գրական կեանքին մէջ, նաեւ թող յաջողութիւն բերէ, որովհետեւ անոր խօսքը տարբերուող է: Վստահ եմ, որ այս ժողովածուն եւս կը յաջողի», եզրափակեց Հ. Աւագեան:

Նշենք, որ շնորհահանդէսին ընթացքին խօսքեր արտասանեցին` Հայաստանի Գրողներու միութեան նախագահ Էդուարդ Միլիտոնեան, «Պատերազմի դուռը» գիրքի խմբագիր Արմէն Աւանէսեան, Համազգայինի Երեւանի գրասենեակի տնօրէն Ռուզան Առաքելեան, Գրականութեան եւ արուեստի թանգարանի տնօրէն Կարօ Վարդանեան, բանաստեղծ Վահէ Արսէն, բանաստեղծ Խաչիկ Մանուկեան, իսկ այնուհետեւ ազգային-հայրենասիրական երգեր մեկնաբանեց հադրութցի տաղանդաւոր երգիչ Արթուր Խաչենց:

«Մանկութեան Երանգներ» Խորագիրով Ցուցահանդէս Ստեփանակերտի Մէջ

Վերջերս Մշակոյթի եւ երիտասարդութեան պալատի ցուցասրահին մէջ տեղի ունեցաւ «Մանկութեան երանգներ» խորագիրով ցուցահանդէսը, զոր նախաձեռնած էր Համազգային հայ կրթական եւ մշակութային միութեան Արցախի գրասենեակը` Արցախի մշակոյթի եւ երիտասարդութեան պալատին գործակցութեամբ:

Ցուցահանդէսին ներկայ էին` կրթութեան նախարար Լուսինէ Ղարախանեանը, ՀՅԴ Կեդրոնական կոմիտէի անդամ Սերգէյ Շահվերդեանը, «Դաշնակցութիւն» խմբակցութեան պատգամաւոր Վահրամ Բալայեանը եւ ազգագրագէտ Լեռնիկ Յովհաննիսեանը:

Հաղորդենք, որ «Մանկութեան երանգներ» ցուցահանդէսին ներկայացուեցան «Համազգայինը Արցախի մանուկներուն կողքին» ծրագիրին մասնակցած մանուկներուն նկարները, որոնք իրագործուած են 44-օրեայ պատերազմի եւ յետպատերազմեան օրերուն. անոնց մէջ կ՛արտացոլան Արցախի մանուկներուն կարօտի, երազանքի, յոյսի եւ հաւատքի երանգները:

Ցուցահանդէսին ներկայացուեցան նաեւ Մաճկալաշէնի մէջ վերջերս Համազգայինի Արցախի գրասենեակի նախաձեռնութեամբ բացուած ձեռային աշխատանքի խմբակի մանուկներուն ստեղծագործութիւնները` ուսուցչուհի Կարինէ Սարգսեանի առաջնորդութեամբ:

Ցուցահանդէսին բացման հանդիսութեան խօսք արտասանեց Արցախի Մաշակոյթի պալատի տնօրէն Զինա Գասեանը: Ան ողջունեց ներկաները եւ շնորհակալութիւն յայտնեց բոլորին` «Մանկութեան երանգներ» խորագիրով ցուցահանդէսին իրենց ներկայութեան ու քաջալերանքին համար:

«Ձեր ուշադրութեան յանձնուած է արցախցի խումբ մը երեխաներու վրձիններուն պատկանող նկարներ, որոնք ստեղծագործուած են 44-օրեայ պատուհասի օրերուն եւ յետպատերազմեան շրջանին: Երեխաներ, որոնք ո՛չ իրենց կամքով եւ պարտադրաբար 27 սեպտեմբեր 2020-էն ետք հաստատուած  էին Հայաստանի տարբեր մարզերու եւ քաղաքամայր Երեւանի մէջ, ինչպէս նաեւ Համազգայինի Արցախի գրասենեակի նախաձեռնութեամբ մէկ յարկի տակ հաւաքուելու կարելիութիւն ստացած էին: Այսօր, այստեղ, բոլորս ականատես ենք այն յոյզերուն, մտորումներուն, ապրումներուն, նուիրումի արգասիքին, որ կը կազմէ այդ փոքրիկներուն ճակատագիրին մէկ մասը», նշեց Զինա Գասեան:

Ծրագիրին մասին մանրամասնութիւններ ներկայացուց Համազգայինի Արցախի գրասենեակի տնօրէն Հերմինէ Աւագեանը: Ան ողջունեց ներկաները եւ շնորհակալութիւն յայտնեց իրենց ներկայութեան համար, ինչպէս նաեւ` ծրագիրին մասնակցող բոլոր մանուկներուն, որոնք ամբողջ ընթացքին իրենց հետ եղան:

«Պատերազմի օրերուն Հայաստանի մէջ գտնուող Արցախի մանուկներուն համար Համազգայինի Արցախի գրասենեակի առաջարկով եւ Հիւսիսային Ամերիկայի ու Քանատայի շրջանային վարչութիւններու հանգանակութեամբ կեանքի կոչուեցաւ ծրագիր մը, որ կը կոչուի «Համազգայինը Արցախի մանուկներուն կողքին»: Այդ ծրագիրին էութիւնը այն էր, որ արուեստի խմբակներու միջոցով սատար կանգնինք Արցախի տեղահանուած փոքրիկներուն: Սկիզբը Երեւանի մէջ, ետքը արդէն Դիլիջանի եւ Աբովեանի մէջ սկսան գործել մեր խմբակները` նկարչութեան, երգ ու պարի, կաւագործութեան, դասապատրաստման, թատերական, իսկ յունուարէն ետք սկսան գործել մայրաքաղաք Ստեփանակերտի եւ Արցախի շարք մը գիւղերու մէջ: Այսօր ալ կը գործեն այդ խմբակները, որոնց մասնակցած են Արցախի շուրջ 200 երեխաներ: Այս ցուցահանդէսը կը կրէ «Մանկութեան երանգներ» խորագիրը: Ինչո՞ւ որոշած ենք այսպէս անուանել ցուցահանդէսը: Ես կ՛ուզեմ ընդգծել շատ կարեւոր նրբութիւն մը: Այս ցուցահանդէսին միջոցով մենք ո՛չ թէ փափաքած ենք ցոյց տալ, թէ ինչպէ՛ս կը նկարեն մեր երեխաները, այլ այն, թէ անոնք ի՛նչ կը նկարէին պատերազմի օրերուն եւ ի՛նչ կը նկարեն հիմա: Այս նկարներուն միջոցով դուք կը տեսնէք անոնց մանկութեան երանգները: Այդ երանգներուն մէջ կան` պատերազմի գոյնը, երազանքը, հաւատքը, կորսնցուցած մանկութեան հետքերը, օճախները եւ տունը, որ ձգած են բռնազաւթուած տարածքներու վրայ: Կարեւոր բան մը կայ այս նկարներուն մէջ: Եթէ նայիք այս արեւածաղիկներուն, որոնք արդէն նոր նկարուած են, կը տեսնէք երազանք, այսինքն անոնք կը շարունակեն հաւատալ իրենց մանկութեան հեքիաթին եւ կը շարունակեն հաւատալ, որ երազանքը, սէրը, բարին, իրենց հաւատքը ապագային հանդէպ` օր մը պիտի յաղթէ», ըսաւ Հերմինէ Աւագեան:

Ցուցահանդէսին խօսք արտասանեց նաեւ կրթութեան նախարար Լուսինէ Ղարախանեանը, որ յայտնեց, թէ` «Նկարներուն մէջ ներկան եւ անցեալը աւելի շատ պատկերուած են, քան` ապագան: Նկարներուն մէջ տուն տանող ճանապարհները շատ են: Այս նկարներուն մէջ երեխաները արտացոլացուցած են կարօտ եւ տուն տանող ճանապարհ: Իւրաքանչիւր նկար յոյզերու, միտքերու, երեւակայութեան, համոզմունքներու, ապրածի արտացոլանքն է եւ իւրաքանչիւր նկարի մէջ երեխան կը ներկայացնէ նաեւ իր ընտանիքին միջավայրը, յարաբերութիւններն ու աշխարհընկալումը: Շատ լաւ է, որ այս ո՛չ թէ երեխաներու նկարչական ընդունակութիւնները ցոյց տալու համար է, այլ պարզապէս նկարելու ցուցահանդէս է: Այո՛, նկարելու միջոցով երեխաները կը կարողանան իրենց բացասական մտքերն ու յոյզերը յանձնել թուղթին, թերեւս նաեւ` ընդմիշտ ազատելով անկէ»: Ղարախանեան դրուատելի համարեց Հերմինէ Աւագեանին գործունէութիւնը` յատկապէս յետպատերազմեան շրջանին:

Յայտնենք, որ ցուցահանդէսին ներկայացուած էր նաեւ «Երազանքի պաստառ»-ը, որուն վրայ մանուկները նկարած են իրենց ձեռքերը եւ գրած` երազանքներու մասին, որպէսզի տարիներ ետք դարձեալ հաւաքուին եւ տեսնեն, թէ որո՛ւ երազը իրականացած է:

Մեծ Շէնէն Ոչ Մէկ Ընտանիք Հեռացած Է

Մարտակերտի Մեծ Շէն համայնքի բոլոր բնակիչները պատերազմէն ետք կը շարունակեն ապրիլ գիւղին մէջ:

Ըստ Մեծ Շէն համայնքի ղեկավար Դաւիթ Անանեանին, բնակիչները սկսած են ապրիլ բնականոն կերպով: «Պատերազմէն ետք 1 դեկտեմբեր 2020-էն վերաբացուած է դպրոցը, ուր կ՛ուսանի 50 աշակերտ, իսկ մանկապարտէզը` 7 դեկտեմբերէն, ուր կը յաճախէ 24 երեխայ: Ունինք բուժկէտ, ակումբ, մշակոյթի տուն, հանդիսութիւններու սրահ, որոնք կը գտնուին բարւոք վիճակի մէջ: Համայնքապետարանի շէնքը եւս կը գտնուի բնական վիճակի մէջ: Գիւղը ապահովուած է կազով եւ ելեկտրական հոսանքով: Ջուրի հարց ունէինք, քսան օր շարունակ ջուր չունեցանք, բայց բոլոր հարցերը լուծուած են», դիտել տուաւ  համայնքապետը:

Ըստ աղբիւրին, պատերազմին պատճառով գիւղը բարեբախտաբար շօշափելի վնասներ չէ ունեցած:

Պատերազմական գործողութիւններէն ետք գիւղին մէջ եօթը ընտանիք վերաբնակեցուած է: Մէկ տուն վերանորոգուած է, հոն վերաբնակեցուած է Թալիշէն տեղահանուած ընտանիքը: Այս պահու դրութեամբ, վերանորոգութեան մէջ է այլ տուն մը` Հադրութէն տեղահանուած ընտանիքին տրամադրելու նպատակով:

Խօսելով գիւղացիներուն զբաղուածութեան եւ անոնց ապագայ ծրագիրներուն մասին` Դ. Անանեան նշեց, որ բնակչութիւնը հիմնականին մէջ կը զբաղի անասնապահութեամբ, հողագործութեամբ եւ բոյսերու մշակումով:

Իրականացաւ «Սուրիահայերու Ուտեստի Աւանդոյթը. Կիներու Հմտութիւններու Հրապարակում» Ծրագիրը

Հայաստանի կրթութեան, գիտութեան, մշակոյթի եւ մարմնակրթութեան նախարարութեան աջակցութեամբ եւ «Սուրիահայերու միութիւն» ՀԿ-ի նախաձեռնութեամբ, կայացաւ «Սուրիահայերու ուտեստի աւանդոյթը. կիներու հմտութիւններու հրապարակում» ծրագիրը: Հայաստանի կրթութեան, գիտութեան, մշակոյթի, մարմնակրթութեան նախարարութեան հասարակայնութեան հետ կապերու եւ տեղեկատուութեան վարչութիւնը կը տեղեկացնէ, որ ծրագիրի շրջանակին մէջ նախատեսուած է իրականացնել հայկական աւանդական 12 ճաշատեսակի պատրաստման առցանց դասընթացքներ, որոնց մասնակցած է մօտաւորապէս 40 կին: Դասընթացքները տեսանկարահանուած եւ աւարտին հասանելի եղած են առցանց տարբեր հարթակներու վրայ` կից ներկայացուած ճաշատեսակներու բաղադրատոմսերով:

Ծրագիրին նպատակն է նպաստել հայկական աւանդական ուտեստներու պահպանման, փոխանցման եւ տարածման հանրութեան մէջ: Բան մը, որ պիտի նպաստէ նաեւ մասնակից կիներու նոր գիտելիքներու ձեռքբերման եւ մշակութային ժառանգութեան այդ ուղղութեան կենսունակութեան:

«Սուրիահայերու միութիւն» ՀԿ-ն ստեղծուած է սուրիական ճգնաժամի խորացման պայմաններու մէջ Հայաստան տեղափոխուած սուրիահայերուն կողմէ: 2019 թուականին սկսած պետական աջակցութեամբ, հասարակական կազմակերպութեան եւ սուրիահայ կիներու «Տիկնանց խորհուրդի» նախաձեռնութեամբ կիներու ոչ նիւթական մշակութային ժառանգութեան պահպանութեան ծրագիրներ կ՛իրականացուին` զուգորդելով տեղացի եւ սուրիահայ կիներու ձեռարուեստի, ուտեստի եւ արհեստագործութեան գիտելիքներու փորձը եւ փոխհարստացնելով տեղական կենսունակ ոչ նիւթական մշակութային ժառանգութիւնը:

2019-2020 թուականներու ընթացքին մօտաւորապէս 100 սուրիահայ եւ տեղացի կիներու համար առկայ ու առցանց դասընթացքներ կազմակերպուած են, որոնց ընթացքին ուսուցանուած են հայկական աւանդական ձեռագործ աշխատանքներու, կարուձեւի, ուտեստի պատրաստման հմտութիւններ եւ ունակութիւններ:

Գինեգործութեան Հնագոյն Երկիրը. «Ֆորպզ»-ի Յօդուածը

900 հազար տպաքանակը գերազանցող ամերիկեան յայտնի ամսագիրը` «Ֆորպզ»-ը, անգամ մը եւս կ՛անդրադառնայ հայկական գինիներուն եւ Հայաստանի խաղողագործութեան: Ամսագիրը կը պատմէ հայաստանեան գինեգործութեան աւանդութիւններուն, ինչպէս նաեւ այն մարտահրաւէրներուն եւ դժուարութիւններուն մասին, որոնց դէմ յանդիման կը գտնուին հայ գինեգործները:

Քաթրին Թատի ստորագրած յօդուածին խորագիրն է` «Գինեգործութեան հնագոյն երկիրներէն մէկը, որ խաղող կ՛աճեցնէ հակամարտութեան գօտիին մէջ. Հայաստանի վերածնունդը»: Թատ կը ներկայացնէ այն գինեգործները, որոնց բերքը կ՛աճի Ազրպէյճանի հետ սահմանամերձ գօտիին մէջ: «Գինեգործութեան որոշ շրջաններու մէջ խաղողագործները երբեմն ստիպուած են շիշերով լեցուած արկղերով փախուստ տալ թշնամիին գնդակէն… Հայ գինեգործները շատ բաներ տեսած ու ապրած են. խորհրդային տարիներուն  անոնք ստիպուած եղած են պաշտպանուելու բռնաճնշումներէ, միութեան փլուզումէն ետք անորոշութեան մէջ յայտնուած են, իսկ հիմա հակամարտութեան գօտիին մէջ են, ուր իւրաքանչիւր բերքահաւաք կրնայ կենաց-մահու իրավիճակ ստեղծել», կը գրէ յօդուածագիրը:

Խօսքը մասնաւորապէս Բերդաւան սահմանամերձ գիւղին մասին է, որ կը գտնուի Հայաստանի Տաւուշ մարզին մէջ:

«Հետաքրքրականը այն է, որ մարդիկ ամէն ձեւով կը շարունակեն մշակել իրենց բերքը եւ յատուկ թրթիռով կը վերաբերին գինիի արտադրութեան հետ, մանաւանդ որ բարձրորակ հայկական գինիներու պահանջը կ՛աւելնայ», կը գրէ Քաթըրին Թոտ:

Յօդուածին հեղինակը նաեւ կը յիշեցնէ, որ Հայաստանի մէջ  յայտնաբերուած է այսօրուան դրութեամբ աշխարհի հնագոյն գինեգործական համալիրը: «2010-ին, Արէնի գիւղին մէջ` գինիներով յայտնի Վայոց Ձորի մարզին մէջ, հնագէտները հնագոյն գինեգործական հնձան, խմորման եւ հնացման անօթներ, ըմպանակներ, խաղողի չորցած տունկեր, կեղեւ եւ սերմեր յայտնաբերեցին: Գտածոն 6000 տարեկան է: Անոնք գտնուեցան «Արէնի 1» կոչուող քարանձաւին մէջ», կը նշէ Թատ:

«Ֆորպզ»-ի յօդուածագիրը նաեւ կը պատմէ, որ Հայաստանի մէջ խաղողի առաւել քան 400 տեղական տեսակներ կան:

Համլեթ Պետրոսեան Դիտաւորութիւն Կը Համարէ Կովկասին Նուիրուած Միջազգային Գիտաժողովէն Հայաստանը Դուրս Ձգելու Փաստը

Դուինի, Արցախի Տիգրանակերտի հնագիտական արշաւախումբերու ղեկավար Համլեթ Պետրոսեանը դիտաւորութիւն կը համարէ այն փաստը, որ «Cities on the Edge: Exploring Late Antique urbanism in the Southern Caucasus (AD 300-600)» գիտաժողովէն դուրս մնացած են Հայաստանը, հայկական քաղաքները եւ հայ մասնագէտները:

Լրագրողներու հետ մամլոյ ասուլիսի ընթացքին Պետրոսեան ըսաւ, որ այսպիսի գիտաժողովները կը կազմակերպուին եւրոպական եւ ամերիկեան տարբեր համալսարաններու կողմէ:

«Ես կը համարեմ, որ այս քաղաքականօրէն կազմակերպուած, ներկայ հայ-ազրպէյճանական-թրքական հակամարտութեան դրսեւորումներէն մէկն է, եւ քաղաքականութիւնը կը փորձեն մտցնել գիտութեան ասպարէզ: Այս միանշանակ է: Այնպէս չէ, որ այս գիտաժողովը աշխարհի հարցերը պիտի լուծէ, բայց… Յաճախ Ազրպէյճանը Կովկասը կը ներկայացնէ իբրեւ ոչ հայկական, նշում, որ հայերը հետագային եկած են, որ` Արցախի մէջ հայեր ընդհանրապէս չեն ապրիր եւ այլն: Կարծես այդ գաղափարաբանութիւնը տարածուած է պատմութեան, անցեալի, յիշողութեան վրայ, եւ անոր վկայութիւններէն է այս գիտաժողովը, որ կը փորձէ բացայայտել 300-600 թուականներու հարաւկովկասեան քաղաքները` առանց ընդգրկելու Հայաստանը, հայկական քաղաքները», շեշտեց Պետրոսեան:

Անոր խօսքով, այն մարդիկը, որոնք քիչ մը ծանօթ են Սասանեան Պարսկաստանի մշակոյթին եւ պատմութեան, գիտեն, որ Դուինը եղած է մարզպանութեան ամէնէն մեծ կեդրոնը, վաղ միջնադարու ամէնէն յայտնի եւ հարուստ քաղաքը:

Պետրոսեան ըսաւ, որ հարցը բարձրաձայնուած է Հայկական ուսումնասիրութիւններու միջազգային կազմակերպութեան պաշտօնական կայքին մէջ, ուր թէժ քննարկումներ կ՛ընթանան թեմայի շուրջ, հեղինակաւոր մասնագէտները, հայագէտ հետազօտողները իրենց բողոքի ձայնը կը բարձրացնեն, իսկ Պետրոսեանը` իբրեւ  Արցախի մշակոյթով զբաղող մասնագէտ, իբրեւ monumentwatch.org կայքի խմբագիր, արձագանգած եւ ներկայացուած է  իր սեփական մօտեցումը:

Դուինի, Արցախի Տիգրանակերտի հնագիտական արշաւախումբերու ղեկավարը հիասթափուած է իր բարեկամներէն, մասնաւորապէս` Լարա Ֆապիանէն եւ Մուրթուզալի Կաճիեւէն, որոնք թոյլ կու տան, որ Հայաստանը անտեսուի:

Խօսելով այն մասին, թէ մեր երկիրը պետական մակարդակով ի՛նչ քայլեր պէտք է ձեռնարկէ հետագային նոյնանման հարցերու առաջ չկանգնելու համար, Պետրոսեան ըսաւ, որ այս գիտութեան, ակադեմական հարթակներու հարց է: «Գիտութիւնը, հայաստանեան հայագիտութիւնը շատ թոյլ է համարկուած միջազգային գիտական հանրոյթին մէջ: Բացի այդ, Հայաստանի մէջ միջազգային ճանաչում ունեցող մասնագէտները այնքան ալ շատ չեն:  Օրինակ` հարցի շուրջ տասնեակէ աւելի հետազօտողներ իրենց բողոքը արտայայտած են, եւ միայն ես Հայաստանէն եմ: Եթէ պետութիւնը կ՛ուզէ հարց լուծել, պէտք է մտածէ այն մասին, որ Հայաստանի մէջ յաճախ ակադեմիկոս կը դառնան մարդիկ, որոնք այնքան ալ կապ չունին գիտական հետազօտութիւններու հետ», եզրափակեց Համլեթ Պետրոսեանը:

 

 

 

 

CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )